ELEPISTOI A b 4 38.„ 3 3.„ 29 2„ 2— 3 3 5 d. 3 5 4 4— 1 1 7 4 8 4 1 8 4 8 8 88 8 8 4 2 b 4 8 1— 1 8—— 8 3

NIo PRAEPOSVIT.

1LLVSTRISS. PDRINCIDIMARGARITAE.

3 HENRICIFRANGCORVM REGIS SORORI, DVCGI BITVRIGVM,

b FPRANC. DvVvARENVS; CONSILIARIVS EIVSDEM ET libellorum Præfectus§. D.

A EREONR cquidem, Hera, ne pudorem in me deſiderent aliqui, cum ⅞ has commentationes meas à me diuulgari, idque in auguſtiſſimo

b 2 3 nomine tuo intellexerint, qui ex eadem officina alias quaſdam ad te haud ita pridem de iure pontificio miſerim. Quam re prehenſio- o nem omnino effugere, ſiſummo iure mecum agatur, mihi perdif- ficile eſt. Verum ſpero me ſi minus liberationem culpæ, at errati certe veniam apud æquos iudices impetraturum eſſe. Nam etſinon b See inuitus fateor, hæc ſcripta mea adhuc rudia,& ⁴νερα eſſe, nec fe. JS ſatis digna hominum eruditorum lectione, tamen res eſt huiuſmo- di, vt ſine meo dedecore,& eius, cui præeſſe me voluiſti, ſcholæ incommodo, differri edi- tio vix diutius, aut ne vix quidem potuerit. Non enim ſtudioſis iuuenibus, qui nobis ope- ram dant, interpretantibus ius ciuile, viua ſufficit vox præceptoris,& ema, vt Homerus ait, Mepoeα, niſi deſcripta quoq; habeant memoriæ cauſa, quæ a nobis ex ſuggeſto quotidiere- citantur,& aures ipſorum præteruolare ſolent. Quamobrem, vt eorum voluntati morem gererem, aliquando ſcribentibus dictaui, donec ad extremum ſenſi, quam corrupta& men- b doſa paſſim dictata mea circumferrentur. Qua ex te non multo aliter affectus animo ſum, ac Poèta ille, qui cum audiſſet, ſuos verſus à quibuſdam laterariis opificibus male recitari, un I ateres ipſorum comminuit dicens: Vos mea corrumpitis, ego veſtra. Itaque ex eo tempore 5e dadictandi conſilium prorſus abieci, ſperans fore, vt ita nomini meo,& exiſtimationi melius ofes conſuleretur. Quodtamen ipſum ne hac quidem via conſequi potui: ſed quaſi fumum vi- zue tans, vt dicitur, in Hammam incidiſſe mihi videor. Extiterunt enim ex ſtudioſorum nume- pu. ro ααμασ quidam, omnia, quæ ex ore noſtro exciderent, ſine delectu velociter exci pere eſt,“ ſoliti, qui ea deinde in volumina, quaſi à nobis ſcripta eſſent, referebant. Cæteris, ſiue ſtu- huc dioſis, ſiue librariis, ea mox deſcribenda tradebantur, vt in omnium manus tandem facile 8 peruenirent,& ea exſcriptio, communicatioq; à typographica editione non multum dif- in. ferret. Quare malui in eam peccare partem, vt lucubrationes meas vtcunq; recognitas ede- nin rem, quam vt quicquid palam recitantibus nobis ac docentibus a quouis forte oſcitante, aut hod alias res agente exceptum fuerit, verſari in manibus hominum pro ſcriptis noſtris ac mo- b numentis ſinerem. Itaq; pictoris illius nobilis ratio& conſilium, qui diu ſe pingere dicebat, quod pingeret æternitati, cum meo nihil commune habet, qui hæc diſcipulis auditoribuſq; meis præcipue ſcribo, nec ea tam laborioſe, lente, faſtidioſe probo, examino, expolio, quam quæ ad ſempiternam poſteritatis memoriam conſcribuntur. Ac ſi nulla res alia vrgeret: ra- . men in apparatu, ornatuq; exquiſito, quem hæ commentationes ad docendum accommo-

b datæ vix admittunt, multum operæ, temporiſque conſumere nolim. Mihi enim ad vtilita- tem ſtudioſorum magis, quam ad ingenii oſtentationem ſpectanti„‚& curriculum confice- re, in quod ingreſſus ſum, mature cupienti, placet veterum agricolarum exemplum, qui ni- hil minus expedire dictitabant, quam agrum optime colere. Ac fortaſſis hæc ſimplicitas noſtra ſine fuco,& nimia cura, atque arte, hominibus non ineptis gratior futura eſt: nonali- ter ac M. Varro, ea bellaria maxime mellita eſſe iudicauit, quæ mellita non eſſent. Denique paulo neglectius ſcribendo fit, vt ab huius temporis conſuetudine minus longe recedatur, cui aut ſeruiendum, aut indulgendum eſt. Sed hæc qualiacunqueſunt, ſtudioſis profutura

.