iß ternm bi dosel et diui à. V. Bn anenta. Hea olhb.L4 vIuog d 1ch) 1 erlog. Cw! -e Tüy Tupen,

Syq

) Aoacdl I- 8 6 duuol) a, 0 7— 1 ldrag. Nedt 4, 3. 1y doer, 4 1 t, zolnag in ( 1 ddJun, h

dorröras domn 89 AlLndol neroe Felerari oes A Stirpe ortmn a- ingularis alomn hhocle poeta ſülr. aliquis in Sefaa se videtellr, Jeir de qua Slpess Kl. deutsele Sdet .p. 1-MſS⸗ apud es a un- 0 Arüstötanan Gül- ies Afriean, IuuGt adde Spalng lä Acad. det Nis d n.. t. 53) de vusiu „ couücete inu mperatoriis ler rrarum Tepelll’s tres ighofälll 3 dor. IlI. 51 molierun éypeli 1nosam i un eique Lzinn plone(boenn r in— Kaäull 3 6 Jrnodtul

elc sif

3

2ꝶ †οοσσ νοωιϊ³νιέκ̈οςσ επmπκτοσσ ν τει ττος τπν τρωιœᷣυν ed r π zi* οσνυοα i- pcrn Gννeντεααεν dππιοοευνμα τν νεᷣ Hοαα α τ Hovvuxtν zα iν Saae e Toνννιοω τ‿οανσ‿⁵μά ³αεοσ εσά ee⸗ſovre dl ενπάα αα⁴eνιοισι, dυι⁶ς 6Oαοs lαοασ xi TT6dεν σeυνεεμἀεεκισο. Iooσκρνασᷣσσαασν ε ευυνινος diν*νμνſ ad Elονεκς τσο ἀq[τzαοz⁸ 1 2 lelorν is Aozddlag duντον œuνveréAet

En causam videmus satis gravem, quae permovere Hermionenses potuerit et vero etiam de- buerit, ut Aratum, cuius magnae procul dubio partes in recuperanda libertate ineundaque cum foedere Achaico societate fuerant, pro temporum more statua ¹) honorarent, quemadmodum pro- pter simile meritum Diophanes idem tulit praemium teste Pausania VIII. 30, 2: A4„εoν e⸗r? 8νονς¶ m*έρναςνον τιν§αἀςοων(Megalopoli) lᷣeννς ρσmάσν eétvz w* ναονπα αov lod, guerdxαeννιοο ε ⁴e⁶ρς τνιαιιον Hε2οσeσνννσν τν„ Hαl εςσ τ0ν νοαόςεννιαꝭαν⁸ν œν‿μ⁴αεοων. Praeterea quum Plutarchus significet, si non statim at certe non diu post mortem Demetrii Athenas libertatem recuperasse et continno, i. ec. codem quo Athenienses Diogenem mercede data removerunt vel proximo certe anno Hermionenses foederis Achaici socios factos esse, vix longe a vero recedimus si Arati imaginem anno ante Chr. n. 229 aut 228 dedicatam esse sumimus. Simul vero ex Plutarchi verbis: zxαπαι ετιον έςννιοο 2ττε 2ν ‿τιαι apparet, alienum a re publica praeturaque eo anno Aratum fuisse, quo Hermionenses Achaeis adiunxit; qua de causa eius nomini in basi praeter patrem et patriam nulla muneris apposita est designatio. Erat autem a. 229 Lydiades praetor tertium, v. Bayer p. 310 et Schoem. p. XXXVII. not., quem cum Aratus exceperit(Bay. p. 276), tenendus est annus 229.

Denique quoniam nulla quantum scio Arati effigies ex antiquitate superest, lectore ad ho- minis imaginem mente concipiendam non prorsus disparem iis iubeo uti quae Plutarchus adum- bravit vit. c. 3: enια νέᷣα ναεεx œu τασςσ εετνν◻ςινυυννννm τινςι dε œα τ σeσ,νον τ rrOGmον‿Qσ⁴ ςαασιιν o ππανσ⁴σmτασ veςωεεμντασ e dοοναρνναeν zu Ʒο οσταov. Comme- moratas autem Arati statuas a scriptoribus novi has. Restituti erant in patriam et pecunia ab Arato collata sublevati Sicyonii haud pauci(Cic. de offic. II. 23, 81). Propter hoc tantum beneficium(Plutarch. vit. 14): 03 6 ν% ν rετων* σωάιτασντες ον πτοιτασ νιμς ριdοσσeν◻ασιτιι TOeεττοσσα ⁴ἀeνμ³d ναάα ddααν ol puyddeg elxévς Ladννſo deναναeνινε ευπιωναιν ꝙτdε ι 84*ε ν ²)

Bould εν ²α μsdæ ud νπμ̈ ⁄αoς dzd „T0?à) deοοςι στάασασς παέεεκια HOα⁴dο: Auuee d' ε&lνν dooue, redy vσνσσι τυνννν Irdoαννν dν dοeςᷣ εᷣ dοανα IWτ*ο oriο Gεo, Srr σιρε⁶ι Aaluον σον Ʒεey ν dπaoœg dyαœνν Ab hac statua diversam fuisse eam quam a se spectatam Sicyone Pausanias II, 7, 5 retulit, li- quido eius verba demonstrant: z˙⁰⁷ ϑτοον Sν⁶ τν μεπτιοη μ‿νημέ̈νοιντυον 2r νννQ* rre.rοmιιέυοων eνσσ doοQ-mh xoyra AOαrν ρασ αναν τον Kseννεο. Ultimo loco eundem

1) Ant. Westermann. de publ. Athen. honorib. ac praem. Lips. 1830 p. 14 sqq. Del' usage des statues chez les anciens essai historique(à Bruxell. 1758 in 4) p. 238— 46 des statues honorifiques dans la Grèce.

2) Ex Plutarcho transtulerunt epigramma in Anthologiam Graecam, Brunck. Anal. III. 280 epigr. adesp. DCIX. V. 4 dvr doεrς νσανναάςα dictum est ad formulam in decretis honorariis usitatissimam dετ*νε eSehd, kun dεαααιοσνε, C. I. Gr. n. 95. 5. n. 99. I, 2. III, 9. III, 9. n. 101. 8. n. 102. 18. n. 109. 6. n. 110. 5. n. 1126. 3. n. 1373. 7. V. 5 Xor*oο: Plut. Ar. 53 9 ⁶0νά mεάι‿mϑιυάασρέμαe*(ιμεκο νυν nν demπQmʒaε ris ruꝗceννεο⁹— zul τνν Sυαααν αοντοισα ττοσάσωεννσν V. 6 verba Jαiιοσ 10ν recte Schaeferus interpretando tuitus est contra cri- ticorum hariolationes v. VI. p. 473: intelligitur 7 10 α᷑οο(hi enim sunt o vddes, quorum munus fuit statua) rοοοσ τoονςσ muͥñ᷑Ö_ↄrooue dad 16ν ννμιμόιιιωνν νταeανενυαμασν εοσαα dεdυασ œ dνμννοιυσα, qua factum est ut

aequa sors(10% daiαν⁸) esset omnium Sicyonis civium.“ 97

——————