16
dν ‿ςα àε‿νονασ, ν ε τ⁴ 2640 ⁴eν ο⁶[oroc. Zenodoti athetesis autem affirmatur 479
dνεεεετα Ʒ oue Aναeᷣαραςoε τνσεειτx rdo 1„dad dei ιισι ν‿εεενεαmα—ι νπαά⁴ ydo
dnuενονε dsνοιο ϑ[ννια SnAeετα, i. e. versus e textu removetur, quia verba αοαν„ d44oοQ necessario non posita sunt, illis(ã⁴‿ν.... Aaοενεα) antecedentibus.
2) de versibus aliunde temere et non necessario translatis et interpositis dενπτα est E906 ör⁴ν ο ϑ( vτοςσ εν το B01 A6„b(JI. I, 406) sv⁴αs Qeεᷣτdærru ⁸ σσmάm idem 1358.
Item de versibus aliunde prave translatis ideoque moleste ferendis sunt adiectiva sive ad- verbia dæœνος et 6½α ε‧ e. g. 0390 dυετιονια 2lν 0010⁴, rα τiOοςσι ε&εκτεν uνετm νεᷣννησαρν quia importune alio ex loco interposita sunt. 251 dανεronvrar GriενοmπQτννεε, dναααοιεαι νχ⁴αi, ut importuni et molesti.
Ieαςo adiectivum(et εοιασενεν verbum) supervacaneus sescenties usu venit 1) in rebus grammaticis, quo schematum genus quoddam indicetur; de qua re inspicias velim Dissertationis meae de vocabulis syntacticis etc. pp. 43 et 62/63. et Stephani thesaurum s. v.
2) De rebus criticis ad Zenodoti atheteses stabiliendas agitur 196&ϑεειετα, drlᷣ τ³τGσ Gc. d σαέᷣν) osrae d„Adid Lver a*σννινιοο, dν τιμ drαηιαϊαμανν Haec enim Aristarchi ratiocinnatio est: Calchas interrogatus, cur laboribus ac morbis persecutus sit Apollo Graecos, initio duidem(v. 93) haec facit verba: our dνν ⁶νν 2Aje Sriμεᷣαρεᷣαι, σν εμeταάισμπσα, postea vero (v. 96) idem ita pergit: olνer ddo ddys edorsn ars. Quorum versuum iam alterum(sc. v. 93) sufficere ad rem explicandam ratus grammaticus ille sagacissimus alterum(v. 96) obelo notavit, ut supervacaneum post illum: simm. 4137 et 139, 295, 443, 444 2311 0528 K240 794 0471 486.
Additum est 2αρερα participium, su perfluus, K240 drl ⁷⁊κοαασςς ⁶ σe½os 2α 7TG.οεςσα⁴αν
De ceteris huius participii exemplis, quibus idem illud schematum genus syntacticum denotatur, vide Dissertationis meae pp. 61/62.
Eöürsale duod Stephanus vertit: vilis, tenuis, est 1) de singulis vocibus Homeri dicendi usui aut sensui contrariis e. g. B314 614 Z. rodgs wirigoy rae,*ε411⸗* 6½, i. e sed vilis, deterior est vox, nec Homeri; simm. adverbiam 64e A123 dαρννπ Z. vo. zxæ- Tονο, sdrε2ισα, i. e. stulte sic scripsit.
2) de versibus vilibus aut propter argumentam aut propter formam: KGA497 αεεεμειαφ Orι ετα m/ Gνυννεσεε ⁵τεέές‿⁴⁵—*, i. e. eiicitur hie versus, ut vitiosus compositione; simm. F280 ⁴ϑ⁹- Toννντια στενοι˙ε, dre surseie si T αταςeεν a ro vo³αn, i. e. ut vitiosi et propter formam et propter argumentum; sim. Xl58, 199 26.
Eadem notio est adiectivi zνοσννετος 194 αυεέεεμεααι e(˙ 1ε̈οισσ 2α xααχ ν⁴ ετος, i. e. ut superfluus et male compositus.
Sed contraria est notio adiectivi TLs6dνςκ loci sensui consentaneus: 7126 uαμαόμεν æd αυἀ‿ ‿oανταςνν να.... FrTo†νοεμν si²ov, ods ⁵⁴μαρν⁴μααεν, ac ασυ NOSIIOSSGSOOv, magis- due consentaneum aptiasve est(Stephanus: decens, decorum).
Postremo de lectionibus variis comprobandis aut improbandis sunt:.ν ρρααααχ- d 7, 2ανοοοσα, ςαν. Euexôze scriptum legimus 049 AOoidτοᷣν£ eνd oò SOννιςαι ⁴ εέσινqð 5ν⁶σ⁶έςον, i. e. et Prudentius meliusve ita legit, sc. nominativum pro vocativo Sοαπ.
Deinde νααso sive obz dxaoi haud ingratus, importunus traditur P292 aαπ αααο-


