ſcriptum tabuli eſſet. E tſtautem me non lateat ſcriptiunculas haſce noſtras amplitudine tua parum di-

1 49 0 8 65 4 7— 4*..6 3 4 3 4 1

2.

*

N

expectationemque vicerit. Quo nomine quanquam non mediocri gaudio efferebar. commentationeſqu. b meas tantis viris probari triumphabam(aderat enim lureconſultorum inſignium copioſus ſane numerus) eas tamen vt exire ſinerem, adhuc exorari non potui:ac famæ meæ fortaſʒis conſultius fuiſſet, etiamnum 1 in eadem ſententia permanere. reſcentibus enim annis, confirmatoque aſsidua ac varia lectione iudicio,

non duhito, permulta in ſcriptis meis eſſe, quæ expoliturus olim ſi liceat, atque adeo iure immutaturus ſim. Siquidem A/a Oporioxs(vt aiunt) ſapientiores ſolent eſſe. Et hanc quidem ob cauſam editionem hu-

ius comentarij in tempus aliud non inuitus diſtuliſſem, ſiamicorum efflagitatio eam nõ expreßiſſet Quia

enim illi profuturam’ſtudioſæ legem iuuentuti non confirmabant modo, ſed praſtabant etiam, ac ſide ſua eſſe iubebant: eare factum est, vt me, quod cupiebant, non nolle ſignificarem. Vam& horum omnium prater eximium in cenſendis huiuſmodi ſcriptis indicium, fides certe,& candor animi ſic mihi per ſpeclus

erat, vt neq; eos omnino falli opinione, neq; ab eis me eludi facile mihi perſuaderem. lllud quoque ad dubi-

tationem meam, cunctationemque tollendam magnum attulit momentum, quod ſi ſtudiorum noſtrorum

44

N

7. 11 5.

(quorum tu fautor, adiutorque maximus ſemper fuiſti) fructus aliqui iam exiſterent, ſi non vberes, ataue

maturi, ac certe quales fert adoleſcentia, eos tibi iure optimo deberi intelligebam healan, zdentden genus aliquod ſcriptorum meorum, velcum aliqua exiſtimationis meæ iactura, inter manus homini wer- ſari, quod ſumma meæ erga te pietatis& obſeruantiæ argumentum, teſtimoniumque velut publicus per-

7

gnas eſſ, apud quem parietes ipſi, vt ita dicam, DAo⁴‿υκναν‿εέραν loqui poſſe videantur, animos tamen mihi

addidit ſingularis illa, quam tibi inſitam eſſe animaduerti, humanitas, vt nunc eas tibi offerre nihil ue

rear,& qualecunque id eſt, quod ex animo grato, beneuoloque broficiſcitur, tibi non ingratum fo re conß-

dam. Porro autem huic libello criminatores non defuturos, animo, cogitationeque ſatis proſpicio. Itaque

eum ad te hoc etiam conſqlio potiſßimum mittere ſtatui, vt quaſi in fidem, atque clientelam tuam ſe confe-

rat: ſacq; patrocinio tuo S authoritate, quam tu maximam meritiſsimo partam habes, defendatur. Cau- am igitur tibi delatam vt recipias, te etiam atq; etiam rogo: cui ſiesadfuturus, minore negotio(vt equi- dem ſpero) vim aduerſariorum frangere, calumniiſque eorum obſiſtere poterimus. Iin minus, qui tantam quaſtionem ſuſtinere ſolus porero? quandoquidem ea contra nos allaturi ſunt aduerſarij, quæ inficiari

omnino vix poſſumus, quæq; in indicio literatorum hominum criminoſa fortaßzis habebuntur, duntaxat fie²bod Ews ſeſe in hac cauſa præſtiterint. Apud æquiores vero indices, maiore ch fiducia cauſam di-

cturus ſum, te patrono, in cuius praſidio tantam ſpem collocaui, vt ne commentarium quidem noſtræ h- eoyas Vllum tihi mittam. Quæ enim ad criminis ſiue remotionem, ſiue translationem, faciant quis

melius, aut ſubtilius te homine in dirimendis, at que iudicandis controuerſtis exercitatiſsimo, excogitaue-

rit? cum præſertim mei conſilij ſumma iam à me tibi expoſita ſit. Vnum magnopere vereor, vut lectores

paulo delicatiores probaturi ſint, quod bonam huius commentarioli partem in egreßionibus aliquor„quæ aut ſine incommodo omitti, aut hreuius perſtringi poterant, conſumpſerimus. Quare faciendum muhi pu-

taui, vt te admoneam aliquam huius facli rationem mihi conſtare. Quanquam enim mea ſit ratio, eſt,

vt in enarrando Iure ciutli prolixis, ver boſiſqyue commentariis, quales omnium fere interpretum adhuc ſunt, dilucidam breuitatem anteponam: tamen quia publicus, ac inueteratus mos id flagitabat, inuitus

primum hanc vulgarem docendi viam ingreſſus ſum: deinde cum in progreſſu multa occurrerent ab in-

terpretibus traclata, in quibus ipſorum diligentiam,& iudicium(vt dicam parcißime) deſiderarem, in eorum confutandis erroribus, tenebriſque diſcutiendis libenter expatiatus ſum, maxime cupiens id, quod grauiſsime Vorates monet Cux 6εμέε⅜ν lμςμσιστιρα ον ας 6er³⁴οσινεν, 2bAn dei A. vꝙ0o 41- Aos eꝓνεντννν. inc facta ſunt eapesya eeic T épyνν, Vt dicitur. Mihi autem eo minus id vitio verti debet quod vtilia literis mandare conatus ſum,& non paucos luris ciuilis locos illuſtrare, qui adhuc vul- go male intellecti, ma gnam ei offuderuns caliginem. Id an aſſecutus ſim, quia meum non est iudicare, tuo, aliorumque iudicio, in quorum manus hæc peruentura ſunt, æſtimandum relinquo. Illud certe ſeduloa me vitatum eſſe cognoſces, ne in corrogandius vndique, ac ambitioſius commemorandis auctorum ſenten- tiu,, conſiliu, deciſionibus, eiſque, vt jit, interpolandis nimius eſſem. Vam etſi hac ratione commen- tarius noſter altero tanto auclior fieri poterat,& forte maiorem à vulgo gratiam con. eciliare: id tamen vt facerem, adduci non potui, quod huiuſmodi inutiles Rha- pſodias(à quibus ſemper abborrui) quibuſcunque ſanis homi- nihus diſplicere intelligam. Vale. Biturigibus Callo- fum, quarto Calendas Aprilis, 1 1 J 2. EPISTo.

“

diolis

perut kertet