H

4e, llun

4. 4 Patrem

dicemus

kam apſ. Ate teſtz. delimis. uiate. Poteſt fa. pleatien. 4 petmit. lcam vüil duatione

draderen

lamdiderz. ad§.C. M. 1agat.

— flliustam. ias.deteb. oillilubue. litatis cau-

ſdue Klm- od. iit. ged T Gelid. z.

raſt.

um titolo ſa⸗ diiuris,& ex olum nacura vidamuberi .hic. Eſtau- naturam i- w inuentus: 0, vt aliquis umergoeſt awilia. B0- arunt meli⸗ aiaadopti- uciſconfalii cauſi iodul- Lerunt ado- bant. Il. aus eum, Gul Sliwsf amiliäs ogziop 84 iaditum non Memlis

—

In Tit. deadoptionibus c.

tuntum lib.. cap. 19. Atq; idem ſcribit Vlpianus in Inſtit:titul.

de adopt.& addit Romæ tantum fieri arrogationem. Nec id

mirum, quia in comitiis tantum per populum fiebat: itaque

arrogatio dicta eſt quia hoe genus in alienam familiam tranſ-

itus per populi rogationem Hit his verbis: Velitis, iubeatis vri

veii⸗ Lucius alerius Lucio Titiv tam iure legeque ſilius fibi ſit, quàm — ſ̃ex patre matréeg familias eius natus eſet, Mtique ei vitæ neciſq

ſeu for-. 1„ 7. nr era. poteſtas in eum ſiet, Vii pariendo filio eſt, hoc ita&t dixi, ita vvs

ratitnus( Quirites)rogo dicatis, velitis& iubeatis. Hodie autem, vt dixi,

quia vnius principis arbitrio omnia reguntur, fit arrogatio

corum, qui ſui iuris ſunt authoritate ipſius principis, S& perin-

de valet vt Diocletianus ait, ac ſi per populum iure antiquo faca eſlet.l.2. C. eod. Sed quare æque valet arrogatio facta à

principe, ac ſi veteri comitiorum iure facta eſſet? Quia tem-

pore Imperatorum comitia prorſus exoleuerant.

b QDue neceſſaria ſint ad arrogationem. X lupradictis ſatis apparet ad hanc arrogationem quæ- dam neceſfaria eſſe, de quibus dicemus. Inprimis re-

Nereßa- rra ad ar rogatio- Secundo conſenſus arrogati requititur& omnium eorum in-

ter quos agitur.l..& l.neque.hic. Tertio oportet eum qui ar- rogatur ſui iuris eſſe. d. l..&a. hic. Quare filius emãcipatus re- cte àpatre arrogatur,& hæc eſt nonſolum honeſta, verum&

legitima cauſa redeundi in poteſtatem patris, ſi filius arroge

ſeriptum Principis neceſſarium eſt. l. arrogationem. C. eod.

tur alioqui emancipatus.l. ſ.l. ſi paterfamilias. 15.§. hic, aut fi-

lius in ſeruitute quæſitus. l. vlt. hic.

Quarto cauſeæ cognitio neceſſaria eſt, vt Vlpianus hic dif- fusè tradit:in qua cognitione cauſæ hoc potiſſimum verfatur, an potius procreationi liberorum paterfamilias incumbere

debeat quàm ſibi ex aliena familia arrogare. Mo oſtenditur

quod fupra diximus, merito legislatores naturales præruliſſe liberos ipſis legitimis. De liac quoque cauſæ cognitione agi- tur apud Ciceronem in Orat. pro domo ſua. vbi de Claudij a-

doptione diſſerit. Hanc cognitionem olim fuiſſe pontificum

non ſolum Cicero, ſed etiam Gellius oſtendit. In hac cauſæ

cognitione multa conſiderantur, de quibus videre eſt in dict. Lſtpaterfamilias. Et ſcribit Gellius libr. j. cap. 19. non poſle

Tae arrogari niſi veſticeps ſit, id eſt, pube conſperſus, pror- us adultus, vt Feſtus interpretatur. Sed luſtinianus in Inſtit. ait, pupillos qui antea non poterant arrogari, nunc poſſe ex conſtitutione Diui Antonini,§. cum autem. Inſtit. eod. titu. l-

tem in hac cauſæ cognitione interuenire debet authoritas cu- ratoris.l.8. hic.l.vlt. C. de author. præſt. ö Quinto cauere debet& ſatiſdare perſonæ publicæ arro-

gator, bona quæ ab arrogaco conſecutus fuerit, ſereſtitutu- rum iis ad quos ca res pertinet, ſi arrogatus impubes deceſſe-

rit.l.nec ei.§. vltim.& l. ſeq. hic. Qua ſatiſdatione proſpici- 2 ie. d lar kidi tiam mancipationem, vt ait Gellius: ſed hæc ritus ſolemni-

tur non modo ſubſtitutis, ſed etiam legitimis hæredibus. 1.

— his verbis. hic. l. cauſa cognita, de vulg.& pupill.debet autem feri hæc cautio à ſeruis publicis. l. generalis. C. de tabul.& lo- gograph. Idque ex conſtiturione Arcadij. Sed cur aitl. C.

cauendum eſſe ſi impubes deceſſerit? quia forte fieret iniu-

ria pupillariter ſubſtitutis. Nam arrogatione ipſa capite mi-

nuitur impubes,& ea capitis diminutione irritum fit teſta- mentum, ergo& ſubſtitutio. Itaque hac cautione proſpici- tur ſubſtitutis& legitimis hæredibus inſtitutis. dict.I. cauſa cognita. 4

C A v. V.

· b De effectu arrogationiimj. EEan præcipuus arrogationis eſt, quod arrogatus Ltranſit in familiam, poteſtatemque arrogatoris vna cum filiis, ſi quos habeat. l. z. i paterfamilias. 1 †.& l. arrogato. 40. hic..pe.Inſtit.eod.l. qui ex liberis.. teſtamenti. de bo. poſſ. ſec. tab. Itaque cum Auguſtus adoptaſſet Tiberium, non ſo- lum Tiberius ipſe Kanſt in poteſtatem Auguſti, ſed etiam Germanicus, quem Tiberius ante adoptauerat, vt luſtinianus ait Inſtitut. de qua adoptione loquens Suetonius in Tiberio:

Nec quiequam(inquit) poſtea pro patrefamilias egit, aut ius Jnd adoptione amiſerat, vlla ex parte retinuit. Nam neque onauit, neque manumiſit, nec hæreditatem aut legataper-

minuti, ſubſtitutio pupillaris irritaà fieret: d.l. nec ei.

3. 3 3 2 42 1 fe 2 Hi 4 1 8 cepit vlla‚ aliter quã vt peeulio referret accepta. Hiue nome aſſumebant adoptati eius in cuius familiam aſciſcebantur; vt Dion ait in Auguſto. Inde etiam fiebat;, vt quia hüte erant

ich Præ-

terea ex cautione, de qua iam diximus, hæredes filij arrogati

poſt eius mortem poſſunt aduerſus arroatorem& eius hæ- redes experiri, vt bonaarrogati reſtituat.ſ.ſi arrogator. Et da-

tur actio directa, vel viilis: ditecta ex cautione ſiue ſtipulatio-

ne, vrilis ex eo quod fingitur cautionem interueniſſet ſed ita demum agitur hacactione, ſi impubes deceſſerit, quod fuit cautum, vt ſubſtitutis ſubueniatur, ſed maior eſt dubitatio de legitimis hæredibus, quibus hac proſpectum eſt cautione. Cur enim non agitur, etiamſi deceſſerit pubes Ratio eſt quia

ante pubertatem legitimi hæredes certam ſpem habent con-

ſequendæ hæreditatis, quia impubes non poteſt facere teſta- mentum. Nec ſolum eabona ad arrogatum pertinent, ſed et- lam quarta pars bonorum atrogatotis, ſi decedens pater eum exhæredauerit, vel viuus ſine iuſta cauſa emancipauerit. d.l. f arrogator. 6. cum autem. Inſtit. eo. Et hæc quarta pars ex con- ſtitutione Diui Pij debetur arrogato, cuius ſæpe fit mentio a- lis in locis, l..§. ſi impuberi. de collat. bono.ꝗ. Papinianus.9. ſi quis impubes.de in offic. teſtam.l. vltim. ſi quid in fraud patr. Quxritur an arrogator poſſit filio arrogato ſubſtituere, ſiim- ubes deceſſerit?Et certum eſt non admitti ſubſtitutionem in boufs arrogati, quoniam ea reſtituere cogitur, vt iam diximus: in bonis vero quæ dederit ei arrogator, aut quæ beneficio af-

rogatoris acquiſiuerit, valet ſubſtitutio. Idem dicendum eſt

de quarta debita ex conſtitutione Diui Pij. Non poteſt tamen fidei eius committere, vt hanc quartam reſtituar alteri, quia nõ iudicio eius ad eum peruenit ſed principali prudẽtia. d. l. ſi

arrogator.l. qui liberis.. in arrogato. de vulga.&c pupilla. ſub-

ſtit. Hactenus de arrogatione.

CA y. VI. DPe peciali adoptione** . Doptio ſpecialis fit imperio magiſtratus vt Calus ait f XI. a. hic. magiſtratum autem hic accipimus, apud quem DEh ua. legis actio eſt l. 4· hic.& l.1. C. eod. id eſt apud quem ritus& Pſ n Wlannlros legibus introducta peragi poteſt. Caius inlaſtt(. Boetius in Topic. Cicer. Paulus lib. 2. ſentent. Titul. Quem- admod.filij. l. 3. de offic. Proconſ. l. Barbarius. de offic.præt. L1. de offic. iuridici. l. nemo. 1 66. de reg. iur. Item apud Vo- piſcum in Aureliano, vbiipſe Aurelianus adoptabatur à viro conſulari,& hæc verba adiiciuntur, Iube vt lege agatur, id

eſt vt ſolennis legis ritus ſeruetur. Nec refert an is magiſtra- tus ſit qui in adoptionem dat, velin adoptionem datur. 1. 32

quia actus voluntariæ cuiuſdam iuriſdictionis eſt, non con- trouerſæ. l2. de offic. Proconſ. Olim hæc adoptio per æs& li- bram fiebat, vt Suetonius in Tiberio oſtendit, vel per ter⸗

tas eſt ſublata.l.vltim. C. cod.titul. Hodie aditur magiſtratus,

ſine quo non poteſt fieri adoptio. l. 4. Cod. cod. Et coram magiſtratu conſentire debet tam is qui in adoprionèm dat

quàm is qui in adoptionem datur. J. ſ. hic. Item cum nepos adoptatur, quaſi ex filio natus, conſenſus filij exigitur. leg.&. conſentire autem filius intelligitur, qui non contradicit, ve- Puleb- lut infans, d. l.5.l. etiam.& l. 42². hoc titul. Pro qus facit illud Ten pi, Euripidis, qui in Menalippe ait, ſilentium eſſe ſermonis ob-. hhan ſcurum Dpretem Ethoc procedit, quia pater in hoca 20o. ctu videtut filio conſulere& proſpicere. Item pater naturaʒ

lis, tametſi loqui debeat, tamen t loqui non poſſit, perinde confirmatur adoptio, ac ſi iure facta eſſet. l. ſi pater. 29. hic. V Hinc conſequens eſt abſque tribus perſonis adoptionem fie- 2 ado⸗ ri non poſſe, vna quæ adoptat, altera quæ adoptarur, tertia 73. e, quæ det in adoptionem. l. ſi pater. 1.§. 1. hic. Gauſæ cognitio tresper⸗ nulla hic neceſſaria eſt, ſicut in arrogatione propter patris ſonæ re- voluntatem, qui in adoptionem dat. Sialiter quam dictum éviuue eſt adoptio facta ſit, non valet, ſed interdum à principe con. rvr. firmatur adhibitis his qui contradixerunt. l. adoptio. 3 8.&

I. ſeq hic. Notandus eſt interim locus communis de prin-

cipum reſcriptis, quæ aliter executioni non mandantur

quam vocatis iis quorum intereſt,& quos ea reſcripta læde-

re poſlunt. Similis locus extat in l. vltima. de natal. reſtitu.

Hoc certe æquiſſimum eſt, ne quid pronuncietur, antequam