487
Die landwirtschaftliche Ausstelling in Eaitze.
Uff ere landwirtschaftliche Vesammling iß beschlösse worn, im Herbst e groß Airsstelling in Gäiße veranstalle. Ausgestellt selltc wern große Krauähäpt>er, Kolstrabe, Dickworzel, KadoffÄ, Kerbis, Aeppel un Biern. Aewer fier alle Ding, fett Väih. — De Borjemester hats greßt Maul, he tvoar de reichst Moa weit un breit, sei Gerste woar noch emol so schwir tväi däi vo annern Leut. Er iß aach ins Komidee gewählt worn un sollt de Vier- sitzende sei. Es wur beschlösse Anfang Oktober sollt die Ausstelling eröffnet wern. — De Doag wor ebeigekomme. De Borjemester wor Aur UffstelliUg e Poar Tag defter noch Gäiße gefahrn un doat genaa vaugäiwe Wäi de Sache uffgestallt sollte wern, daß alles gaud zau sehe woar. Wunnerschee sahks aus, Blummefträuß un Kränz doalste jedd Sorde oabdale. Es woar e Pracht, des Herz im Leib hott jeddem gelacht ders sahk. — De Vorsemester hoat e Sau erarrs gemäß vo wingst 600 Pffmd, e Mordsdier. Däi Wur uffen Wahn gebiioacht der woar deck inet Stroh ausgelegt un met Blummefträuß geschmickt. De Doag fier de Ausstelling meßt de Knächt, de Hannes, langsam met dere Sau fortfahrn, e Teck nohme met, daß erschg uoachts zaudecke könnt. — De Borjemester un sei Fraa sei met de Eisenbahn nachmittags nachgefahrn. Wäise in Gäiße oankomme, woar de Hannes scho doa. Er hot de Wahr: in e Scheuer ge- fckjsi)li>e im de Sau gaud zangedeckt, de Hamres hot sech e Loager im Hei zaurächt gemoacht. Wäi de Borjemester sahk, daß de Hannes sei Sach so gaud genroaM hot, hote sihr zefridde met denk Kopp genickt un hotem e schee Trinkgeld vesproche. — Etz hote met seiner Fraa e Noachtguatier gesucht, äwer net des llänst Kämmerche woar ze kräiche. De Borjemester Hot gemaant ihm kennts net gefehlt un Hot net im Vieraus bestallt. In aam Gasthaus woar ganz owe un- nerm Dach e Kämmerche met aam Bett, wannse doa enuff steige wellte, sellt noch aa Bett uffgeschlan wern. Des lvoarnse gern ze- fridde. Iäni Äver noch ää Bett uffzestelle, moßt en Glasschrank, der in de Kammer ftunn, fiers Fenster gestallt wern, wodorchs stockdunkel drin wur. Wäi däi Zwu awends enuff koarne, honse dadevo naut woahrgenomme. Des Licht honst nebigs Bett uff e llaa Desch- che gestallt un e rotgewerfelte Bettkisseiwerzug, wuse Worscht un Brot un Kauche drin hoattc, Hot de Fraa uffen Stauhl gelegt. — Se sei baal igeschloafe un sei net uffgewacht de lang Noacht. Wäi se emol wach wurn, uwars noch dunkel Nacht, do saad de Moa, mer wolle noch ewink geschloafe, mft hon heint en haaße Doag. — No. deß doahtese aach. Aewer es hoat net lang gedauert, do woarn se unddei- wach. Do nüaant d? Frcw. „naa woas äwer in Gäiße de Nächt so lang dauern, eich kräig baal Hunger". Jhrni Moa gungs Zroad so. Do honse des Licht oangefteckt, hon sech ihr gewerfelt Bettkesse gelangt un hon Worscht un Brot erausg<d-ohn un fest gesse. Es woar nor cvtirfx daß se ime klaane Bodellche Schnahs mitge- nommc hoatte, do nöhm aach Jeddes en orndliche Schluck, un des woar gaud fiers schloafe. Säi hons Licht tvidder ausgebloase un hon weider geschloafe. Noach so ere Stuuner zwu saad der Borjemester zau seiner Fraa „mach emol des Fenster uff un guck emol enaus". De Fraa doahts, mechts Fenster uff, es woar ä>ver de Dier vom Gloasschrank, un saad, „es ist noch ganz dunkel, kaa Sternche iß zau seh. Dem Borjemester sei Auer woar aach steh gebliewe, so bläib naut weiter iwerig, se moßte tvidder schloafe. Se sei baal Widder nffgewacht, äwer innner noch woars stockdunkel un Hunger boattese aach. Do honse sech zur Abwesseling jedes e orndlich Steck Rauche oabgeschniede un hons gesse. Des Ischlofe hoat goar hoart gehaale, se hon sech ätver doch net getraut Lärm zu mache. Wäis gor net ineh gung, saad de Moa, — „Fraa mach Äniol ganz hamlich de uff un lur emol". Se macht lech aus ent Bett, gung barwes ?u de -vier un mächtse uff. — Hellichte Doag un goldene Sonne- schm leuchter engege„Borjemester," kresch de Fraa, „woas soll des bEe?! Waaßte woas, uns Kamin er hot ka Fenster, wamer nor net de MlsstÄllng veschloafe hon!" Woas woar he so hurtig aus em -üett. Ongevohn woarn se aach baal un dann gungs äwer, so schwmn se nor laufe konnte, de Trepv enobber. — Woas Hot de Wert un de Hausborsch äwer en Schrecke wäi däi Zwu onkoame! — vegesse sernse worn do mve unnerm Dach. Zwn Dag un zwu Nacht honse geschioafe. — De Ausstelling woar veriwer un de Haaotinva hot gefehlt! De Bolezei woar uffgebodde wonr, äwer nergends woar de Borreiwster- met seiner Fraa zu sinne. — Wäre dev am gehrrt Hot, kroack-e an Zarn, ba<fl imgebroacht hotte de Wert un de Hausborsch. — Woas hotte ätoer aach aal vesaamt!! — Desch woar Mt ere rot Deck behängt, do drmff sllmn en Sessel met Bluure un Kräirz. Der woar fier de Borjemester be- Ulmmt. He sellt en Lorbeerkranz un e Medalje überreicht kräiche De Borjemester vo Gäcße,wellt de Redd uffen haale. Aewer alles woar gestiert, weil de Borjemester uir sei Fraa net ze finne woarn.
de Lorbcerkranz imgehängt kräiht. hoten äwer plerch verisse Un baal ussgefresje. Nor noch e pvar Bischel Hot de Hannes gerett. Geflennt hot der wäi e llaa Keand. dann he saad ^^aude Herr un c Fraa kräich eich MÄ Lewedoag net ' d^^allie rß fier alle Fäll usfgehowe worn — Etz
mr ' Mir wern ausgelacht, wo mr uns sehe loasse
Mr mefie uns ganz hamlich Ham mache, daß es kaan Mensch ge- uns bassiert iß. Wann äwer de Wert net fest vespreche dut, daß naut devo eraus llmmt. sein eich net still, do wichen wege ,„Frerheitsberaubuna". De Wert hoat alles vesproche. Se hon etz rme oabgelcgenc Stibbche gewoart bis es dunkel woar ün do seiilse z-aN Fauß ilfs de näehst Statzion Un vo do ans
Kamtzefoahrn. — Noach' voar Mg hotte sei Kolleg noach Gäiße geschriwe un Hot sich vedeffendiert wäi alles zaugange woar. He hatt e sonncrboar Kranket kräicht, däi käm vo de Nervenanspanning. He hatt sich doch iewer däi Ausstelling Doag un Noacht Gedanke ge- lmocwyt Mi hatt net meh schloafe kenne. Bis nfs ckmvl, doa wäre igle- Mk1o<-lff mr wrer net ivach za brenge gewes-e, woas se aach meteni oangestallt hätte. Sei Fraa wier aus 2langst net vo seim Bett gange un hatt vegesse, Oerder noach Gäiße ze schicke. - Un so doahte daa villmol im Veznhuno bitte; he seliver hätt doch de greeßt Aerger c^hoabt, daße rm all däi Ehrn un des Begniege komnie wier. Zum Schluß doahte vo seine Fraa aach noch ville Grieße schreiwc un sedehte de Herr Kollege un de Fraa Kollegin zäum 15 Ocwber zur Metzelsoppe inloade. Marie vom Oberberg.*)
*> Die Verfasserin der Viiggelsberger Schnurren lwt eben ein Bandchum ..groad zanni dutlache" erscheinen lassen Wrr verreisen auch auf die Anzeige
vas haltbarmachen von Gemüse und Gbst.
Von Oberregienrngsrat Tenge.
Lest, b«ß ich als Vorsitzelrder der „Reichsstelle für Gemüse und Obst über das Haltbarniachen von Gemüse und Obst schreiben Uhu, wird sicher annehmen, daß ich eine Lanze einzuleuen beabsichtige sur möglichst eifriges, umfangreiches Konservieren von Gemüse und Obst rm Haushalt und in allen kommunalen und sonst vermerntlrch geeigmten Betrieben. Wer so schließt, irrt sich. Im Gegenterl, uh wrll warneir vor mrvorsichtigem Einmachen und Konservieren. Wer cs versteht, Gemüse mrd Frischte durch Einmachen u,w haltbar An machen, wer sicher ist, daß alle Vorbedingungen ber ihm gegeben sind, der mag sich der Mühe unter-, ziehen. Aber wer versteht denn die Sache wirllich, wer hat dre Garantre daß dre Vorbedingungen erfüllt sind? Ich fiirchte. Nicht viele. Manche HausfrMi mag unter gewöhnlichen VerlMt- En bcrm Ernkvchen, beim Eimvecken glänzende Erfolge erzielen, ihre Marmeladen, ihre Konserven mögen in ihren Bekannten- rregen berühmt sein. Und doch -uuh sie gewarnt werden. .Es fehlen ^n letzt so rmrnche der gewogten Vorbedingungeri. Der Messingfrnchtkessel ist dem Vaterlande mvpfert, die Verrvmdmrg ^Ersatzkesseln ist sogar sehr gesundheitsgefährlich, ledenfalls wird daran gekochtes Mus schnell verderben, die Gumnri- rmge mr dre Weckavt>arate sind mäßiger Güte und unhaltbar, der Mucker steht rn geringer Menge zur Verfügung, auch die Rohstoffe, dw züchte und Gemüse werden nicht in gewohnter Güte aus den ? - ^ gebracht. Mles Umstände, die geeignet sind, die Garantie des Erfolges zri untergraben. Und doch soll man nur danii an die Haltbarmachung von Gemüse und Obst — nebenbei, das geht mich zwar nichts an, ich muß es aber erwähnen, auch bei Fleisch und Geflügel — Nur dann Herangehen, tgxnn man sicher ist, den erwarteten , Erfolg zu erzielen. Wer des Erfolges nicht sicher flt, lasse die Finger vom Emmachen. Tenn es ist nichts bedenk- w r bester Absicht — dazu beizutragen, daß Lebens-
mittel verderben Es i)t geradezu eine Sünde an unserem Heer und Unserer Volksgejamtheit, ein Verbrechen, das in erriem Kriege m den: unsere ffeundlichen Vettern jenseits des Kanals ihre be- sondcre Hoffnung auf untere Aushungerung setzen, niemand begehen dchff Täglich leie ich Dutzende von — meist unbegründeten — wenunzia.tronen, daß dies oder jenes verdorben sei, und ebenso leie ich täglich viele Tntzeilde von nwlilcwmeinteii Ratschlägen, tvie mmi auch unter den heutigen Verhältnissen Gemüse und Obst haltbar mackun könne. Oft von densellwn Menschen. Mich schaiiderck lchvn.Fürchte ich doch, daß die Ratschläge- ^rden, und daß die Folge der Verderb vielen ivertvolteu r- 'Lvar eine giite Gemüseernte und,
wenigstens bu vielen Fruchten, auch eine gute Obsternte, ober so Und wir nicht gestellt, daß wir rislleren könnten, viel sit t>er- berben. — Natürlich müssen wir für den Winter Vorsorgen, aber das können wir Mir, wenn wir denjenigen die Konseroierung uberlassen, die dazu tn erster Linie befähigt siird. das sind vor allem ^s^^Egerichteten Fabriken. Jbnen Rohstoffe ziiznMhren, muß unsei Hmiptzrel sein, damit unsere prachtvollen Triippen an der bannt unsere in der Heimat mit dem'uns Hungersnot wünschenden Femd känipfende Bevölkerung im Winter und Fänh- tabr genug zu essen hat. Es ist daher auch gar-nicht zu verstehen M ^ 7 vielen Zusendungen und Zeitungsartikeln die ?lukäufe ber ^uservenfäbriken getadelt werden. Selbst rvenn sie Gemüse und Obst dem imfif.marft entziehen, müssen die Bestrebungeu der Fabrcken nnterstutzt werden. „Spare in der Zeit.-so hast du in der ^ altes, wahres Wort. Und immer muß man sich wieder
holen, daß Raubbau trerbt, wer darauf hinnnrkt. daß wir jetzt verE. daß wir für die Zukunft zu sorgen.
^mwi-waren Erstellen, nicht ZU
viel essen, und lver
haben. Daß die Fabriken,'die _____ UIU81 _
met dem Fiuschmarkt Entziehen, dafi'ir will ich als Bevollmäckststster de- Reichskanzlers bei den w-rsclnedenen Kriegsgesellsckxfften fü/die Gemme und Obst verarbeitenden Industrien schon sorgen Der Frrsllnnarkt wiro so leicht nicht entblößt werden Er ist sogar, dev über einen Wochen markt geht, feststellen kann, rerchllch beschickt, und es ist zu hoffen, daß bei der vwlen Ziifuhr vkme behördliche Eingriffe mich die Preise sinken werden. — Feten-
vor
falls hüte man sich vor Verschivmdung mit Leb ms Mitteln.


