1195
18
ANDA IBER SEXTVS.
ARGVMENTVM.
Genera omnium acquirendorum benehcciorum recenſuimur in ſaperiore ibro,& explicauimus. Sed quia in huiuſmod acquiſitione multa neceſſario obſeruandaſunt, viſum eit nobis ea ſtatim hic ſubiungere,& ideirco ſeparatim hoc übro tra⸗
etare, quod ſuperior ad uſtam magnitudinem excreuerit.
Beneficium amtequam Vacet, nec dandum, nec promittendu e:& quam grauiter in hac re aduerſus ſacros ca- nones peccari ſoleat. CAv. I.
ENEFIOHA cccleſiaſtica, vt admonuimus lib. ⸗.temporaria non ſunt, vt publica ciuiliaquè
BA unera quondam in Rep. Romanoruùm, ſed perpetua potius, vt in Gallia ſunt magiſtratus 8 Gegij. Actalis fere olim fuit Romæ Auguratus, quem Plin. lib. 4. Epiſt. exiſtimat inſigne ſacer- dotium eſſe, quod non adimatur viuenti: hoctamenintereſt, quod ſacra miniſteria ac beneſicia noſtri temporis ob malefi- cium& aliam legitimam cauſam amittuntur. Auguratus vero ita perpetuus eſt, vt quamlibet nocens ac ſceleratus homo nunquam eo priuari queat, authore Plutarcho in Problem. Proinde ſi quis adminiſtrationem eccleſiaſticam habeat, non aliter ei ſucceſſorem mittere licet, quam ſi mortem obierit, aut alias vacauerit Eccleſia, quam adminiſtrat. toto titulo de conceſſione præbend. c. non furem. 7. quæſt. 1. Ac fuit quo- rundam opinio, ne mortuo quidem beneficiario poſſe bene- ficium dari, ante quam de mortui cadauer ſepulturæ traditum fuerit. c. bonæ.. de elect. quod tamen vſquequaq; receptum non eſt. Vacantem vero Eccleſiam aut beneficium dicimus, cum præfecto gubernatore ſeu adminiſtratore caret, non diſſimiliter ac lureconſulti vacantem mulierem vocant, l. qui cœtu. adl. lul. de vi publ.&ν⁴εένοαπν α᷑uεεiav dicunt Græci, con. Antioch.& hac voce vtitur Plin.lib. 1 0. Epiſt. vt lib.&. dice- mus. Nec multum refert an poſſideatur ab alio beneficium, an vero ſit vacua eius poſſeſſio, vt cõferri poſſit. Sufficit enim in ea cauſa id eſſe, vt iure vacans dici queat. c. licet. 2. de præ- bend. in 6. c.1.§. ſacri. de homicid. in 6. Ac ſccut viui ſuperſti- tiſque hominis beneficium conferri prohibetur, ita etiam promiſſio eius interdicta eſt, quamuis in tempus, quo mortu- us fuerit beneficiarius, conferatur. Nec er tali promiſſione vlla naſcitur obligatio:quod& locum etiam habet, ſi quis ſer- mone vſus generali, runc beneficium ſe daturum promittat, cum eius dandi facultas ſe obtulerit. c. 2. de conceſſ. præb. in
☛‿ 8
6. Nam huiuſmodi promiſſiones anſam prabone affectandæ
caprandæque mortis alienæ, c. de concel. præbend. in antiq. quo nihileſt à viri boni officio alienius. Idque vel Demadis illius exemplo edocemur, qui Athenis neceſſaria funeribus venditantem damnauit, cum probaſſet magnum lucrum optaſſe, quod contingere illi ſine multorum morte non po- terat. Seneca lb. 6. de benefic. c. 38. Receptum tamen eſt, vt aſcito in collegium canonicorum, annona ſeu præbenda quæ poſtea vacauetit vtiliter promittatur: quia indecorum vilum eit, Guemquarn ſine ſtipendio canonici munere fungi in Ec- cleſia. c. relatum. de præbend. gloſ. c. 2. de conc. præben. in 6. Pontifex ſane Romanus ab Rac regula excipi ſolet, qui bene- ficia omnia, licet nondum vacantia, donandi, conferendi, pro- mittendi,& atbitrio ſuo diſtribuendi, ac diſpenſandi poteſta- tem ſibi vaus vindicat. cap. propoſuit; de conceſ.præben. Sed æquius erat ac longe decentius, cum non imperio tantum, ſed etiain exemplo cæteros epiſcopos ia officio continere. am in tanto faſtigio collocatus, ſi leges, canones ac maio- rum inſtitura contemnat, exemplo magis quam peccato no- cet Reip. Chriſtianæ. Atque hinc fit plerunque; vt tion adeo Srauis cum in reliquos antiſtites, tum ia gtregem ipſum vni- uerſum eius ſit authoritas. In comune inbes(i nquit Claud ia.) ſ1 quid cenſesg, tenẽdum: Trimus iulſaſubi, tunc obſerwantior aqus
Rit populut, nec ferre ntgat, quum viderit ixſum Authorem parere ſibi:componitur orbis.
Regis ad exemplum: neo ſic inflettere ſenſus Humanor edicta valent, quam vita regeniu- Mobile mutatur ſemper cump ncipe vulgur.
Qua pœna autem afficiatur is qui ſuperſtitis hominis non⸗ dum vacans beneficium impetrat, tractatum eſt. Et in primis conſtat eum eccleſiaſtica communione ſummoueri. c. 1. de cõceſ.præb. Deinde ſi quo honore graduq; eccleſiaſtico præ- ditus ſit, eo priuatur. c. in primis, 2. q. 1. Eſt& pœna infamiæ aduerlus eum ſtatuta: 3. q.2. c. audiuimus. Sed ſi quis proba- bili errore ductus mortuum aliquem eſſe crediderit, iuſtã ha- bere videtur excuſationem. c. præſentium. ⸗. quæſt. 1. Quade
re Philip. Decius in quodam reſponſo diſſeruit, conſil. 398.
6 N„ 4 3 2 o„ 24 Vmnem ambitam à collatione beneficioriͦ procul ſédebere
CA p. II. INMeosa9 beneficiis nihil magis fugiendum eſt, quam
ambitus& largitio. Qua dere extat canon concili Chak cedonenl. c. ſi quis epiſcopus. nq. i. in hæc verba: Si quis epi⸗ Icopus per pecuniam ordinationem fecerit,& pretio rede- merit lpiritus ſanctigratiam, quæ vendi non poteſt: ordina= ueritq; per pecuniam presbyterum aut diaconum vel quem- libet de his qui cognominantur in clero, promouerit:& diſ- penfatorem aut defenſorem, vel quemlibet qni ſubiectus eſt regulę, pro ſui turpiſſimi lucri commodo:is quihocattentare probatus fuerit, proprii gradus perĩiculo ſubiacebit,& qui or- dinatus eſt, nihil ex hac ordinatione vel promotione, quæ eſt pro negociatione facta, proficiat: ſed ſit alienus à digni- tate vel ſolicitudine, quam pecuniis acquiſiuit. Si quis vero mediator tam turpibus& illicitis datis vel acceptis extiterit, ſi quidam clericus fuerit, à proprio gradu decidat: ſi vero laicus, anathematiſetur. Græce ſic habet. E' c ̃Mowe F VKüα. Yespoyia⸗ m ⸗A, 9 eic edν 1A)AJe, 7100 Seg my M-
—„,„„, 2* ⁴y] Xepe, 5 H xον ε☚ᷣπνμμπακον, 1 Aotrioαοννν, o cu⸗
ipus, i Næuivuc, in0s wya 109&, 7c uAVpa Xæει μναιναά, 1 ,e- Baοmmν ⁸⁸ Xrεαυακνε oiuuuμοσν Xduob, 3 æææνοᷣdeον, i 5wc mva T æνέννρ, d a* espAha oike, a„ 1 1070 S.Apioac 1Xehic, nu5uοενενν εε*oixdod BAue 9 iororberos ndèy da J Xaur Sενedas ³ eAel., xupomyiac i mesbonie, Aha kso AdrTeos zi
deiac N qpovaioa‿roc, Sare Magiuaon 17*, A 7i G eci-
Taua PaveiH 7015 Nra³ asgoic O A2αννε Aμημαανπ, G Proc, e
4 à 9 9.* 2. 3⸗—* Wneus An, F eixaiv&arτ τέν ⁸ακρ e 3Aidc Iuuveſav, dua Sex
n.. Extat& conſtitutio Anathemij Imperat. cuius hæe
verba ſunt, titul. de epilc.& cler. in C. Iuſtin.&c. Si quem- quam vel in hac vtbe regia, vel in cæteris prouinciis quæ to- to orbe diffuſæ ſunt, ad epiſcopatus gradum prouehi Deo au- thore contigerit: puris hominum mentibus nuda electionis conſcientia, ſyncero omnium iudicio proferatur. Nemo gra- duin ſagerdotii venalitate precii mercetur: quantumm quiſqʒ meretur, non quantum dare ſufficit, æſtimetur: profecto e- nĩm quis locus tutus,& quæ cauſa poterit eſſe excuſata, ſi ve- neranda Dei templa pecunia expugnentut? quem murum in- tegritatis, aut vallũ fidei ꝓuidebiinus, ſi auri ſacra fames in pe- netralia veneranda ꝓſerpat? Deniq; quid cautum eſſe poterit aut ſecurũ, ſi ſanctitas incorrupta corrumpaturè ceſſet altari-
bus imminere profanus ardot auaritiæ,&à ſacris adytis repel⸗
latur᷑ p:aculare flagitium: ita caſtus& humilis noſtris tempo⸗ ribus eligatur epiſcopus, vt quocunq; locorum peruenerit, o⸗ mnia vitæ propriæ integritate purificet: non precio, ſed pre⸗
3