tdnallckedgug dan a—— derrrözoen pmu rarſaleda. Yerun 4 uu X oardeda nat tun um nocid ſexcegumch zech an mmnr üter ocre enen pe 2, u mi daa portm hem oekcrn. ii amen mdenan peiorr X naeſtit leri, qunn

As exumam ergert. il qwoilun mitu umac guuer& didt— witac tas u mer emyerom

1 ef rrue ancrifodc cafps — nemecridgr—

ib' Aoc catrpuro reyote rer

dammodo accipiant, tamen hoc ſtipendium 3 vero iuſto- 5 penſitatio, vt alius quiuis reditus, pecunia redimi. Verum

Deſaor. Eccleſcminiſt. ac benef. Lib. VI. 19,

beneſicium conferendo retineat, in legem ambitus com- mittit. tit.vt eccle. bene f. ſine dimi. Sed nec duobus idem be- neficium conferre, aut inter duos idem beneficium diuide- repoteſt, niſi exiuſta aliqua cauſa rite legitimeque talis di- uiſio fiat. c. maiotibus. c. vacante: cap. cum cauſam. de præb. Receptum tamen eſt„Vt quamuis vnitantum detur benefi· cium, nihilominus ei onus imponatur certam borrionem ex beneficii reditibus alteri ſingulis annis pendendi. Quod genus penſitationis annuum neutro genere appellari poſſe arbitror: idque exemplo veterum quos ita locutos eſſe cre- bro animaduerti. l. ſcio.§. vxori. iſicut annuum. l. Titia.§. qui Marco, de ann. lega. l. ex annuo l ſi ſtipulata, de donat. inter vir. Eſt igitur hoc annuum delibatio quædam beneficii, qua ex eo quod vniuerſum beneficiati foret, pars quædam ali- cu confertur. Sic enim id nobis vtcunque deſcribere ac de- lineare vilum eſt, exemplo Florentini lureconſulti in lega- ti definitione l.legarum, de lega. 2. S unt autem huiuſmodi annorum tria genera. Quxædam enim ob ſacrum ſpirita- leque munus penduntur: vr cum in eccleſia aliqua conſti- tuitur à monachis vicarius, qui eccleſiam ac populum re- gat: nam huic ex reditibus ſuis partem aliquam idoneam erogare coguntur. c.de monachis. c. extirpandæ, de præben.

c. i. de præben. in 6. Item cum præter eccleſiæ rectorem ſiue

paſtorem clericus quiſpiam ad eccleſiæ miniſterium neceſ- ſarius inſtituitur: cui etiam portio redituum beneſicii de- 1 bet à rectore ipſo ſupꝑpeditari. c. conquerente, de cler. non reſid. Ac tamecſi beneficii, vt ita dicam, hi domini non ſint, ſed hanc portionem velut vſufructuarii,& àdominis quo-

que beneficio non diftert, cum ob ſacrum ſpiritaleque mi- niſterium decur. Alia ſunt annua, quæ ob munus aliquod profanum, ac, vt loquimur, temporale Praæberi ſolent, vt puta, aduocatis eccleſiæ,& iis qui ſonitus tinnituſque cam- Panæ curam gerunt. Et hæc annua profana omnino ſunt, quæ ob profanum officium profaniſque hominibus tribu- untur. can. quicunque. iz. quæſt. ⁊ can. poſſeſſiones. 16. quęſt. 1.Rota in clemen. 1. de rebus ecaleſ. non alienan. Alia ſunt quæ abſque vllo onere ac miniſterio conceduntur,& Aap. m d alrferm proueniunt: de quibus hic potiſſimum tracta- turi ſumus. Acin primis ſciendum eſt, certis ex cauſis hæc onera ſeruituteſque beneficiis imponi poſſe, non ſolum à pontifice Romano, ſed etiam ab aliis antiſtitibus, qui infe- riores dicuntur. Itaque ſi in fraudem, aut abſque caula legi- tima annuum alicui attribuerint, nihil actum eſſe intelligitur. 6. ex:irpandæ, de præb. c. audiuimus, de colluſ. deteg. Sed vountas Romani pontiſicis proiuſta legitimaque cauſa ha- betur inre beneficiaria. clem. i. vt lit pend. Prima igitur cau- ſa eſt, cum quis beneficium eiurat, ac dimittit in gratiam al- terius, hocconſilio, vt pars aliqua fructuum, vnde ſetuea- tur, ei ſalua maneat. Nam erſi huiuſmodi conditio à Simo-

niaco ambitu prope videtur abeſſe: not. in cap. ex parte, de-

offi. deleg. tamen quia totum negotium in voluntatem ar- hitriumque pontificis confertur, conuenit inter omnes iu· ris pontificii doctores impune id dicere. Et ſaneiuſtiſſima Plerunque huius rei cauſa poteſt eſſe, vt ſi ponamus paſto-

Tem alicuius eccleſiæ ſenio confectum velle miniſterium

Inum cum bona pontificis venia alii cedere, nectamen eas facultates habere, vt ad victum ei ſuffciant: idque alibi an- notatum eſt. Secunda cauſa eſt, cum duo permutare cu- Piunt beneficia ſua, ſed vnum longe opimius eſt ac vberius altero: tune enim ipſis conſentientibus pontifex minus ac. magis tenue beneficium certæ præſtationi annuæ obnoxium

recdit. Tertia cauſa eſt, cum lis inter duos beneficii alicuius

ita tes decidi, vc vnus beneficium obtincat, alteri annuum ex eius beneficii fructibus præbeatur. c. niſi eſſent, de præb. Sunt& aliæ cauſæ, quas commemorant paſſim iuris pontifi- cii dodores, ſed has tantum vſus forenſis probat in Gallia. Nam eiſi quis bene meritus ſit de eccleſi 2, aut inops, vel infir- ma valetudine ſit, iuſta hæc cauſa annui dandi ex bonis eccle- ſiaſticis haberur. c. poſſeſſiones,) 6. q.1. c. quicunque, 12. q. 2. Oldrad. conf. 226. Et hoc præ extu Romanus ponrtifex Car-

dinalibus Romanæ eccleſiæ annua attribuere conſueuit,

quod abſque eo reditu ſplendorem ſuum(nam luxum dice-

nominè orta eſt: Quo caſu lolet pacis concordiæque cauſa

*

re non auſim /)cueri nequeant. Verumvt ſupta diximus, quæ cauſa eum mouerit, inquirendum non eſſe vulgo traditur.

Annum, de quo hic loquimur, beneficium eccleſia- ſlicum nou e&ſſe

IX NAus biſoch inter ſacra beneficia non recenſen= tur, vt iam admonuimus cap. præterea. detranſact. Pro⸗ indej quæ de beneficiis conſtituta ſunt iure pontificio, ad ea minime pertinent. cap. quamuis, de præbend. in 6. not.in cap. ad audientiam, de reſcript. Exempli gtatia. Laicis hominibus non minus quam initiatis attribuuntur: quia nullum ſacrum munus miniſteriumve deſiderant, ideoque contracto poſtea matrimonio non amittuntur. Quodtamen plerique accipi- endum eſſe aiunt, niſi cum cedenti beneſicio ſuo annuum conſtituitur. Quo caſu, quia loco beneſicii datur, naturam quoque beneficii retiner.xſi eum.;. qui iniuriarum.ff. ſi quis caut. Prætetea mortuo creditore non dicitur vacare, vrim- petrari ſicut beneficium aliquod poſſit, ſed velut vſusfructus extinguitur. Remittitur etiam abſque vllius pontificis venia licet beneficio ſe abdicare nemo poſſit, ſine Pontificis au- thoritate. tit. derenunt. Cum enim priuatum alicuius homi- nis commodum tantum reſpiciat, cur ipſi de eo paciſci arbi- trio ſuo non permittetur? I. ſi quis in conſcribendo. Cod. de pact. leg. in re mandata. Cod.mand. Excipitur annuum quod authoritate pontificis pro alimentis alicui attriburum eſt Nam ius ciuile non patitur, vt tranſactio de alimentis ſine de- creto interponatur. leg. cum hi. deæ tranſ. Item poteſt hæc ob eã, de qua iam diximus, cauſam pontificis authoritas acce- dere conſueuit. Atque ita vulgo ſolent concipi tabulæ, quaſi aliquot annorum penſionibus repræſentatis, ac vt loquitur

Seneca,⁵in anteceſium datis, liberatum ſit ea ſeruitute benefi-

cium. Adhaæc, ſi annuum ita ſit alicui attributum à pontifi-

ce, vt illud in alium transſcribere poſſit, nihil prohibet eo

nomine pecuniam, velut ab emptore accipi. Sed raro hanc

transſcribendi emaneipandique facultatem pontifices con- cedunt, vti accepimus. Denique non ſicut beneficium, ita et- iam hoc ius, quod profanum eſt, cum beneficio permuta⸗

re licet, quia ſacrarum ſpiritalium que rerum cum profanis

Permutatio non admittitur, cap. vltimo de rerum permut.

— pragm. tit. de coll.§. item quod ad vniuerſitates. in verb. eneficiorum.

Aunuipot fas& effectus quuß.

b 8* ſit poteſtas& effectus annui, nonihil ante de-

monſtratum eſt. Sed hic locus aliquanto pleniorem diſ- Putationem exigit. Itaque animaduertendum eſt hoc ius ſi-

mile quadantenus eſſe vſi ufructui, quia cum perſona extin-

guitur.§. finitur. Inſtit. de vſufruct. Præterea beneficio ſic in- hæret, vt ipſum ſequatur ad quamcunque perſonam tranſ- eat. can. ſi quis laicus. 16. q. 1. Nam morruo beneficiario hoc annuum à ſucceſſore, qui in vacantem locum ſuffectus eſt, poſſe exigi dubium non eſt, niſi ex conceptione diplomatis aliud actum eſſe appareat. d.c. niſi eſſent. vbi gl. de præben. Cum enim fere non concedatur alicuià pontifice, niſi in Perpetuum,& quam diu vixerit, ratio non patitur, vt iniri morte beneficiatii dicatur. Quod& de præteriti temporis penſionibus, quas vetus poſſeſſor beneficii debuit, accipien- dum eſſe videtur, ad quas eccleſia fiue beneficium obligatum eſt. l. imperatores. ff.de pub.& vectigal. Necideo minus ad- uerſus veterem poſſeſſorem, ſi fructus in vſum eccleſiæ non impenderit, aut eiuſdem fato functi hæredem agerur. At- que ita creditoris erit electio, vtrum conuenire malit. not. in c.. de ſolut. Cum autem vſufructuario com paretur is, cuiĩ annuum attributum eſt, tractari ſolet, an onera quæ dicun- tur patrimonialia ſubire cogatur. Et certum eſt hoſpitalita- tis onus,& alia huiuſmodi quæ ordinaria ſunt, beneficia⸗ rio incumbere, cum eo nomine maiorem partem fructaum ei dimittendam eſſe receptum ſit. Cælera vero, quæ extra or- dinem inducuntur, pro portione luſtinet is qui annui nomi⸗ nep attem fructuum capit. l. hactenus. de vhfuch neque. de impen. in reb. dotifact. b b

8 8 — ———

——————. ————— Eer. aee e.eeer Teenen e ————

— —— —