Druckschrift 
Scholae Portensis A Mauritio Princ. Duce Saxoniae A. D. XII. Cal. Iunias A. MDXLIII Feliciter Conditae Sollemnia Saecularia Diebus XX. XXI. XXII. Maii A. MDCCCXLIII. Pio Festoque Ritu Celebranda Indicit Et Scholae Fautores Et Amicos Omnes His Sollemnibus Ut Benigne Interesse Velint Collegii Magistrorum Portensium Nomine Invitat / C. Kirchner ...
Entstehung
Seite
61
Einzelbild herunterladen

VII trag.

1 4.

Fol. W .(Sex le mis liteid ctat. Pl

Fol. N 9 Sam- hus exesi ne dimidt t desecta tultus]- Tapi- tamentun s Tiy Rol. XII NIII.(dr

s fragnelä

am Rhexan deserb.(e-

acuto tuche e Crassae i niorex r jnis coluni- facile Jopa marert 1

Diplthoe gris Tocdis ips rute atur J9 11 inbi cillh tHissjpoli 40 1b uir 4d rxeyid

3

tionis ad per compositionem assimulatur proximis litteris, g, J, m, n, P,!, nisi in ipsis vocibus explicandis. Graeca maximam partem Latinis litteris exprimuntur, velut«poria. Ritron. riuus. RIZA RADIX. ORE. Apparitio. ostensio. quod graece e p i- phania dicitur. Apacic.[Apathia]. Graece dicitur qué lalint inpasssibilitas no- minatur. ¹) Dios. Bitiniensium lingua martidus mensis dicitur. ²) ELidios[Ey- dios]. bizantinorum lingud martins mensis dicitur. ³) A pamo inama cappa docum lingua november mensis dicitur. ³⁴) Appelleos Anelαο]. macedonun lingua december mensis gicitur. Nonnulla tamen Graecis litteris iisque maiusculis sunt exarata, veluti) alti annum dicunt ATOYANEOCII ldnο zoũ dανεονονϑασ. 11 [id est] ab innouatione.) Soena locus erat infra teatrum in modum domus structa cum pulpito. qui pulpitus orcistra nocabatur. ubi cantabant comoci. tra- gici atque saltabant cum histriones.& mimi. Dicta auté. scena. greca appellacione eο quod in speciem domus erat instructa. Vnde& apud ebreos. tabernaclo* de- dicacio a similitudine domicilio. CK. H. NOHPIA. appellabantur ophicia scenica. Pauca sunt scripturae compendia et notae, haec fere:&= et, non tantum co- pulam significat, sed ex illius aetatis more saepissime etiam hanc aliorum vocabulorum syl- labam. id= id est: alias hoc compendium est pronominis idem. I= vel. 6= em vel en vel est. i= um vel un. m= mumm vel men, sicut msis= mensis.= nn.= Pr. 5= prae: sed haec inter se saepius commutantur, ut illud huius loco ponatur.= Per. 4= qui.+= rum in genitivi pluralis terminatione.»= ur in passiva verborum termi- natione kur: imponitur autem? litterae. Q;= que. Aliquoties, praesertim in fine lineae, dr scribitur pro dicitur. Reliqua quippe rariora omitto. Vocabula, quae explicantur, per litterarum ordinem satis accurate sunt digesta: initiales eorum litterae binis lineis in-

1) Cf. Dr. Lud. Ideler Handbuch der mathem. u. techn. Chronologie T. I. p. 421.

2) Nec apud Idelerum nec alibi reperio sua Byzantinis fuisse mensium nomina: sed Martius mensis apte dici potuit Eudios, quod tum serenum esse solet coelum.

3) Scribendum videtur Apomenama(Anousvaud), quod nomen sede quarta inter Cappadocum menses ex Cod. Bodl. olim Canonici 29. laudat I. A. Cramer in Anecdotis Graecis vol. III. p. 402.(Sed ibi XI tantum menses recensentur). Apud Gyr. Lilium in Opp. vol. II. col. 785. scribitur Arouencuds et collocatur sede quinta. Idem nomen Arouevdud Matth. Gloss. Gr. inter Macedonum menses refert sede nona. vid. H. Stephani Thes- Gr. L. vol. X. col. 711. ed. Lond. De Cappadocum mensibus admodum varia tradi docet Lud. Ideler I. I. p. 441. sq.

4) Cf. Lud. Ideler J. I. p. 393.

5) Isid. Origg. l. V. cap. XXXVI, 2.

6) Ibid. I. XVIII. cap. XLIII. ed. Ott. Scena autem erat locus infra theatrum in modum domus instructa cum pul- pito, qui pulpitus orchestra vocabatur, ubi cantabant comici tragici, atque saltabant histriones et mimi. Dicta autem scena Graeca appellatione, eo quod in speciem domus erat instructa. Unde et apud Hebraeos tabernacu- lorum dedicatio a similitudine domiciliorum œσœeπρννπην appellabatur. Vide num seribendum sit, oxννννοπνmπα appellabantur(nam hoc habet etiam Gu. 2.), an potius recipienda, quae addit glossarium nostrum. De hoc loco et aliis Isidori permultis consulendi sunt codices antiquiores, quam quos contulit Fr. Vil. Otto, et praeter

ceteros vetustissimus ille Guelferbytanus scriptura Langobardica exaratus, quem ab Ottone neglectum esse miror. **