i. e. hanc lectionem textui inseruit: 7605 ινμσω½ rVoτcſse 10 ruο τονι ⁴σ⁷οισιν.... odx rreiGν ,Ʒ* παναdοσσ Oioοταννο ⁴o dvss ros, vel 1138 νντο mĩ εευιο νπ‿νεue 2x Onα˙osuvsrd odre Aoioruνν, adi ε᷑εiσνονρ mαἀr mπόανοσε, eadem fere 1239. 480, Nl03 0302 11185 N 191 7357 9235. HIMοααοσνσμσς loco„ol Voauαννeo legitur: I415 AS2νεεμν do. deενιενεοον Qυ⁸τναρνασάν o‿ νραρ̈νμμᷣœᷣνιο. Neque tamen semper grammatici aut textus vulgaris Aristarchi auctoritate permoti sunt, e. g. 2316 6 σο] 2εντο ⁴o. deroò eldos, 2 ⁸αραινε αι 0b Ve εεσυσ mQGπQάχαηαοωσςα νν εννουνασαανν, simm. oU* εꝓπειιρσαρ 0365, 619, 705. Non de Aristarchi, sed de aliorum doctrinis agitur 1395 eᷣο mπQεεε Tοαeννiον πεᷣnmjese Guνετς eνένκν dozd- Acvir—he adur οςςεσνν....... 00π ⅜ε σαι ASIGV, atque hac lectione causis stabilita pergit: y Srreντ QεάῦðRꝛXl τ⁴αασεσιν deνα̈νν„νςσνᷣνυν sim. 1395, P40, 7335.

Nonnullis locis reiν⁴εα commutatum est verbo Siwgærsin, e. g. H289 iuν] Ao. ³⁴e 2cενν 2 επεεᷣν⁵σναων oντονπι—Oηάαααςοσiνε, i. e. et sie textus vulgaris pervicit sive prae valuit; simm. 1449 1385. Quibuscum conferendum est 2463 Jlοισσʃ*εα odτο SæO&̈ ν Gναeνννσε sc. Aoiorενν εενοντοε; idem fere 527 dα 6ναςα ερεεαοιm⁶σωεκν doαεςενος, simm. Z422 MI158 XG7.

d. adverbia et adiectiva huc pertinentia.

Sed saepissime, paene dixi saepius quam verbis, grammatici, ut, probent aut reprobent lectiones et sententias, adiectivis et adverbiis utuntur, quorum haec collegimus exempla:

Kaloe bene et z2ννο Drave, stulte; utrumque ex Aristonici usu dicendi profectum in Hero- diani quoque sermonem venisse videtur.

1. Aristonicus his vocibus Aristarchi asteriscum explicat, ubi res est de versibus Aristarcho non probatis, e. g. E334 ol doεεααραισο dν ευννινιαηαιαα ναα‿..... 2„ 1- 261 dd⁴eν oο dséwro, i. e. quia hoc loco bene et suo iure collocati sunt versus,(cf. douοεεν No. 3); simm. 0385 KZ343 9210. Al2 od zalos 7do sv zoi εενςα ustεreνσφσανν, i. e. non bene hi versus(12— 16) hine trans- lati sunt in posteriorem locum(371— 375)..

2. Idem hac voce Zenodotum, ubi temeritate quadam versus aliquos ex textu removit, vitu- peratione obruit 146 drαᷣ Znv60τοο νρνωςςσονε 7Orεν, Od aAMce.

3. Apud Herodianum adverbium zxνςν est 4151 16 6] 2„9⁴.⁵ᷣ ⁴ο ο 2αα⁴ς dνναε α dνα̈νννννυνα—Q⁴ι) φ⁴αςσοντνεςα τmƷ☛*ι§υςσοmπο.

Nec valde differt usu zgzwe male, prave, vitiose: 1) de versibus ex altero loce stulte translatis B56 örοαν εννν*‿◻☚ π 0 GGειας ανας †φosraκ, simm. K208 Pl73.

2) de Zenodoti athetesibus non probatis 4216 zaro«s εεs Zyvοdοναο, simm. M71 T‿εονες* ᷣ/wMJFé dναο(sc. asterisci relatio) ʒ εα„ir 799 G dy oe Sasrcc.....(Jl. 15, 69). αᷣνασ m5ꝛ⁶|sετα2)

¹) Sic Dindorfius: 5 ρeνναςσσοντνε Sed illud j, quid sibi vult? Scholii ratione solum qudldοςνν poscitur, cum antecedant verba: æα ⁴ε ον ανοιαννννεσνναννς m⁵ᷣι ⁵α⁴dενεε..... 0dr byud; id quod confirmatur verbis: 2νέ⁶„ο oε 2.Aές reυνdμεᷣεα dyαvννυνα ρφνυνιἀςοvπεďs riu" ν diνρανꝓν. 3

²) Verborum ordo casu quodam perturbatus est. Neque enim asterisci ad vocabula illa relatio addubitari potest (rcdρ τ..... 2ν⁴νς); immo Zenodoti temeritas vituperanda est, qua ut saepius aliis locis versum eradendum esse ratus(quod verbum αωιze iterum legitur 069) asterisci voluntatem non intelligebat. Scribendum igitur videtur: ο νιετεεειταν. α‿ς.