Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

as exules in coꝛꝑe.ſempꝑ tecũ ſimꝰ ciues in mente.Filij cue:vere fiſi eue:ſuꝑbup̃ſum⸗ ptuoſi:a mbitioſi:auari: guloſi. carnales tnobediẽtes: bꝛeuit᷑ in oĩb ip̃am euõ ſe⸗ quẽtes:pꝛoni ſumꝰad malũ:difficiles vo ad bonũ. ſi cõtingat aliquẽ filiũ bonoꝛũ opeꝝ gen erare qdam coꝛdis doloꝛe. et triſticia ꝑturimus:ſʒ malũ leticia ꝑpe tramꝰ:nec nobis ſufficiũt mala nr̃a. ſedſi cut ipſu eua:ita nos alios inclinamꝰ ad malũ: etiã ſicut ip̃a.ita nos in defecti⸗ bus excuſamꝰ:aut ſalteʒ ſi poſſumꝰ n aii os extoꝛquemꝰ. Plus em̃ placet nobis in multo ſudoꝛe laboꝛe vilia acqͥrere:qᷓ; do minũ glie deguſtare. ipᷣm leuiſſime ĩmo dulciſume poſſidere.niſi ei nos dñaad⸗ iuuaſſes. foꝛtaſſis in inferni ꝓfun diſſi⸗ ma veniſſemꝰ:net eſt nos valeat excu⸗ fare: te ſed euã in oĩbus imitemur: ac ꝑhoc. Zdteſuſpiramꝰ. Suſpiramꝰautẽ de bone matrẽ abſentia veire.ad te do mina cupiẽtes. Suſpiramꝰ ad viderefili um tuũ affectantes. Nimius ðj amoꝛ er ga te ſumꝰ inebꝛiati intrinſecꝰcogit hos ad te dña ſuſpirare. Oibus es amabilis: oibus affabilis oĩbus delectabilis ſedes ſapiẽtie:fuuius clemẽtie: radius deuatis nec eſt ſe abſcõdat a caloꝛetuo. Quis er go ad te dña ſuſpirabit. Amoꝛe ſuſpi⸗ ramus:etiã doloꝛe. Vndiq; nos angu⸗ ſtie pᷣmũt Quõ ergo ad te ſuſpiremus folatiũ miſeroꝝ: refugiũ expulſoꝝ:libera⸗ tio captiuoꝝ regina bellatoꝝ:dña vniuer ſoꝝ:etiã inimicoꝛũ:neceſt tue voluntati vgleat obuiare. Sic afflicti: ſie miſeri ad te ſuſpiramus· Bementes flentes in hac lach:vmaꝝ valle. Heu dña non vides totalit᷑ ſumus amaritu dine pleni. Intus ſumus gemẽtes:exteriꝰ flentes: in loco la⸗ chꝛymoſo iacẽtes: onerati pctis gemim? aggrauati moleſtijs:fiemꝰabũdantes mi ſeris:in valle lachꝛymaꝝ ſumꝰ tuũ ſubſi⸗ diũ poſtulãtes. Quid amplius dicaʒ:nec ſufficio:nec ſcio oĩa deteſtabilia huiꝰ valt enarrare. E va ergo aduocata nra. E lau dabilis clemẽtia jaluatoꝛis. ſic afflictis nobile ſubſidiũ dignatus eſt eiargiri. ideo eſttimẽdũ quĩ miſerear nuſeris:

ad illã partẽ ind inãs ſententiã quã defen dis vt hob ezhibeas gliam quã trearis.

Aeditatio denotiſſina ſup Salue regina.

non ergo reſtat dña:niſi vt ilos miſericoꝝ des ochos ad nos nertas. Eya ᷓaduo⸗ cata nr̃a: illos tuos miſericoꝛdes oculos ad nos ↄuerte. dubitamꝰ dña ſi no⸗ ſtras aſpexeris miſerias:et poterit tua miſeratio ſuũ retardare effectũ. Wirabi⸗ les:necnð amabiles ilii tuoꝝ radij ocu⸗ loꝛũ qͥbus nos allicis ad amoꝛẽ. adple⸗ ducis ſalutẽ:nec venenatos ockos ba⸗ ſiliſci timeamꝰ O eueocti venenati. Cur offertis vos oculis vᷣginis. ſi vultis fect reciꝑe medicinã. nam uoꝛũ claritas oculoꝝ tenebꝛas expellit:effugat catetuaf demonũ:purgat vitia mentiũ: coꝛda ↄge lata accẽdit:ʒ demũ ad celeſtia tra hit. O qᷓ; btĩ o dña;s tui viderint oxuli. hos er⸗ go oculos ad nos dñs cõuerte · Et eſum bñdicrũ fructuʒ vẽtris tui nobis poſt hoc

exiliũ oſtende. O vent᷑ mirabis. potu⸗ it caꝑe ſaluatoꝛẽ· o venter laudabilis.qui

meruit reciꝑe redemptoꝛẽ. o venter deſide rabilis emanauit deſideriũ mentiu:gra

tiarũ fuuiũ:glie pꝛemiũ.o venter amabi

lis dulcedo anie.o eleuatio mentiũ.ine⸗ bꝛiatio coꝛdiũ.ſanitas peccatoꝝ Fructus tuus dña. Hic certe eſt fruerꝰ btus a pᷣnci pio ſui oꝛtus. Hic eſt ieſus dei viui filius Bic eſt ſaluatoꝛ noſter dñs ieſus. Munc iefum bñdictũ fructũ ventris tui nob poſt hoc exili oſten de.vt vidẽdo ipm habea⸗ mus. ip̃m videndo btitudine repleamur.

O clemẽs. O pia. O dulcis Maria.o

clemẽs indigentibꝰ. pia eroꝛantib. dulc⸗ diligentib.o clemẽs penitentib. pia pꝛo⸗

ficientiby dulcis cõtemplantib. o clemẽs uberãdo.pia largiando. dulcis te donan

do. o clemẽs conſolqndo · pia blandiẽdo: dulcis oſculãdo. Llemens es ſubiectus-

pia i coꝛrectis. dulcis pᷣdilectis. Qmen.

Sequit᷑tractatus Bemardiſuꝑſ Lm⸗

bolum apoſtoloꝛum.