8 0 Aumin 17y 5 40 v
tur Non Nnna erentes wu- 1
rum referid Eodem n- Brunck. K antipat. Tho e consentuue
.Atben.M-
rrOcro; i 020glcy u
xOd NMauadln dialecto Nla nomiui 149 ni de Heru- 10) elli, I. Hefters l erablesint
are eorsenben.
4
Tal O TIIn; „ 174, àd aul dh- » 1 7, err 31 els IWon v, dei duu u- „ n I Tadunun „ J Qnriſuus I eal IDound „A
ody rol Cll
l
Tounr)s anl. necdot.ech- v. Confet Ait 335) y. 1 2 4
Ii Uugn Na larit. De iud-
5
man. bibl. Oxonn. v. II. p. 75. 9 z( zνι νπταοο dπ̈ιο dο ναρς uοα αμννονεέ* οο- .αοοεπιντιοωνα ϑ⁴ τοο π νωέςοωνπσε οoν AoOx*τοε νοσα νοσσwσõ Gdνμυνποιο b roαανᷣ. Kar⁴ 0-τοο d roraνας νπ. Arcad. p. 8I. 22 z⁴ εας ον οιι nldera adνννννννα τρ oονοyes Sεοαυνένοωπιασιαε εσν(ire) οοπσααεοοςτοωνα, dντυοο dνιιαο, μεένmοο, 5uντοεο(Lehrs- de Aristarchi stud. homer. p. 291). De nomine Aoycwh videas scholiastam Iliad. I. 150 1⁴νωκ εευν ετοσισωντιινν ⁴eρμ* doiο, 2νν μεννᷣeũνιν νυννυιτ, et schol. Odyss. H. 54 Ao*τκ 2ακνσ⁴᷑ dέιιας a εdα᷑iς ενενννν. Dicta autem post laudatissimam Alcinoi uxorem sic fuit Aristippi philosophi filia, Strab. XVII. 837 s. fin. Diogen. Laert. II.§. S6. Suid. Aolorονπmποs, Aelian. Histor. Animal. III. 40 ubi tamen in codicibus Aolσs est, v. Jacohs. v. II. p. 125. Adderem Aowfwi wν τον ‿⁴tαυνοο εᷣν ex Aceliani Var. Hist. XII. 47, nisi manifestus esset sophistae error, partim iam a Perizonio notatus. Alii enim auctores *A⁴Oæε*ν) appellant ãæorem Dionis, filiam Dionysii I. ex Aristomache Dionis sorore natam. Ita praeter Cornelium Nepotem Dion. I. Plutarchus in Dione 6. 21. 31. 51. 58. Aoyrldas est in tit. Spart. n. 1280. 4; Aνπααέας fortasse ap. Suid. v. Aolorimos. Aratos Papeus in Lex. Nom. Propr. Jaudavit 1) poetam Solensem 2) praetorem Achaeo- rum 3) eos qui sunt in numis apud Mionnetum III. 403. VI. 640, patria non addita. Fue- runt praeterea I) Aozos minor, praetoris filius, Schweighaeuser. Ind. Hist. Polyb. v. VIII. b. Plutarch. Arat. 54. 2). Cnidius 12 ο s, Voss. de Hist. Gr. p. 397. ed. Wester- mann. 3) 1. Axrgivus tibicen in titulo commemoratus Attico(Boeckh. C. I. Gr. n. 217. 3) quem pleniorem affero ex recentiore Leakei apographo, Travels in north. Grece n. 58. „At Athens in the wall of the Metropolitan Church:“ ANEOHRKEK. EIIHNMNOXAMEILAQNOZEIAQOEYN EPEXOHNAINAIPQONENIKA EINETEAHIMNENHTIOAAINAIYPAINTONEXOPHIEI APITIOAAPI IIOSIY NKONMAXOXNEIIOIHNEN In Boeckhiano exemplo desideratur versus primus: Gνειν πetdνμμο Meidυνοs Mau Heus; ib. v. 3. deest ultimum I; v. 4. habetur tantum modo: Aᷣlτoαᷣ EI et v. 5. MKONMIAXOXN=) 4) A. nescio quis, a quo locus mihi ut Jacobsio(Anthol. Gr. XI. 369) ignotus nomen traxit, Pausan. VI. 19, 3(Brunck. Anal. III. 171I. epigr. adesp. CXLII: Zyvi d dy drsνννακν υνμπ εν᷑ XSOονσυ Te*νοο Ʒνe Aodrou α‿ιννεᷣᷣ d MAArdς σmφ⁵.
1) MoOéry in Plutarchi Timoleonte c. 33 editur; tres tamen libri quamvis non optimi habent Aoerij; eodem accentu navem Atticam Boeckhius insignivit in Urkunden üb. d. Seew. d. att. Staat. p. 85. Quod vero Lehrsius quaesi- vit de Arist. stud. hom. p. 299„Ildemne nomen est cum dern? Potest esse, sed potest idem esse femininum eius nominis, quod est AOeετνε(αἀ) et oeris(Arrian.) et Aoeräow, ad eam igitur quaestionem Plutarchus re- spondeat de virt. s. fortit. Alex. II. 5: 1lowνσιοο 08 To— 10ν ενν ⁸8»„õ υο⁵ουα ν 2 Mefous dvεᷣ³ν, σο⁴οις ϑꝛd( 15ν αςεν mπ φeνον roονςι ποεένια⁶ος bdæ dvuαeναςα ⁶ πꝛ νπννεοα αν ν νοσσάν 6 10xαν sHππιμέοας dνπιανεν εοστεοον, d õGƷenonvtEœς, ε τυασσ̈ε ν̈ααναάα αbς„dο τυνινeννιςι ςτνιας
ijrno 2νν ειιμωπ υν νυυνρμάεεᷣονꝙτνμυν‿dοειτ* dẽ ⁴μονρσννmη dνιιιασσε, ννν ε eαοαςννν Iuxta Aoerijy autem fuit etiam iααοοννν trieres Attica, Boeckh. l. I. p. 86..
2) Scriptura APIIIONX quin vitiata sit non dubito; ferri posset APIMOX ut in C. J. Gr. n. 776. 2 est Agyouν patris nomen. Sed permutata, opinor, sunt inter se elementa H et E a Leakeo qui transcripsit, Ibidem vU³ασρσν satis certum videtur esse, quamquam aliis locis imperfectum reperitur(C. I. Gr. n. 221. 2. n. 222. 2. n. 224. 3. n. 225. 4. n. 226. 4), componendum illud cum vlæα, 20εdαe, éοννε, mποtee Ab Nicomacho artifice diversi sunt quos Silligius recensuit in Catalogo Artif. p. 300. Quaeritur vero num idem sit is qui in titulo Rossiano (Kritios, Nésiotès, Kresilas et autres artistes Grecs, Athènes 1839. n. 6, sive Kunstbl. 1840 n. 12) habetur: N. Pi auree Equidem ut ita statuam facile adducor. Nominis Merdo- usum Atticum probavi in Anal. Epigr. et
nom. p. 180.
——————————


