GlanſchnLit end dh qſct. hh oteomus Dh

ſmmßiut 1. Dlignbzii 3 tu. mininni

luaz Dlhonnbi

gocſckninuim

ö5tuberunzij fiaatthigune

nobles ſunminüh diſpſioqbernn

ruis eoz diſouuht

S metasſuu

cõone vuuim jofottennnn

ſuapaidꝙlutm iuuen ei

tilbercindotl

uieipdutnis ccutis.

aoiſm

uo Be l

e doninnu

ugmicnin nnnn di gnenm

decetero militare: me totalit᷑ dominatio nitue cõmitto.vt plẽarie regas. nihil mee inſipiẽtie dimittẽs de mei regimiĩe. Quic quid em̃ mihi dimiſerꝰ nouers miſerrime deſtruenduʒ. Sed cũ plenꝰ ſim miſeria a vertice vſq; ad pedũ plãtas et putrefactꝰ:

kfetoꝛẽ grauẽ ⁊ hoꝛroꝛẽ quõ dignaberis re⸗

gere tã nobilis creatura. Quis tu es regi

na miſcðᷣie.⁊ qui ſunt miſcðie ſubditi niſi

miſeri. Wultũ es ſollicita de miſer:hos in tuos filios adoptaſti:hoſ regere domi na voluiſti.⁊ ideo regina miſcðie vocaris Nos ergo miſeri tecũ decetero ↄſolemur. tecũ ammodo dña habitemꝰ.te mẽtis vi ſceribꝰ amplectamur:qꝛ tu es vita. Vita vere q̃ moꝛtẽ ſuꝑbie humilis viciſti:⁊ no⸗ bis vitã gr̃e impetraſti. O certe vita ama bilis.vita deſiderabilis. vita delectabił- o vita qᷓ noſtr tuos celeſtib alimẽtꝭ. Qui

em̃ vult te hr̃e te affligat:delitias reſpuat

delicata queq; cõtemnat.⁊ qͥ ampliꝰ moꝛ⸗ tificatus fuerit te amplꝰ poſſidebit dulce do. Vere dulcedo qᷓ amaritudinẽ pcti im⸗ petrãdo expellis.q̃ nobis g̃e dulcoꝛẽ acqͥ ris:qᷓ ad ſuauitatẽ patrie celeſtꝰ cõtemplã⸗ tis introducꝭ. O dulcis dña cuiꝰ ſola me moꝛia affectũ dulcoꝛat. cuiꝰ magnitudis meditatio menteʒ eleuat.cuꝰ pulcritu do oculũ interioꝛẽ exhilaret.cuiꝰ amen itatis immẽſitas coꝛ meditãtis inebꝛiat.O dña qᷓ rapis coꝛda hoĩm dulcedo. nõne coꝛ me um dña rapuiſti. Vbi qᷓſo poſuiſti illud. vt ip̃ᷣm valeã inuenire.O raptrix coꝛdiuʒ qñ mihi reſtitues coꝛ meuz. Quare ſic coꝛ da ſimpliciũ rapis Quare violentiaʒ fa⸗ cis amicis. Nunqͥd ipᷣm ſemꝑ vis tenere. Cuz illud poſtulo mihi arrides.⁊ ſtatim tua dulcedine cõſopitus qeſco. Lũ in me reuerſus iterũ illud poſtulo me rõplexar? dulciſſima.⁊ ſtatim iebꝛioꝛ tui amoꝛe:tũe coꝛ meũ non diſcerno a tuo:nec aliud ſcio petere niſi tuũ. Sʒ ex quo eſt coꝛ meũ tuo dulcoꝛe ſic inebꝛia: tũ guberna ilud cum tuo.⁊ in ſanguĩeagni cõſerua.⁊ in latere fi lij colloca:tũc aſſequar qð intends:⁊ poſſi debo qð ſpero:qꝛ tu es ſpes nr̃a. Sperent ergo in te qͥ nouerũt nomẽ tuũ.qm̃ nõ dere liqͥſti querẽtes te dũa. Lerte qͥ ſperãt in te mutabũt foꝛtitudineʒ aſſumẽt pennas vt aguile. volabunt ⁊ nõ deficiẽt. Quis non

ſuper ſalue regina.

ſperabit in te.q̃ etiaʒ adiuuas deſperatos Nõ dubito ꝙ ſi adte venerimꝰhabebimꝰ qð volemus. In te ergo ſperet qͥ deſperat. qᷓ deficit ad te currat. Salue. Quis ꝗᷓ de cetero nos a tui ſalutatiõe poterit ꝓhibe⸗ re:ex qͥ ſic es vita:dulcedo ⁊ ſpes nf̃a ſalue Quis ergo ex quo regina es nf̃a.a tua re⸗ uerentia nos poterit ſegare vel impedire. Pꝛimo es dña ſalutãda vt ꝑte gra impe tret᷑. Scðᷣo vt ꝑte ad głiam veniat᷑ ad te. Ad te vere:qꝛ tu ſola deũ genuiſti:tu ſola interemiſti vniuerſam hereticã pꝛauitatẽ. Ad te certe q̃ leuas nos a fecibus peccato⸗ rũ:qᷓ̃ nos cõſolarꝰ in cunabulis vagiẽtes. lactas ꝑuulos eſuriẽtes. Clamamꝰ qua⸗ re nõ clamaremus d ña.qͥ vulnera ſuſtine mus: plagas ſentimꝰ.qͥ inimicis vndiq; circũdamur. Clamamꝰ anguſtiati miſe⸗ rijs infinitis opp̃ſſi. Clamamꝰ coꝛdis an xietate.ſtomachi vacuitate.doloꝛis acer⸗ bitate:aut foꝛte erga te amoꝛis immẽſita⸗ te. Quare em̃ obdoꝛmis dña. Surge ad⸗ iuua nos. Clamamꝰ etiã vt nram mani⸗ feſteinus neceſſitatẽ.qꝛ clamare neceſſitas nos ↄpellit.qͥd nos amplius affligis Si multũ tardaueris vocẽ amittã clamãdo. et ad te ampliꝰ vociferare neqͥbo. Heu mi hi tũc qͥd faciã cũ nec exaudire me poteris nec audire. Lito:cito dña ſubuenias cla⸗ mãti ne in manibo deficiã inimici curre fe ſtina dña.et tuũ iniqͥſſimũ ⁊ infidel iſſimũ ſeruũ ad te clamãtẽ parcẽdo adiuua.⁊ eri⸗ pe de manu ⁊ ꝑiculis tui hoſtis. Si aliud te allicere dña nõ deberet:niſi qꝛ tuus ho⸗ ſtis audet nos tuos ſeruos inuadere frau dulent deberes ad nos qᷓ;citius feſtinare. curre ⁊ libera nos d ña ꝓpter eoꝛũ ſuꝑbiaʒ repꝛimendã. Curre:ne dicãt vbieſt eoꝛuʒ dña:de cuius clemẽtia cẽidebãt.ne mire ris dña ſi camamꝰ: qͥa ſumus a te nimiũ elongati. In regione lõginqua diſſipaui⸗ mus partẽ noſtrã:⁊ ideo ad te clamamus exules Exules a patria:exules a viſiõe di uina ⁊ vtinã non exules a gratia.exules a cõſolatiõe materna. O aia cur nõ es poti us a coꝛpe ſepata.qᷓ; a tua dña exul facta. BHeu mihi.cur ſum in tã longũ exiliũ rele gatus.O dña dũ hic ſumus exules cõſti⸗ tuas nos. ne hic tanqᷓ; in patria cõfidẽtes te ⁊ tuũ filiũ q̃rere deſiſtamꝰ.ſic tñ cõſtitu