EMPRHNTEVSEOS.

rat, qui ad laudemium annuamque penſionem prae-

ſtandam ſeſe obliget, quae omnia in feudo refu- tato ceſſant.

XX.

Vrget porro SCHTFRVS, quemlibet bene- ficio ſuo poſſe renunciare pro lubitu per 1 pen. C. de puct. ſed falſo ſuppoſito innititur haec ſententia; quum, enim, Emphyteuſis non per modum bene- fcii, ſed alterius contrattus, ex quo mutuae pras- ſtationęs oriuntur; conſtituatur, Emphyteutam do- minio vtili pro lubitu inuito domino directo.

numquam renunciare poſſe conſequitur.

XXI.

Quod ſi vero Emphyteuta plane ſe ab obliga- tione Pmphyteuticaria liberare velit, non quidem opus habet expreſſa refutatione, ſed vel rem dete- riorat, vel canonem praefixo termino non ſoluit, ſicque ipſo Iure Emphyteuſi excidit, remque facit caducam. Quae quamuis ſint veriſſima, nihilomi- mis dependet a Pomini directi volumtate, vtrum velit Emphyteutam expellere, an minus? Ili, enim, ſoli, leges noſtrae poteſtaterm contemtum fuum vindicandi indulgent, non autem cogunt eundem, vt is iure ſuo praeciſe vtatur. vid. BACHOV. D. 29. Tb. 73. Lit. D. — D XXII.

— — — 8 7 . ₰ * 2 — — ———— 4