ulgabis 15 1177) tarchi, ACzd- pergit: lo. de prae-

0ev h Simm.

etlones

Hero-

tarcho

Gvloe, 1343 trans-

vitu- 2dle* tulte

, 69).

, cum

7 0⁰

1 Potest dendum videtur:

15

3. de lectione in deterius commutata 13 104α ν iσαιμ⁵νυτ oxde] dre kee euss ueraννο⁴φνσνο..... scœα⅜lez⅜m‧.

4. denique de rebus prosodiacis et orthographicis: 497 zνες dνασσςερςσςσνσντννυ ταε⁴. aas, simm. B865, KZ24.

Jam vero νιιν(νντ⁷⁷ et 399G(dο⁹ςο) vocabulorum provincia multo amplior est quam vocabulorum modo pertractatorum, etiamsi eorum notio: sane, recte, non vitiose(sic Stephanus) in dubio vix esse potest. Atque usu veniunt:

1) de versibus suo loco positis aut non positis: 4390 6 dαeσεεdeονε, oroh Swraνσαα νιν weravra, ev dsᷣ ν νναά dνν ννέ simm. N61 0183 1f776.— 1103?rꝗmoGαsεφdrsoον ⁸iο 1ν O0 1Gεειασνςmuετ⁴ενεννιαι,οdνᷣ dϑς, simm. 4454 B453 E734 Z490 413, 356(cf. dοωμεειν) P173 2341.

2) de lectionibus improbatis f64 52- 03 d716,& sSsvſνοννέκνν o—=z 2νιmι, 084 ydo αά⁵το, i. e. quia inepte protulit pronomen; simm. 2403.— B397 Féνονυννσασ μ‿εαασασοιονσνιαι τννκι έντασι, 00 ½ 6996;, simm. 118; eodem modo de Homeri dicendi usu non probato 1 94 oOd dTs ds 0608 10„ErOννν τμέ̈εαάmQπ εεs ⁴ο̈„G44Ov¹.

3) de interpretatione et, quae inde deducitur, athetesi collaudatis aut non laudatis: I387 ol d6 Ot] Aoxανvirhhe srdsε᷑νεεαα τν ποεε iνα ο.... 2 u⁵τots dTνςε, quocum com- parandum est 63 Z. 79ενυQνταχςτοννν εμιmνοοει dε öνειιοουι ν drrsiA*†εν, Oda 60 968; i. e. neque athetesis neque interpretatio, qua illam Zenodotus confirmat, probari potest, quia verendum est, ne falso substantivum intellexerit.

4) de lectionis alicuius ausis bene allatis 499 7r90 ε 10ν Z. dy Gᷣ Arποςραἀνειαι Sæstvo, orr ³croοmνπ¶qoR½⁰dε.τοεες ⁶εᷣ ⁶ qi duri 105 ⁴ς, i. e. suo iure contra Zenodotum, cum —oc pro de scriptum esse putet, nunquam poetam ita loqui solere ani madvertit. Huius generis exemplum per 09% non exstat.

5) Praeterea de rebus prosodiacis et orthographicis utrumque adiectivum et verbum 699oroverv, indee derivatum, usu venit, e. g. B599 11οον½ τπααο⁴ d tols Arrurois iov. dr ⁸ᷣ οα d*.αασνστρςα ↄτ,⁷] ν⁴eνκνσιςε, i. e. sanior sive melior poetae pronuntiatio; simm. 4151 E887 NSO9.— Quocum conferendum est I'128 9εν εκν eis dmd.... SædAtνννο, si de Sᷣ Gνννεντον, 60 9Ovh rov, et paullo infra: sæeiνo ds ααν 6099v 1A, sc. G.—1¶ 5 εκ oςαο Lιααι e verbis inter se oppositis 4eεν pronomen non enclitice, sed proprio accentu vel suo sono esse legendum apparet; simm. H198 1614 NS03 0226.

6) Deinde 009⸗ adiectivum significat casum mominativi, e. g. B107 dre a τιe* Kvri vie 6 9 7G, Sc. Tr⁴ᷣαεαανς˙ νεέςστααα o ον bseν; et sic sescenties; quae adiectivi notio una apud Stephanum denotatur.

7) Idem adiectivum denique est de iusto ac perfecto periodi or dine, e. g. 1 374 dνεᷣσ romπππα ἀeo* sοιοςα; i. e. antecedit praeter grammaticae leges pars regens, sequitur pars pendens; 69 99) 0“ ⅜ sσ†ενro odruς„si ⁴ à ⁴„6„Gs, adB vò asy eiOνσeςν νεα, i. e. iusta autem esset perio dus secundum hunc ordinem; simm. 330 odroe ds 2Gονται ννπιασQοοτεα π᷑ςα ⁶ιοdοι α†- 1s9α Gᷣισ τυσιτασια, i. e. et sic erunt periodi absolutae ac perfectae; simm. 7 308, 34. Cl.

praeterea Dissertationis meae pp. 19/20 et 61.

Oizeioe et dsévwoe quodue, suo loco et necessario, a scholiastis eadem ratione ad- mittuntur: 1) de versibus suo loco, accomodate, convenienter positis(sic Stephanus). 41208 0ixsio 2αα‿ς‿⁴ον ετεμεννπιαι εες ττοοτιμοόππm xaAlso; simm 0493. Isovwzce autem occurrit E734 ö³ 2„rαεσ