Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

vicſſſim ab ipſo meo ſciſcitatoꝛe de oꝛe q́; dei requiſiero. quatinus qð de oꝛis oſclo ſcripturq loquit᷑.ad deũ ꝑtinere demõſtra retur Nempe aut cũ iſto fimł ⁊ illa habet · aut cũ illis parit ⁊ iſto caret. Si em̃ ⁊ os hʒ deus de quo docet hoĩem ſciam.⁊ ma⸗ nů hʒ q̃ dat eſcã om̃icarni:⁊ pedes hʒ qͥ&ů terra ſcabellũ eſt.ad quos nimirũ pctõꝛes cõuerſi atq; humiiati ſatiſfaciãt. Hes in⸗ quã deus hʒ oia ꝑ effectũ nõ ꝑ naturã In uenit ꝓfecto apud deũ ⁊ pecunda cõfeſſio quo ſe humiliã do deijciat.⁊ pꝛompta de⸗ uotio vbi ſe innouãdo reficiat:⁊ iocunda 3 templatio vbi exceden do quieſtat. Oia oiby eſt qͥ oĩa ã̃miniſtrat: nec qͥcqᷓ; eſt oĩim ꝛie. Nã qð in ſeeſt lucẽ hitat inacceſſibi⸗ em ⁊ pax eius exuꝑat omnezʒ ſenſum:⁊ ſa⸗ pientie eius nõ eſt numerꝰ ⁊ magnitudis eiꝰnõ eſt finis, nec põt eñ videre hõ vt vi⸗ uat. Nõ qð lõge ab vno qᷓ; fit qͥ eſſe oĩm ẽ. ſine quo oia nihil:ſʒ vt tu pꝰmireris ⁊ mil eo pũtius:⁊ nil incõpꝛehẽſibilius. Quid nẽpe cuiq; rei pñtius qᷓ; eſſe ſuũ Quid cui⸗ q; tam incõpꝛehenſibiuꝰ qᷓ; eſſeoĩm. Sa⸗

ne etiã oĩm dixerim deũ.nð qꝛ illa ſt qðeſt

ille.ſ; qꝛ ex ip̃o ⁊ ꝑip̃m ⁊ ĩ ip̃o ſt oĩa. Eſſe eſt ᷓ dĩm q̃ facta ſunt ip̃e factoꝛ eoꝝ:ſʒ cau ſale nõ materiale. Taliꝓinde mõ dignat ila maieſtas ſuis eſſe creaturis oiby qdeʒ ꝙ ſunt: aĩantib aũt ꝙ ⁊ viuũt. Poꝛro ra⸗ tione vtẽtib lux.recte ÿo viuentibꝰ ꝓtus. gria vincentib. Et in his oĩhh creandis⸗ gubernandis.ãminiſtrandis. mouendis. ꝓmouendis. innouãdis. fumãdis. nullis coꝛꝑis indigent inſtrumentꝭ qͥ om̃ia ſolo Ibo ⁊ coꝛꝑa creauit ⁊ ſpũs. Anime co?po ribus ⁊ coꝛpeis indigẽt ſenſib. ꝑqueſibi inuicem innoteſcant ⁊ valeant. At nõ ita omp̃s cui de ſola volũtate celeris ſuppetit efficientia:tam creandis reb qᷓ; oꝛdinan⸗ dis ꝓut voluerit Valet cui vuit qntũ vult ⁊abſq; coꝛꝑaliũ officio obſequiouemem bꝛoꝝ. Quid. Z d intuenda q̃ cõdidit ipſe putas ſibi req̃rat coꝛpoꝛei ſenſus aqiuto⸗ rium. Nihil oino latet aut effugit lucem vbiq; pñtem. Nec tamen vt agnoſcat ali⸗ quid neceſſariũ habet renũtiantis ſenſus miniſteriũ. Nec ſoluʒ vniuerſa noſcit ſine coꝛpꝑe.iʒ ⁊ innoteſcit mũdis coꝛde ſine coꝛ poꝛe. Sico aůt idem latius vt planꝰ fiat

Pomelia

Sed foꝛte qꝛ finiẽdt iam ſermonis anguꝰ ſtia nõ a dmittit:conſilij magis eſt vt ĩcra

ſtunũdifferamus.

Homelia ſexta

Vattuoꝛ ſpirituũ genera nota ſũt

q vobis. pecoꝛis nr̃. angelicus ⁊q; ondidit iſtos. Non eſt ex oib cuz ſiueptẽ ſe. ſiue ꝓter aliũ.ſiue ꝓpter vtrũ? q; neceſſariũ coꝛpus nõ ſit. coꝛꝑiſue ſimii tudo:excepto dũtaxat illo.cui omnis tam coꝛꝑalis qᷓ; ſpũalis creatura merito confi tetur ⁊ dicit dñs meus es tu qm̃ bonoꝛu

meoꝝ nõ eges· Et pꝛimũ qͥdem ita coꝛꝑe egere cõſtat: vt nec fubſiſtere ablſq; illo vt cunq; poſſit. Simul quipe viuificare de

ſunt ⁊ viuere ille ſpũs. qũ moꝛit᷑ pecꝰ. Ve rum nos viuimus qͥdẽ pꝰ coꝛpus:ſʒ ad ea

quibus beate viuit᷑ nullus nobis acceſſus

patet niſi ꝑ coꝛpus. Senſerat hoc qͥ dice⸗

bat. Inuiſibilia der ꝑ ea q̃ facta ſunt intel lecta ↄſpiciunt᷑. Ipᷣa ſiquidẽq̃ facta ſunt⸗ id eſt coꝛꝑalia ⁊ viſibilia iſta.nõ niſi ꝑ coꝛ poꝛis ſenſa inſtrumentũ. in ñaʒ noticiaʒ veniũt. Habet igitur neceſſarium coꝛpus ſpñalis creatura q̃ nos ſumꝰ.ſine qᷓ nimi⸗ rum neqᷓqᷓ; illã ſciam aſſequit᷑:qᷓ; ſolã acte⸗ pit Iᷓdũ adea.de qͥ́ʒ ſit ↄgn itõe btã Hinc ſi mihi obijeiat᷑ de ꝑuulis regeneratis:qð

abſe q ſcĩa reꝝ coꝛꝑaliũ exeũtes de coꝛpoꝛe

—„

ad btm vitã nihilominꝰ tranſire credãt᷑

bꝛeuiter rñdes. ilis ↄferre gram nõ na⸗ turam. Et qͥd ad me de miraculo deiqͥ de

natutalib diſſero. Jam qð ⁊ fupꝑceleſtes

ſpũs opꝰ coꝛꝑib hẽant. illa maxie certos nos faciat vᷣa ⁊ je diuina ſnia. Nõne oẽs ait admiſtratoꝛij ſpũs ſt̃ miſſi in miſteriũ ꝓptereas qͥ hereditatẽ capiũt ſalutꝰ. Quo

ã mõ implẽt miſterũ ſuũ abſq; coꝛꝑe·

lertim apte viuẽtes ĩ coꝛꝑe. Deniq; nõ ẽ diſcurrere nec de loco ad locũ tranſire niſi coꝛpoꝝ qð freqᷓ̃nter angel os facere iã ĩdu⸗

bitata qᷓ; nota ꝓbat auctoꝛitas. Hinc eſt

ꝙ x⁊ viſiſt᷑ pr̃ib⁊ ad eos ĩtrauert⁊ mãdu

caueft ⁊ pedes lauere Ita iferioꝛ ſuꝑioꝛ; ſpũs ꝓpꝛijs coꝛꝑib egẽt. ſʒ qͥby iuuẽt nõ eẽ

iuuent᷑. At pecꝰ qͥdẽ ex debito ßuitutꝭ ⁊ ad vſus tempoꝛalium coꝛpoꝛaliũq; neceſſi⸗ tatum iuuando feruit.ideoq; illud ⁊ cum

tempoꝛe trãfit ⁊ cum coꝛpoꝛe deficit. Ser⸗ uus qͥpe nð manet in domo ineternum:

iciti ßuuuns gels jo rruni w vpotelu nihſip hui ite bio ſuis luuentnd tu Inð coꝛpus? uat coꝛꝑ piludſ ſapficẽd pſuoc teilose tunffer yrites. aluto coipꝰ ſnt viuacitut maꝛitim

leri dcit

caſmin acreat telinit kre inco kiciẽs. venite tiitate nngirn hul ſ officioni ma itui ſautekſen cõelegit Uni pal alcütqe Qusn nastinſ foclrec

b whlbog

vgi