Druckschrift 
Scholae Portensis A Mauritio Princ. Duce Saxoniae A. D. XII. Cal. Iunias A. MDXLIII Feliciter Conditae Sollemnia Saecularia Diebus XX. XXI. XXII. Maii A. MDCCCXLIII. Pio Festoque Ritu Celebranda Indicit Et Scholae Fautores Et Amicos Omnes His Sollemnibus Ut Benigne Interesse Velint Collegii Magistrorum Portensium Nomine Invitat / C. Kirchner ...
Entstehung
Seite
67
Einzelbild herunterladen

tem. Plea. 2f. inpenan bit. Redir, More lwn. am fortunun Reducdo, dum. Reen, Muit. Keſ e flexa.1 tator. Sam icus. 4) San Satis u- dsiat T seu- icem appel- inuenit zolh Lduertis. Su- lium. dat, h- nutans. Lür nitide. eruut aaliter, Vu⸗

uideri Apu- ISSimi d Mr- mis, Aapor- fionis. qu- dih inare dieunte r. Hlerand 3

ossul n edere nu-r nesciy Gfue- Kreperitm

vid.(Cra mel. 1 uu inuoriu nn

. Sdiamein l

Caroli Kedll Scholion Arateum.

Titulum honorarium sepulcro Philopoemenis Achaeorum praectoris a Megalopolitis impositum, superstitem hodie sed valde detritum et lacunosum, ab oblivione vindicavisse nuper mihi visus sum in Analectis Epigraph. et Onomatolog.(Lips. ap. Vogel. 1842 p. 9 sqq.), probavique interpre- tationis meae summam et aliis doctis, quorum gravissima est in hoc litterarum genere auctoritas, et tribus qui de libello meo publice sententiam dixerunt viris aestimatissimis Joh. Franzio, Reinholdo Klotzio, Anton. W9estermanno. Jam hoc tempore, quum indicenda sunt sacra saecularia scholae Portensis tertia, scribendi opportunitatem nactus laetissimam documento illi pietatis Ar-

cadum inscriptionem adiungam pariter animi grati civitatis cuiusdam Graccae testem, brevem eam quidem, hominis tamen causa, cuius nomen quasi postliminio revocare conabor, cognitu non indignam multisque eiusdem generis titulis longe praeferendam.

Edita est ea inscriptio ex Fourmonti schedis, qui Hermionae repererat, a Boeckbio in Corpore Inscr. Gr. n. 1201I v. I. p. 596:

AlPTONKRAEINIANIKIgNITION 04 H MOIAANEOHRKE Vir clarissimus, quum nomen eius qui dedicatur non esse integrum prudenter mallet statuere quam id Aorovy fuisse credere, quod esse nomen sed vix mere Graecum certe illum non fugit, breviter scripsit: ... O KAetvylcæ XiνεIdvlν

6 dοs dẽeοᷣννε. Ac sunt sane nomina, quae in ασος aut re vera exeunt aut exire tantummodo videntur; sed hoc quidem in monumento, sive Fourmontus, quod haud raro fecit, negligentius lapidem inspexit, sive marmor vetustate arrosum fuit ut iam non apparerent oilucide elementa omnia, una opinor inserta litterula manus quadratarii restitui potest. Suadet nimirum ac persuadet mihi patris et patriae appellatio, fuisse olim:

AOα‿τοων Kleuvle Tixν‿υνεοαοσ

6*⁴αος νιςινε. Ita hominem habemus etsi Philopoemene inferiorem tamen et ipsum profecto non iniuria satis clarum, dignum certe ea quae tunc erat Graecia bonumque virum pro illorum temporum captu, ut instituta inter eum et Cleomenem Spartanorum regem comparatione sincere Schoemannns iu- dicavit, Prolegg. ad Plutarchi Agin et Cleomen. 8 VI. p. XXVI.

Nunc quam pulchré singula tituli restituti verba et inter se et cum rerum gestarum memoria conspirent rideamus. Etenim Cliniam dictum fuisse Arati patrem, maiore filii quam suo ipsius splendore insignem ut Cliniam Atheniensem Alcibiadis, id Plutarchi(vit. Arat. 2) et Pausaniae (II. 7, 5.8, 2. VI. 12, 3) testimoniis ¹) constat; nec de Sicyone patria ambigitur, v. Polyb. I. 3,

¹) Civium famam, quae ab KAesculapio Aratum fuisse genitum ferret, Pausanias tetigit II. 10, 3: ασ ds G†ꝑ 2 Enidaνοou 2Oινάαιαι m τοι ϑ εο I gs** ovS 11uu νο ôodeνονn Elx‿σεέν 2nradda(v 10 AGoz³ν Tlsi*, Rob. Gompf. Sicyoniacor. Specim. Berol. 1832 pP. 83) G, d2udrd Orεν ν μεκ A⁴αα Gμά̈οννα ro 66 9Gv. 11 nt 1 ode᷑ννrt: AOισομαν Aodrovu uréoα siwa 49, 70v1 vca AOαrονπ⁴doκ‿νννον εα&lvαᷣ᷑ voOut οαςαιν, et IV. 14, 5 Nixorex ei 51 uεο(A0/G⁴εέꝙ ν) qœiεονα 7 dOιι επάαααεννναν QTt)Sen 48