4
1200
fructus debentur, c. cum dilectus, de cler. non reſid. niſi con- traria ſit conſuetudo.c.cum omnes.de conſtitutio.
De reditibus& obuentionibus quibuſclam epiſcoporum. Vra epiſcopalia quidam ita deſcribunt, vt partim ad legem iuriſdictionis, partim ad lepem diœceſanam pertinere ea di-
cant, glol. cap. diſe ctus. de offic. ord. Quam diſtinctionem Pa- nor. vt ineptam,& nulla ratione auctoritateve nixam impro-
bat, d. c. dilectus. Nobis autem propoſitum non eſt: quic-
quid ad epiſcopi munus ſpectat hic exequi„quod cæteri fuſe explicant, lub tit. de offic. ord.& à nobis non indiligenter tra- ctatum eſt libro 1. De reditu& prouentuillo tantum hic diſ- ſerimus qui ex epiſcopio percipitur, pręter ingentes poſſeſſio- nes& latifundia, quæ vulgo bona temporalia vocant. Poſt- quam enim reditus eccleſiæ, qui antiquitus erant communes, & ab epiſcopo diſtribuebantut, diuiſi ſunt,& ſingulis mini- ſterijs attributi, quemadmodum à nobis dictum eſt lib. z. epi- ſcopis fingulis vectigal quoddam ab inferioribus eccleſiis pendi cœptum eſt, Huiuſmodi in primis illud eſt, quod in ſy-
...„. 4 nodo à ſingulis curionibus,& inferiorum eccleſiarum gu-
bernatoribus exigunt. Nam duos ſolides ſinguli epiſcopo da- re iubentur. c.i. c. illuÿd, 10. q. 3. c. conquerente, de offic. ord.
Cuius muneris vacationem habent monaſteria, vt concilio Toletano conſtitutum eſt. c. inter. 10. q. 3. Diciturque hocius valgo cathedraticum, quod cathedræ, id eſt, honoti epiſcopali debeatur. Cathedra enim in iure pontificio pro honore ac
munere epiſcopali ſæpe accipitur. c. non autem. c. placuit. c. ſi quis epiſcopus. 7. q.. propterea quod olim epiſcopi, quorunꝛ munus proprium ac præcipuum eſt docere, c. inter cætera. de
offic.ord.ſedentes in ſolio& cathedra docebant. Euſceb. lib. 7.
eccleſ. c.1. c.2 6. Triper. lib.. c. 29. Ac quoties epiſcopus ali- quis creabatur, collocari in eo ſolio arque throno ſolebat, vel- uti poſſeſſionis cuiuſdam apprehendendæ gratia. Hinc en- throniaſticum à luſtiniano dictum eſt, Nouel. 12 3. honorari-
um illud, quod epiſcopi munus ſuum auſpicantes Eccleſiæ
largiebantur. Hinc etiam dictæ ſunt cathedrales eccleſiæ, vt à
cæteris inferioribus diſcernantur. c. venerabili. de verb. ſignif.
II. Cum epiſcopus aut archiepiſcopus prouinciæ vel diœ-
ceſeos ſuæ eccleſias& monaſteria ſolenni mote inſpicit ea- rum eccleſiarum velmonaſteriorum præfecti hoſpitio eum recipere, victumque ei præbere coguntur. c. conquetente, de
off.ord.rot.xit.de cenſib.c.cum ex officiis, de præſcript. Et hęc eſt illa hoſpitaliras, quam noſtræ religionis anteſignani tan- topere nobis commendarunt. 42. diſt. c. 1. Cuius forma& ra- tio quibuſdam canonibus atque conſtitutionibus præſcripta eſt.c.placuit.o.q.i.c.i.& ſeq.de cenſib.in 6. Hoc aurem mu- nus ideo procuratio vocatur, quia eccleſiæ epiſcopum procu-
rant, id eſt, curant, alunt ac tuentur: ſicut pueri dicuntur pro
curari à nutricibus,& equus à domino, apud Plautum& alios authores Latinos, qui proprie, ac emendate locuti ſunt.
III. Quadrans illius decimæ, de qua paulo ante diximus de-
betur epiſcopo,& eorum præterea quæ à mortuis teſtamen- to relicta ſunt eccleſiis inferioribus. d. c. conquerente. c. de quarra. de præſcr. c. officij. c. requiſiſti. de teſtam. 4
IIII. Indicitur ab epiſcopis nonnunquam extraordinaria
collatio, ſi neceſſitas vrgeat: vt puta ſi ære alieno grauata ſit
eccle ſia, ſi ad ſynodum generalem proficiſcendum ſit,&c. d. c. conquerente. c. cum apoſtolus, de cenſib. Alias omnis in- dictio prohibetur. c. quia cognouimus. 10. q. 3. d. c. cum apo- ſtelus. Sed hæc collatio, de qua loquimur, non videtur ohumn pro poteſtate& imperio indici conſueuiſſe, vr nunc aſſolet: precibus enim ac ſuaſionibus eam impetrabant epiſcopi, non tanquam dominantes,&c. vt Petrus ait. proinde hoc munus dm znc esros nomen habet, quaſi chariſterium quoddam Pons oblatum potius, quam vectigal vi extortum ac exprel- lum ſit. 5
De his quæ ſacramentorum,& aliarum huiuſmodirerum nomine contra veteres canones exiguntur. b 4 Ca v. VI. b
pro miniſtrandis ſacramentis pretium exigatur. c. eum
Etant canones non ſolum antiqui, ſed& recentiores, ne
Franc. Duareni
in ecclehiæ, de ſimon. Sanctiſſima enim res eſt(vrde iuriſpru- dentia Vlpianus ſcribit) pretio quæ nummario riana de- honeſtandaque non eſt, l. 1. de extraor. cog. Ac valde impro- batur eorum mos qui pro conſecratione baſilicarum, aut pro monaſtica profeſſione pecuniam ab inuitis extorquent. c placuit. c. quam pio.. q. ⁊2. Nec eos minus deteſtanrur canc. nes, qui pro ſepeliendis in templo vel cœmeterio cadaueti. bus, autexequiis pecuniam efflagitant. c. queſta.& ſeq. 3, 9.
2.c. abolendæ. de ſepul. Earum tamen rerum nomine Aſpon-
te liberaliterque offerentibus pecuniam, aut aliam tem accipi canones non prohibent. d. can. queſta. Quædam enim hons
ſte accipiuntur, vel authore VIpiano, quæ inhoneſte petun- tur. d. l.i. de extra. cog. c. non ſane. 14. q. 5. Quamuis autemn pro huiuſmodi rebus nihil exigere liceat, ſed abſque pretio
atque adeo cautione vlla prættari debeant, tamen vulgore-
ceptum eſt, ſi quid eo nomine vltro offerri conſueueri,vtta- lis conſuetudo veluti pia& honeſta obſeruetur, ad cam que obſeruandam authoritate ſuperioris antiſtitis etiam inuni
adigantur: ſed luſcepro iam ſacramento, aut ſepulto cadauete, &cc. ne alioquin eas res quiſquam mercari videatur. Proin de
ſacrifici noſtri temporis, qui certam Eccleſiam nullam ie-
gunt, poſtquam ſacrum peregerint, ſi conſucta merces i9is non præbeatur, epiſcopum adire ſolent, poſtulantes non qui- dem aperte, vt ſibi pretium numeretur, ſed vt laudabilis con- ſuetudo obſeruerur,&c. Quy caſu epiſcopus in laicos etiam homines iuriſdictionem exercet. Hoc autem genus expiſcan-
dæ pecuniæ, quod à veteribus canonibus,& maiorurm inſti-
tutis valde alienum eſt, ex Innocentij III. conſt tutione ma- nauit, cap. ad apoſtolicam, de ſimon. Cuius tamen longcali- us videtur ſenſus eſſa, vt plerique iuris pontificij doctoresan-
.. 4 d 7. 7⸗ notauerunt. Sed ³ ααννεν hic mouere nobis conſilium nõ cſt.
Anu mortuo benofcciario hæres legitimus ei ſacaedut. C A P. VII.
bmi ĩuris eſt, beneficia eccleſiaſtica cognationis aut pro- Opinquitatis iure cuiquam non deferri. c. apoſtolica. 8. q. 1. c. 10. de præb en. cap. ad hæc. de deci. Nam ſiue vſum habere eos dixerimus, ſiue vſumfructum, dubium non eſt, quin illud ius morte ipſarum extinguatur.§. finitur. Inſtit. de vlufruct. De fructibus ante mortem perceptis quæſtio tractata eſt,& conſtat ex iis quæ lib.. diſſeruimus, ad hæredes legitimos non tranſire, cum vſuario magis quam vſufructuario beneficiari- us comparan dus ſit. Itaque is qui in demortui locum ſuffectus fuerit, quaſi diſpenſator adminiſtratorque eos capiet. c. ad hæc. c. relatum. de teſtam c. vlt. de off. ord. in 6. Sed moribus comparatum eſt, vt beneficiarij perceptos iam fructus, tan- quam vſufructuarij, ad hæredes ſuos tranſferant.§. is vero. Io-
ſtit. de rer. diuiſ.J. ſi fur. l.defuncta, de vlufru.l. qun ſcit, de viur. glol. prag.tit. de anna.§. item quod. in verb. acquiſitos.
An beneſciarius ſucceſſörem eligere,& fructus be- neficuteſtamentolegare Poſiit. C2 r. VIII.
1 Nriocheno concilio c. 23. ſtatutum eſt, vt epiſcopo ſuc- ceſſorem ſibi conſtituere non liceat. c. epiſcopo. 8. q.;3.
Quo tamen concilio non prohibetur aliquem nominate,
quem ſibi ſucceſſorem optet. can. apoſtolica, 8. q. 1. Id enim à pleriſque ſanctiſſimis viris factum eſt. cunuſ odi ſunt Pe⸗ trus, Athanaſius, Auguſtinus, de quibus poſtea dicemus li bro 8. Sed talem nominationem ſynodus vult itritam eſf,
niſi epiſcoporum& clericorum ſuſfragium poſtea acceſſe-
rit. c. pleriſque.&. q. 1. Ac huius prohibitionis rationem do-
cet Hieronymus in epiſtola Pauli ad Titum„ cuius verba Gratianus in Rhapſodia ſua refert. c. Moſes, 8. q. 1. Quod ad fructus atrinet animaduertendum eſt, iure pontificio non permitti beneficiariis cos teſtamento cuique legare, ac ne tes quidem alias ex facultatibus eccleſiæ, aut contemplatio-
ne eiuſdem acquiſitas. c. fixum. 12. q. ĩ. c. cum in officiis. c. ad
hæc, de teſtam. Quod eſt accipiendum, niſi forte in pauperes eleemoſynam conferre velint: qua tamen in re modus ſer- uari debet.d.c. adhæc. Quamuis enim adminiſtrator rerum
eccle-