Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

et

* Adſani noschnibnt. eni enöbnla u dudmi nausutint ndncit os ailsac mit inunu

unimnſuit s gdin unnint, Idenidcein Fhcunnulit dichuer bi umsmn

.0 win o oyataluitt eredenywiunnni nautdeninnin gliepꝛemienn

anie. odaunni

eerteeſt fuld Piceſticisuruit oꝛ noſte di iht üfuuünmunh ende yt viiinjnht dendo bindnmm Opu. Oducsu entb puennb dmis patmnuſil as ctenplmbun largundoduc vnidlund ub do Venmtli s ducspclut u

uns Bmuilin ozm

os oculis fgnsin

e Moc.ee

Tractatus Bernardi ſup ſymbolũ apololoꝛñ.

Tractatus Bernardi ſuper ſym

bolum apoſioloꝛum.

Poſtolice doctrine ſnĩa. fi⸗

dẽ qᷓ; fidei cõfeſſiõʒ nob cõmẽ

ds coꝛde ait credit᷑ ad iuſti⸗ ciãt:oꝛeaũt ↄfeſſio fit ad falu⸗ tẽ̃. Dicit em̃ ſctiprura. Ois qᷓ

creditĩ iliũ ↄfundet᷑. Hot ergo frẽs taʒ

ſalubꝛ t᷑ datũ ſiliũ.ab oꝛtu ſuo ecclia ꝓ⸗

uidẽs bꝛeuiſſunũ fidei ſxpmbolũ cõpoſuit.

ſumã fide ↄpᷣhenderet vᷣboꝛũ mul titudie ↄfitentẽ grauaret. ᷓᷣ ⁊ñũt ilið eſt ↄſilioꝝ. ſed ipᷣoꝝ credit᷑ eẽ apłoꝝ iu xta nũeꝝ eoꝝ totidẽ ſentẽtijs ↄpᷣhenſum. Spymbolũ aũt collatio.q ĩ.hoĩes cõ⸗ uiuaturi ꝑtes ſuasĩ vnũ ↄferũt cõmel ſatiões fiq̃t. Ad hãcitaq; ſiłitudinẽ ſym⸗

bolũ di diuerſoꝝ ſnĩe in vnũ ↄgregate.fi⸗ deiſummã cõtinẽtes. Eſt aũt ſpũale ſin

gulare ↄuiuiũ diuini vbirefectio iſcriptu ra:qjſ ĩmenſa nobis appoſita. In ſũt de

litie tot ferculoꝝ. ſuar ſnie doctoꝝ. De hac mẽſa dicit᷑ Fiat mẽſa eoꝝ coꝛã ip̃is in laqueũ. In hũc itaq; modũ apłi tanqᷓ; in ſilitudinẽ cõuiuj in ſe S delibe ratõe.pñs fidei ſx mbolũ inſtituiſſe credũ tur. In qͥfidei catholice ſũma vt dictũ eſt doceẽat᷑. eiꝰ ſalubꝛis ↄfeſſio paucis vᷣbis

ꝓferat᷑. vt ſimł doctrina fidei pfecta ſit et

ſit vᷣboꝝ ꝓlixitas oneroſa. quideʒ poſtmodũ a ictĩs patrib eſt tãta diligen⸗ tia roboꝛatũ. vt nemi fideliũ liceat verba eiꝰ ignoꝛare ad cõfitendũ. ⁊ſi nondũ ſuffi ciat ad intelligendũ. Sed qm̃ ſonꝰſine in telligẽtia aures qͥdem mulcet. mentẽ re ficitꝛnec vᷣba mentẽ excitãt audita.ſi fu

erint intellecta.nos litteraꝝ ſcioli vide⸗ mur.niti ↄuenit. vt dꝛ ſenſu vᷣboꝝ ahie ca

piamꝰ paſtũ:nec aurecoꝛꝑis capiamus ſonũ:qᷓ; aure coꝛdis itellectũ. Quales au diteꝛes reqͥrit dñs dicens. Qui aures au diẽdi audiat. Cũq; fides oĩm ſit fůda mẽtũ bonoꝝ: abſq; ea ipoſſibile ſit piace re deo · ipſaq; coꝛdis potiꝰ qᷓʒ oꝛis · Coꝛde em̃ vt dictũ eſt credit᷑ ad iuſticiã ⁊c̃.i.ma⸗

gis coꝛdis qᷓʒ coꝛpis aures ſt᷑ aplicande.

vt pbis ꝓferimꝰ. intelligẽtia capiamꝰ. em̃ lõge eſt a mẽdacio neſcit ꝓfi⸗ tet. ꝑiurg reus eſt ignoꝛat. neðᷣ⸗

ſu mamꝰ. apłi nos illa repᷣhenſio cõpeſcit. quibuſdã imperãs att. neſciẽtes de qjhn loquunt᷑neq; de qhaffirmãt. Huilã autẽ eſt piculoſꝰ mẽdaciũ veĩ erroꝛ.qᷓʒ in his qᷓ ad f dẽ ꝑtinẽt· cſaẽ ᷣboꝛñ piatio· quã ſequit intelligẽtia. ad h rĩ ſit inti⸗ tuta. vt intelligẽtiã cõferãt audita. Quã to aũt ſalubꝛio? eſt diuinoꝝ vᷣboꝝ intelli⸗ gẽtia tãto amp v hec a nob eſt inqren da hoꝛtãte hoc aptꝰo. duune laudis bene dictiõᷣes. ſeu alie fiũt in ecckia pᷣces vel oꝛõnes. ad q̃rũ cõfirmationẽ vłcõpletio⸗ nẽ amẽ vel fiat eſt rñdendũ:neminẽ digne poſſ rñdere ↄcedit. ea pᷣceſſerũt in⸗ telligit. Coꝛinthijs em̃ ſcribẽs de pdiota lras ignoꝛãte. q̃ſi in ecckia ad rũdenduʒ cuiqᷓ;; aſtãte ait. Quõ dicet amẽ ſug tuam dictionẽ. qͥd dicas neſcit. brãs hierony mꝰmemoꝛit᷑ tenẽs marcellã de diuerſis hebꝛaic noib inſtitueret · In he

bꝛeo inqͥtlegit᷑.amẽ..ſ.vera ſunt ſupꝛa

dicta ↄfirmãt. paulus aſſerit nemi⸗ nẽ poſſerũdere amẽ.i.cõfirmare ea pᷣdi⸗ cta ſunt:miſi intellexerit eadẽ Qui adoĩm dicunt᷑in ecckia intelligẽtii vehement ex hoꝛtãs nos.implemi inqͥt ſpũſctõ· loquẽ⸗ tes nobiſmetip̃is in pſalmnis hymnis cãticis ſpũalit. em̃ ſibi ſecũ loquit᷑ dicit intelligit Vt igit᷑ iuxta apo ſtolũ malitia ꝑuuli.ſenſu auteʒ ꝑfecti.fir⸗ fidei teneamꝰ fundamentũ. ꝓpoſui mus expoſitõis luce. ꝓut dñs an nuerit ſumemꝰ. Credo ĩ deü. Enuſqͥſq; vt ↄfeſ⸗ ſionis ſue pitatẽↄſeruet.ne os mentit᷑ occidat aĩam. pᷣmo attẽdere qͥd ſitcrede re ĩ deũ.qd deo. Credere deũ eſt eſtiare qðᷣ ip̃e ſit crecere deo eſt vbis eiꝰ vᷣa ſint · a falſitate ꝓrſus aliẽa cõſentire. Credere po ĩ deũ eſt credẽdo diligere. ⁊ſic mẽbł eiꝰ fieri eſſe. Hec eſt illa fructuoſa fides que vt dicit apłus dilectionẽ operat᷑ et de qua vt dixi nus ſcriptũ eſt. Oiĩs cre⸗ dit in illũ cõfundet᷑. In iilũ potius q; illũ vel illi.cum hij duo modifidei nobis cum repꝛobis.et ipis quoq; demon bus ſint ↄmunes. Quia vt bearus iacobꝰ me minlt demones credũt contremiſcunt⸗

Sod fides ſine opripus moꝛtua eſt. Ter tius modꝰ credendi videlicet in deu crẽ dit᷑.ſolus int᷑ repꝛovos diſcernit clectos