Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

nis angu eſtvt icra

nota ſüt gelichs 4 ex oib cuʒ pter vtrũ⸗ Aſue ſimii mnis tam erito tonf mbonotz mita coꝛpe blq; illo iuificare de it pecꝰ. Ve usiſz ade bis acceſſus hoc dice⸗ ta ſunt inte facta ſun⸗ niſipc az noticiz um coꝛpus ſine qnin ſolã acte⸗ ebt Hine eneratis: s decoꝛpoꝛe nircredit m na⸗ lo deiq de preleſtes rie certos ſöne dis nmiſteriũ

ut Quo

Mq coꝛpe⸗ Deniq; noe tranlireniſi cere idu⸗ s. Hinc eſt

eft t mãdu

oꝛ ſuplolch iuuetnò ee uituto 74 üc; neceffi

llud⁊m eficit. Ser⸗

ineternum:

licet eo vtunt᷑ oẽm vſum huiꝰ tꝑalis ßuitutis ad queſtũ referant eternoꝝ. An⸗ gelus Fo curat ſatagitqʒ · in libertate ſpi⸗ ritꝰ admiſtrare officiũ pletatꝰ futuroꝝ bo noꝝpmptũ ſeſe moꝛtalibꝰ miſtrũ exhibẽs vtpote ſuis ineternũ futurs ciuib. cohe⸗ redib ſuꝑne iocũditatis Ille ergo vt iure huiat.iſte vt pie ſubueniat:ambo ꝓculdu bio ſuis coꝛꝑibꝰ egẽt vt iuuẽt in q̃ip̃i iuuent᷑ video.ad ꝓfectũ dũtaxat eterni tats. Frrõnalis nẽpe ſpũs et ſi coꝛꝑalia coꝛpus ip̃e haurtat. nunqͥd eouſqʒ iu uat᷑ coꝛꝑe ſus:vt coꝛꝑalia ſenſibilia qᷓ ilud ſentit.etiã ad ſpũalia intelligibi tia ꝓficiẽdo ꝑtingat. Ad capeſcenda P ſuo coꝛpali tꝑaliqʒ obſedo noſcit᷑ iuua re illos. oẽm vſum rerũ tꝑaliũ ad fructũ tranfferũt eternaꝝ: vtẽtes h mðo tanqᷓ; vtẽtes. Poꝛro aũt ſuꝑceleſtis ſpũs abſqʒ adiutoꝛio coꝛꝑis. abſqʒ intuitu hoꝝ q coꝛpꝰ ſentiũt᷑.fola ꝓfecto ſue vicinitate ac viuacitate nature.ſufficit app̃hẽdere ſum ma⁊ itima penetrare. An h apłs intel lexit. diceret:inuiſihilia dei ea fa⸗ cta ſunt intellecta ſpiciunt᷑:adiecit ꝓtinꝰ a creatura mundi. Nimiꝝ quõ a creatura celi ita. Quo.n.his inuolutꝰ carne ac

tre incola ſpũs ex ↄſideratiõe ſenſibiliũ ficiẽs. Idatim ͥdãmõ paulatiqʒ nitit᷑ꝑ⸗

uenire:eo ille celeſtiũ hitatoꝛ.ingenita ſub tilitate ſua.in velocitate faciitateqʒ ꝑ⸗ tingit:nullo vtiqʒ ſenſus coꝛpoꝛei admi⸗ niculo fultꝰ.nullo coꝛpoꝛei mẽbꝛi adiutꝰ officio:nullo coꝛpoꝛee cuiuſcũqʒ rei infoꝛ⸗ matꝰ ĩtuitu. Lur eni intra coꝛꝑa.ſpũales ſcrutet᷑ ſenſus:qͥs ĩ libꝛo vite abſqʒ di⸗ ctiõe legit. et abſqʒ difficultate intelligit. Cur ĩ ſudoꝛe vultꝰ ſui.laboꝛe excutere gra na de paleis. de vuis vina et de amurca oleũ: ex oĩby ſatꝭ habũdeqʒ ad manũ Quis mẽdicoꝛũ victũ ſuũ domos alie⸗ nas:in ſua abũdans panib. Quis puteũ fodere curarũ intrare viſcera t᷑re.venas squaꝝ laboꝛe rimari:cui vltro affatim aquas limpidas fons viuꝰ emanat. Nec bꝛutꝰ nec angelicꝰ ſpũs ad ea capeſcẽda btãʒ ſpũalẽ faciũt creatura.ſuis vllomõ coꝛꝑibo adiuuant᷑:ille qͥdẽ innata ſtolidi tate capiẽs.iſte ÿoꝓ excellẽtiorꝰ głiep̃⸗ fogatiua indigẽe. Poꝛro hoĩs ſpm̃.qᷓ

Serta ·

mediũ quẽdã int ſuß et infimũ tenʒ lo .vſq; adeo ad vtrũq; nccariũ hãe coꝛpꝰ mãifeſtũ eſt:vt abſq; eo necip̃eꝓficere.nec alteriꝓdeſſe poſſit. vt taceã mẽbꝛa ce tera coꝛꝑis. officia ve mẽbꝛoꝝ: mõqᷓ⸗ ſo. aut ſine ligua inſtruis audiẽtẽ.aut ſine aure ꝑcipis iſtruẽtẽ. Itaq; abſq; coꝛꝑis ãminicko. nec beſtiałſpũs ßᷣuilis ↄditiõis ſoluere debitũ nec ſpũał᷑ celeſtiſq; creatura implere miſteriũ pietatꝭ.nec rõnałania ꝓxio qᷓ; etiũ ſibi ſufficiat ↄſulere ad ſalutẽ liqt omnẽcreatũ ſpm̃. ſiue vt iuuet.ſiue vt iuuet᷑ ſił⁊ iuuet.coꝛpoꝛeo ꝓrſus idigere ſo latio. Quid eni ſi aĩantia qᷓ; ad vſuʒ ſui reꝑiant᷑ incõmoda.nulliſq; apta vſiby hũanaꝝ neceſſitatũ. Pꝛoſunt ꝓfecto viſu ſine vſu vtilioꝛa coꝛdib intuentiũ.qᷓ; vtẽ tiũ coꝛꝑibꝰ eẽ poſſint. Et ſi nociua ⁊ñi etiã ꝑnitioſa tꝑali hoĩm ↄſtet eſſe ſaluti: deeſt eoꝝ coꝛꝑibꝰ cooꝑent᷑ in bonũ his ßm ꝓpoſitũ vocati ſunt ſcti: ſi cedẽ⸗ do in cibũ.aut exhibẽdo miſteriũ.certe ĩge niũ exercẽdo iuxta. vriq; vtẽti rõne pᷣſto eſt cõis diſcipline ꝓfectum:q inuiſibi lia dei ea facta ſunt intellecta ↄſpiciũ tur. dyabolus eiuſq; ſatellites ſit ſu eoꝝ maligna intẽtio.nocere qͥdẽ ſp cupi unt:ſʒ bonis emulatoꝛib.qͥbo. qͥs voh nocere poterit ſi boni emulatoꝛes fueritẽ. ablit vt poſſint. Magꝰ aũtꝓſunt: nolẽ⸗ tes cooꝑant᷑ in bonũ bonis Ceteꝝ an geli ca coꝛꝑa.vtrũ ip̃is ſpiritibꝰ naturalia ſint. ſie ho iby ſua. ſint aialia ſi hoieſ. im motralia non ſunt hoies.poꝛro ip̃a coꝛpa mutẽt vſentĩ foꝛma ſpẽ volũt qñappere volũt. dẽſantes et ſolidãtes ea dqntuʒ volůt. in ſui pitate p ſubtilita te nature atq; ſubſtãtie ſue inpalpabilia ſint. et nr̃is oĩno inadiũgibilia viſib. an in ſimplici ſpũali ſubſtãtia ſubſiſtẽtes coꝛ poꝛa opus eſt ſumãt.rurſumq; expleto oꝑeponãt in eandẽ de ſumpta funt ma⸗ teriã diſſoluẽda:nolo vt a me reqͥrat Vi dent᷑ pẽes de huiuſmodi diuerſa ſenſiſſe. nec mihi ꝑſpicuũ eſt. alterutrũ doceãq: neſcire me fateoꝛ. vẽis pꝛofectibꝰ multũ conferre arbitroꝛ haꝝ rerũ noticiã Illud aũt ſcitote nullũ creatoꝝ ſpirituuʒ ſe nris menti by applicari. vt vicʒ nullo mediãte nri ſuiue coꝛꝑis inſtrumento.ita