De ſacroſ eccleſ.miniit᷑. abenef. Lib. VIII. 2207

tis vacationem habet, cum ipſi eo beneficio ſo abdicare liceat.

cap. conquerente, de cler. non reſi

ficium propter officium, laborem,& induſtriam cõceditur. c.

vlt. de reſcript. in 6. Ceſlante igitur cauſa propter quam da-

tur beneficium, ratio poſtulat, vt à beneficiario id auferatur.

Nec dimilis eſt clericus ab Eccleſia ſua abſens, militiæ de- ſertori. Quare& cingulum honoris ſui eum amittere,& pro

aa deſertione caſtigari debere conſtitutum eſt, can. placuit, 2 1. quæſt. c.2. peruenit. 7. quæſt. i. Incidunt tamen cauſæ interdũ propter quas excuſatione dignus ſit clericus,& ab epiſcopo ino veniam impetrare debeat.capit. cum ad hoc. de cler. non reſid. c. cst canon. de elect. in 6. Citra cauſam vero legitimã non licet epiſcopo veniam aſſiduitatis concedere, quamuis Romanus pontifex, quem nullæ leges tenent, id faciat. Et hac ratione antiſtites imaginarii tantum(quod ad curam o- nuſq; attinet)& codicillares fiunt, cuiulmodi pontifices ac ſa- cerdotes Alexandrum imperatorem creaſſe Lampridius ſcri- bit. Ex quo veluti fonte mala innumerabilia, atq; incommo- dain Eccleſiam vniuerſam quotidie manant, quę ſine horro- re maximo referre non poſſumus. Quid enim indignius eſt, quam ſacris eos ſtipendiis frui, qui venialibus diplomatibus, ne dicam vænalibus, ſubnixi, de regendis eccleſiis nec cogi- tant quidem vnquam, vt aperte canones omnesilludere,& contemptui habere videantur? Nemo etenim eſt, qui neſciat eos beneſicia reditusq;ʒ eccleſiaſticos locare,& maius pretium offerentibus adiicere conſueuiſſe, non aliter ac quoſuis par- tresfamilias prædia ſua, nihil penſi habentes quam idoneus ad functionem ſacram ſpiritalemꝗ; hic redemptor ſit, in quẽ omne onus quod lubire eos oportebat, reiiciunt. Atque ita hæe geruntur, vt quamuis publice nota ſint hoc ſeculo, ficta

camen magis quam facta olim poſteritas fortaſſis exiſtima-

tura ſit. Nihil defructuum dilapidatione hic dicam, quos pau- Peribus diſtribui veteres canones iubent. Non enim in tan- tis vitiis hæc ſcrupuloſius excutere animus eſt: acꝑ melicer, vt omnem prouentum iactent, profundant, diſſipent: de do- Krina ſane diuina, cuius miſera plebs mirum in modum fa- melica eſt, ab ipſis omnino deſerta conquerimur. Illud enim accidit hoc tempore, quod vates futurum prædixerat Amos 8. Emittam famem in terram: non famem panis, neque ſitim aquæ, ſed audiendi verbum Domini:& commouebuntur à mari vſque ad mare,& ab Aquilione ad Orientem circuibunt quærentes verbum Domini,& non inuenient. Et ſane du- bium non eſt, quin hæc paſtorum ignauia, errorum omnium & hæreſcen, quibus hodie concutitur orbis, magna ex parte fons Rorige Nec mirum eſt gregem perire, qui paſtore deſtitutus, Iuporum inſidiis quotidie expo ſitus eſt: Vagos e- nim quoſdã circumforaneos ac mercenarios cõcionatores in nnmero paſtorum non pono, quos longe iateq; à paſtoribus differre ſacris literis edocemur. De his paſtoribus vaticinatur Ezechiel c. 3 4.& ita eos depingit, vt in eo vaticinio noſtriſę- cali mores velut in ſpeculo quodam intueamur: verba eius hæc ſunt, Ve paſtoribus Iſrael qui paſcebant ſemet ipſos. Nõ- ne greges à paſtoribus paſcuntur? Lac comedebatis,& lanis operiebamini,& quod craſſum erat occidebatis: gregem au- tem meum non paſcebartis. Quod infirmum fuit, noncoaſo- lidaſtis: quod ægrotum, non ſanaſtis:& quod confractum eſt, non alligaſtis:& quod abiectum eſt, non reduxiſtis:& quod perierat, non quæſiſtis:& cum auſteritate imperabatis eis& cum potentia. Et diſperſæ ſunt oues meæ, eo quod non eſlet paſtor:& factæ ſunt in deuorationem omnium beſtiarum agri. Errauerunt greges mei in cunctis mon- tibus& in vniuerſo colle excelſo,& non erat qui requi- reret, non erat, in quam, qui requireret. Propterea paſtores audire verbum domini. Viuo ego, dicit dominus Deus, quia pro eo quod ffacti ſunt greges mei in rapinam,& oues meæ in deuorationem omnium beſtiarum agri, eo quod non eſſet paſtor, ecce ego ipſe ſuper paſtores requiramgregem meum cmanucorum,&ceſſare eos faciã, vt vltra non paſcant gre- gẽ, nèc paſcant amplius paſtores ſemet ipſos,& liberabo gre- gem meum de ore corum,& non erit vltra eis in eſcam,&c. Proinde hacradice non exciſa, aut ego vehementer fallor, aut vix vllæ flammæ his malis fins allaturæ ſunt. Celebratur vete- ris cuiuſdam philoſophi dictũ ‚homines nõ pallio, ſed auribus trahendos efle. Quod vel maxime hic locum habere ſemper 2rhitratus ſum. Sed s ſatis aut forte nimiũ querelis datũ eſt.

d. Omne ſiquidem bene-

CA v. VI.

Decriminibus, propter quæ beneficia amittuntur. 0 B crimen aliquando beneficium amittitur: idque con-

tingit vel quia ipſo iure vacat, vehquia deponitur benefi- ciar ius cauſa cognita,& beneſicio ſuo priuatur. Exemplis koc dilucidius fiet, quæ ſequuntut. b I. Ambitus ſimoniaci reus quibuſdam pontificiis conſti- tutionibus deponi iubetur. cap. de hoc. c. inſinuatum, de ſi- mo. Quxæ conſtitutiones iudicium ac ſententiam requirunt, qua beneficiario adimacur beneficium, nec ante eam ſenren-

tiam vacare dicitur: ſed Paulus ſecundus atrocitate criminis,

quod in dies magis magisque inualeſcebat, commotus, de- creuit vt pœnas omnes legitimas ſtatim incurratis, qui hoc

flagitium admiſerit, non expectata iudicis ſententia. extra, c.

cum deteſtabile. de ſimo. Ac mihi quidem videtur generali- ter accipienda conſtitutio, ſine datum aliquid pro ordinatio- ne, ſiue promiſſum fuerit, cum hæc paria ſint. Nec aliter ſen- ſit Paulus ſi quis commode& abſque cauillatione verba con- ſtitutionis interpretetur. Sunt tamen qui contendant de da- tione tantum non etiam de promiſſione intelligendam eſſe cõſtitutionem. Caſſado. deciſ.·. Gomeſ.in reg. canc. detrien. Poſſ. quorum leuiſſimas, niſi fallor, rationes hic referre ope- ræpretium non duxi. Vnum hic notandum eſt, de beneficio nos hic non loqui, quod quis per ambitum adeptus eſt, cum ſatis conſtet collationem huiuſmodi nullam eſle, idque ſupra annotauimus. Noſtra etenim diſpuratio ad alia beneficia Pertinet legitimè acquiſita, quæ nihil ominus propter ambitũ amitruntur. Sed quæſtio eſt, an iſtius pœnæ epiſcopus gta-

Pan. in c.de ſimoniacis. de ſimon.

tiam facere poſſit, de qua quid alii ſcripſerint, ſi lubet videto

II. Ob incõtinentiam adimitur clerico beneficium, vt pu-

ta ſi focariam ſiue cõcubinam habear, nec eam rite monitus, à ſe dimittere velit. c. ſi autem, de cohab. cler. Nam etſi legi- bus Romanis permiſſus ſit concubinatus: tamen iure pon. tificis clericis interdictus eſt tit.de concub. Ac vt omnis vi- terur ſuſpicio, nullam eis mulierem exceptis quibuſdam do-

mi ſuæ habere licet. l. cum qui. C. de epiſcop.& cler. Olim

monachi acſacerdotes fœ minas apud ſe retinebant, quæ nec eorum vxores erant, nec concubine, ſed comites& ſociæ cœliba: us, easque Græci-wasdr interpretes vulgo ſub in- troductas vocant. Sed& fœminæ quoque viros ſibi contu- bernales hoc modo adſciſcebant. Verum Nicæna ſynodus propter ſtupri ſuſpicionem hoc concubernii genus impro- bauit. canon. 3. c. interdixit. 32. diſt. Cuius meminerunt lu- Ktinianus Nouell. 123.& Euſebius lib. 7. hiſtor. eccleſ. de his loquitur Chyſoſt. in ſermone quodam aeνε ⁊νε πκυννοει ue- ⁵ακσιννρ& Gregorius in quibuſdã locis, quæ à Budæo incom- mentariis Græcæ linguæ referuntur. Quod dictum eſt de concubinaru, id multo magis in maſcula venere locum habet c. vt clericorum.de vita& honeſtate cleric.c. clerici.de exceſ. prælaoö. III. Periurium iuſta cauſa eſt propter quam beneficium clerico auferatur. Ac tametſi quidam exiſtiment eum qui pe- ierat continuo benefieium ſuum amittere, tamen receptius eſt depoſitionem priuationemꝗ; hic neceſſariam eſſe. c. que- relam. de iureiur. c.peruenit. de fideiuſſorib. IIII. Cadis ſine homicidii conuictus, beneficio ſuo, pri- uatur per ſententiam iudicis, nec illud ipſo iure amittit. c. r. de cler.pugn.in duel.c.vltim.de homicid. in. c. ex literis. de exceſ.præla. V. Ob crimen perduellionis vacant ipſo iure beneficia abſr que vlla priuatione ſine depoſitione. cap. fœlicis, de pœnis. in 6. Eademque videtur cauſa hæreticæ impietatis, c. ad ab- olendam, de hæret. c. cum ſecundum, de hæret, in 6. Nec vlla declaratio neceſſaria eſt ante collationem benelſicii, vt Ioan. Andr. ſcribit. glo. cap. commiſſa, de cleric. in 6. quan- quam ab eo diſſentiunt nonnulli. Felin. in c. cum non ab ho- mine. de iudic. VI. Præterea crimina quæ iam recenſuimus, generaliter dicendum eſt, ſi quid grauis admiſerit beneficiarius, aut ſi quæ nota infamiæ eidem iniuſta ſit, eum beneficio priuan- dum eſſe. non enim omnia crimina comprehenduntur certa definitione: ſed prudentis iudicis eſt, in iis quæ ſimilia expreſ- ſis videntur eandem regulam ſequi. Qua t re Panor. atſi Pe riasneur Sangeln egülam. 1Ia

Ey

—

* f

eere,— *——* 1 2 —*