rnr n i 1 od ctimen lilrchen. num& Dote- Predenders a, gui lneim. deprehen do. kobdennn.

net, quodait

uie dicitur qe tellgi qui von, ytapud 1.2.C. ybi atlurecöſul. die zelni olant,quod dequdazer⸗ osopott col- de Chriſtiano Veſtales vit. um opus etat nbt. z. kem pudlicananſ.

dationtegli. Na, ſa.

um, intellis. mularia ont leurs man. de tranſe us& Valerius“un,

d. C cutuͦde delt. Cetera 1zan. m mterpteta- ne.

orih un

gattinet, ita 05 patentis⸗ quis rocet. Komnesl ge ſint ſexus goif. Sed& wo debetut dresxhic. lä- tationem.l ou admittat deicommil- em adoptid zgnati lact, in 1us 7004 onem, babel- adoptione übus Tbeo- zſunt. tamm Kdeemadcl- ſtate eſ, 9 erperiti po⸗ m lic.& leg.

Atonum l

b uilvertef

eert* ad id inuitus cogi poteſt. Et hæceſt adem:loci ſententia, quam ab interpreribus minime perſpecta

Sdem oiligenter explicatum eſt Vlpiano. dict. l. ſed ſi hac.§. beros. Vnum ex Alexandri Cordianique reſcripto adden- zumeſt, vxoti ipſius patroni,& hæredibus exiam extraneis mibuihunchonerem. l.il.& 2. C. eodetit. Anautem in præ- ceptore,& in allis huiuſmodi perſonis, quib. paternam reus- fentiam debemus, edictum iſtud locum habear, quæri poteſt, cum dicat Modeſtinus, generaliter eas perſonas quibus teue- rentia præſtanda eſt, ſine iuſſu Prætoris, in ius vocandas non eſle. l. generaliter. hic. ſed non puto Prætoris edictum ad hos na, porrigi,& verbauriſconſult. Modeſtini accipienda eſſe de Tar his quibus neceſſitate legis reuerentia præſtatur, quales ſunt 2nand parens& patronus. ti. de obſequiis. Nam etſi præceptori, aut

—. 1¼ A 7 ad reue- ſeni naturalis quædam ratio,& honeſtas ſuadeat reucrentià

rentiam præſtari, nulla tamen lege id fieri Fredipietre nec quiſquam implex germanaq; huius

7wod ta. Video. Deinde ait prætor in edicto, ſine permiſſu meo,&c. menex quibus verbis oſtendit ſe permiſſutum, ſi iuſta cauſa id ſuade- 88& at.l. ſed in hac lege.§. pen. Edictum vero hic voco, primum eno m- edicti caput, quodintegtum extat. Nam altero capite, quod relligen-. 1.5H 2. fuan 3 Aum cea-. hic deſideratur, pœna quinquaginta ſolidorum, ſiue aureo- 1 avoc e que nomine aduerſus fa*. rum, contra vocantem ſtatuta eſt, eoque nomine aduen eum actio propoſita, quæ ne filio quidem patroni: in pote- ſtate conſtituto, abſente patre, denegatur,& cum fi epœna- lis, nec hæredi, nec in hæredem, nec vltra annum competit.§. vlt. Iaſtit. de pœna temere liigant(. — C A p. V. n Juibus caſibus hæc ceſſet aclio.

0. 5— NRimus caſus eſt, ſipœniteat vocantem, actionemq; re-

D'mirtat. Secundus caſus eſt, ſi is qui vocatus eſt in iusnon compareat. Tertius caſus eſt, ii non inuitus vocatus ſit. Quar- tus& poſtremus caſus eſt, ſitator pupilli, nomine pupilli nõ ſuo vocauerit, tametſi nilulreferat, an proprio nomine qauis an alieno vocetur. d. l. Sed etſi. 7. vltim.& l. quamuis.§. quæfi- tum. hic. Cuius diuerlſitatis rationem vltro ſeignorare faten- tur interpretes. Verum atbitror hoc ideo tam varie conftitu- tum fuiſie, quia cum quis in ius ducitur inuicus, quod fieri ſolere iam admonuimus, non ideo minus irreuerenter tra- ctari videtur, quod alieno nomine ducatur. At cum libertus pupilli nomine id facit, à pupillo ipſo factum intelligitur, qui ad nullam reuerentiam vocato cxhibendam obſtrictus eſt. Extra hos caſus exigitur etiam aliqua edicti pœna adeo vt ru- ſticitati ipſi,& ſimplicitati vocantis, nulla detur venia. leg. 2. C. eod. tit. Sed etſi quis inops proponatur eſſe, non continuo pœna emi, ſed cædi& caſtigari potius debet. leg. vlt. hic. A- lius locus ſequitur huius tituli in quo quæritur

Quis ſit effectus in ius vocationis. C A P. V 1 21

fteri iure Romano vocatus in ius confeſtim ire,& vo- cantẽ ſequi debet, alioqui inuitus ducitur, vt ex Caio fa- cile colligi põt.l.ſi vero.§.vlt. infra qui ſatiſdar.&hoc lege cõ·

titutum kuille teſtis eſt Cicero lib. 2. de legib.& lib. 2. Rhe-

tor. huins rei etiam argumentum eſt, quod actio aduerlus eos qui in ius vocatos vi eripiunt, id eſte manibus vocantis ſeu ducentis auferunt, à Prætore propo nitur. l. 1.& 4. infra ne quis eum qui in ius vocabitur. Pleraque item ex veteribus authoribus loca,& pene innumerabilia, quæ kuius rei fidem faciunt, proferre poſſem, ſed breuitatis ſtudio pauca è mul- tis ſelegi, quæ certiora mihi eſſe viſa ſunt. Horatius Satyra 9 libr. 1. Caſu venit obuius illi aduerſarius,& quo tu turpiſ- ſime? magna exclamat voce& licet anteſtari. Ego vero oppono auriculam, rapit in ius, clamor vtrinque, vndique concurſus. Etex Terentio in Phormione act. ſ. Scena.§. in ius ambula,& paulo poſt, in ius eamus. cui ſimile quiddã legi- tur apud Plautum in Perſa, in Pen ulo,& Curculione. Ci- cero pro Quaintio: debere tibi dicis Quintium, procurator negat: vadari vis, pror ittit: in ius vocat; ſequitur indicium

poſtulat non recuſat. Plinius in Panegyrico: dicitur actori

atque etiam procuratori ſno, in ius veni, ſequere ad tribunal. N alerius Maximlib. 4 jaſtit. antiq. de§. P 1 Car bilio lo Juens,

In Tt. de inius vocando. 33

qui primus omnium Romanorum vrorem ſuam repudiauit in ius vocanti matronam,(inquit) corpus eius attingereé non permiſerunt. Cæcilius quoque iureconſultus, apud Gellium lib. 2. de lege 12. tabul. diſputat, quæ in ius vocato, ſi morbo impeditus ambulare nequiret, iumentum dare præcipiebat. Qugdcum ita ſit, mirum profecto videri non deber, ſi filins in ius patrem vocate prohibeatur, abſq; permiſſu Prætoris, vt ante diximus. Sunt tamen aliqvi caſus in quibus dimitti in- betur vocatus, nec inuitus ducitur. Exempligraria: Si quis eius perſo nam defendat, vel ſi eundo in ius dere contro uer- ſa fuerit legitim etranſactum. l. neque: hic. 3

Secundus caſus eſt, ſi quis intra domum ſuam, ſeu aſylum

quoddam ſe receperit, ex ea enim innitus extrahi non debet,

quamuis ſiè publico conſpiciatur, dem ei dicere liceat. leg. plerique, cum ſequent. l. nemo. de tegul.iur. Qua dere Cice- to in orarione pro domo ſua: Quid eſt ſanctius(inquit)quid omni religione munitius, quam domus cuiuſque ciuiumè hic aræ ſunt, hie foci, hic dij pœnates, hic ſacta, religiones, cere- monia continentur: hoc perfugium ita eſt ſanctum om nibus vt inde abripi neminem fas ſit. Vide eundem in oratione in Vatinium.

Tertius caſus eſt, ſi quis iudicio ſiſtendi cauſa ſatiſdederir, aut cauerit vocanii. Satiſdans enim ex eorum numero eſt, de quibus in quadam epigraphe loquitur ipſe Caius, qui vi- delicet neque ſequuntur, neque ducuntur. leg ſolutum. infra de verb. ſig. vt obiter Caii locum, à ceteris male intellectum

Drarlare UCicer. de cutus, uu cius As-

ao ſen

₰

Ieura.

explice mus, id eſt, qui tametſi vocantem non ſequantur, in-

uiti tamen in ius duci non peſſunt. hucque perrinet ſequens

tiulus, In ius vocati vt eant& c. Quando autem ſatiſdatio ſit

neceſſaria, vel ſufficiat ſimplex cautio, latius poſtea diſſere-

mus ſub ritulo: Qui ſatiſdare cogantur. Interim animaduer-

tendum eſt quibus caſibus exigitur ſatiſdatio, fideiuſſorem i- doneum& locupletem dandum eſſe, exceptis neceſſariis per-

ſonis, à quibus qualemcunque accipi Prætor iubet. l. 1.& 2. infca, in ius vocati vt eant. Item neceſſe eſt eum iuriſdictioni

illius ſuppoſitum eſſe, ad quem reus vocatus eſt, niſi ſuo pri- uilegio renuntiauerit. I.i. infra, Si quis in ius vocat. nam hu-

iulmodi fideiuſſor, qui vas dic ebatur à veteribus, vnde& va-

dimonium venit, in iudicium ſiſtere& exhibere cogitur. leg. eum pro quo. hic. nec liberatur ‚ſi cum duos homines ſiſti

promiſerit, alterum tantummodo exhibeat.l. vlt. in ius voc. vt eant. b

Quartus caſus videbatur addendus eſſe, videlicet ſi iuſta cauſa vocandi non fuerir: ſed Paulus nihil referre ait, qua ex caula quis vocetur. l. 2. infr. ſi quis in ius vocatus&c. Nec ob- ſtat huic ſententiæ, ꝙ extra tertitoriũ aut ſupra iuriſdictionẽ

ſuã, iusdicenti impune non pareatur. l. vlt. ſupra de iuriſd.& l. contumacia.§. vlt. de re iudic. Nã vocatus in ius, quãuis ex

aliena ſit iuriſdictione, venire debet, vt Prætor æſtimet an ſua

ſic iuriſidictio necne. Verum vbi venerit,& ſi non eſſe ſub-

ie ctum eiiuriſdictioni aperte docuerit, ſi quid aduerſus eum

decreuerit magiſtratus, impune ei non parebitur. Hactenus

de primo in ius vocationis effectu; de cetetis breuiter nunc eſt dicendum. Secundus effectus igitur in ius vocationis erit, ſi quis in ius vocatus non venerit, àcompetenti mulctetur iudice, præ- ter quam ſi ex iuſta cauſa pœnam ei ipſe voluerit remittere inderx.

Tertius effectus& poſtremus eſt aduerſus eum qui iudi- cio ſiſti promiſit, ex ſtipulatu ad pœnam, ſi promiſſa ſit, alio- qui ad id quod intereſt agitur. leg. 2.& vlt. infra ſi quis in ius vocarus. ageturque incerti condictione, quia petit incertum,

nempe id quod intereſt. nihil enim incertius cum in facto cõ-

ſiſtac.l.vlt. de prætoriis ſtipul. l.quatenus. de reg. iur. IN TIT. VII. I. I B. II.

PA NDEC L. Ne quis eum qui ig ius Voc.

— A P. I.

Via nonunquam contingebat, vt propinqui& a-

mici in ius vocatorum, eos èmanibus vocantium e-

riperent, atque eximetent, dubiratum olim fHit,