.— 1 8 4 3 8* 6. 1 3 1 3. 8 3 7 * 1“ 3 4 6 3 3 8.„. 2 8 4.„„.. 4 4— 8 ſ 3 S/.

l.(oRNS QVAs QVIRV SP A M COM . MLENTARIIS SVISTR A. 4 L os V 1 r 8

. DE M L 1T E M rVRXANDO. .⸗ äMDILISS VIRO FRANGCTSGOC K 18 P 1.

g NoO, DVCIS AVKRELINENSIS CANCEI-

IJario, Franc. Duarenus, S.

1 O N ninas vere, meo indicio, quamſſcite ſeripſin quidam, Felices eſſe eos ub au ſceteſarenuerurſeriere Eernae anenenuns eeſeen, =)) S Sic enim ſtatuo, aut nihil vſquam heatum, aut beatiſßsimos certe eos ſſe, qui

— praclaris, atq; eruditis literarum monumentis, communem hominum ſocie-

tatem ſic iuuant, vt inde gloriam ſibi comparent immortalem. Quiæ licet bo-

*₰ nis viris per ſe expetenda non ſit,tamen recle factorum comies eſt, 22 virtu- 8 22 tem, tanquam vmbra corpus, vltro ſequitur. Contra, miſeram ſemper, ac m-

randam eorum conditionem iudicaui, qui cum vix mediocriter in ſtudio

e 2n 1—— bonarum diſciplinarum verſati ſint continuo ſeriptitandis libris ingenij fa- —, b 4— mam occupari ſolent. 161 os ſiquidem iſtius inconſiderat c, temerariæque am hitionis ſuæ. eam mercedem crehro ferre videmus„vt ſapientum hominum, ex cordatorum iudicio non modo bro doclis ſed vix et⸗ lg b iam pro ſanis habeantur. Porro hunc animi morhum cum Cx‿ρ /ονe-das atque ex nimia quadam impu- 44 b b dentia naſci certiſs mnum ſit, næ onus mihi graue in, poſitum video, mei apud re, ſummum indicem in Pen, P rum, tuiquè ſimiles, purgandi, quod huius libelli editione nunc ſim auſus naſutißimo huius orbis theatro 70⸗ meip ſam exponere- Vu enis adle mei amans aut potius amens ſum, vt non cogitem, quam multa in hoe 40- opuſculo grauißimi quiq; noftri ordinis honunes ſint deſideraturi:Vt imperitum vulgus,& calumniato- b g4- 768 mittam, aduerſus quorum venenum(vr Ariſtophanes ait) nullum poteſt 2dlo excogitari. Accèe- dit etiam ad con fidentiæ huius meæ exaggerationem, quod parum exploratis adhuc viribus, argumentum id tractandum ſuſceperim, cuius obſcuritas ea et, vt interpretum in hoc genere diligentiſgimi, nobilißßi- . 3„ mique deſperauerint ſeſe aliquam ei lucem adferre poſſe„idque editis libru ingenue teſtatum reliquerint. „“ Quor um diligentiam ſuperare hoc velut noſtræ artis tyrocinio niti, quid aliud eſt„quam y rio X Xe Ha. Helas μκρηννραυσν vt eſt in vetere Græcorum prouer b io? Neque enim ætas mea, vel vſus, vel eruditio ed

— — 1 K 1

.

l, b efl, vt receptæa uctoritatis ſcriptorum in iure cinili cenſura magnopere mi hi conueniat: quam ſane, qui

„. in ſtudiis doctrinæ ætatem omnem exegerunt ſibi non audent arrogare. Praæclare etenim Dlato, Felicem fus 4 he dicebat eum, cui vel in ſenectute contigerit, vt veras opiniones aſſequi poßʒit: fiquidem rarum est, ut b quiſquam mortalium, etiam con 2cto vitæ curriculo, tam excellentis boni compos ſiat. Sed quando hoc b noſtrum qualecunq; opus, non inani oſtentatione ductus neq; captandaæ auræ popularis gratia publican⸗ me dum duxi, ſed ut inuenum ſtudia labore meo vtcunq; promouerem idquè de JFententia do ckißimorum hHo. “ minum,& grauiſßsimorum a me factum eſt, magna mihi ſbes oſtenditur, honeſtam voluntatem,&' cona- hro nm meum à wiris honis boni conſultum iri. Poſteaquam enim, ie auctore, Legum interpretandari cauſa 1 u- imin hoc Gymnaſium publice accitus ſum, memini, cum iuru vtriuſq; profeſſoribus viſum eſſet, in collegium ali⸗ me ſuum cooptare, eamque oh cauſam ſolenni inſtituto publice de iure reſpondendi impoſita mihi eſſet ne⸗ Häc ceßsitas, celeberrimum illum Mart. locum, ex lib. 4. Reg. qui ſub tit. De in litem iurando,in Pandeclis b extat, eiuſdem ordinis decreto mihi propoſitum fuiſſe. In eo igitur enarrando, cum omnes ingenij neruos — intenderem, commentariorum ſyluam quandam in manus ſumpſi ‚iam tum 4 me collectam, cum Lutetiæ Pariſiorum Gul. Budæi hberis libros Pandectarum interpretarer. In iis Paradoxa quædam erant in ractatum ludiciorum bonæ fidei,& Arbitrariorum ſtrictim annotata„quæ ego diffuſius explicare in animum induxi, cum vt rei ipſius nouitate,& ſubtilitate Iure ſtudioſos ad diſputandum elicerem, tum * b vel maxime, vt alieno magis quam meo iudicio confiſus picloris Apelis exemplo, quæ in opere meo vi- tia notarentur, auſcultans, tandem ea ſi videretur, emendarem. Quid multa? eam, me H ercule, non ſo- lam attentionem, verum etiam aſſenſionem noſtrahæc Preei muhi tum mereri viſa eſt, vt ſpem meam,