9 iuventutem iam ne hiemi quidem aut anni tempori cedere ac domos ac res invisere suas optimos cdd. secutus scripsi, et particulam aut ita explicavi, ut pro aut omnino positam putarem. Tu quaeris, quodnam tempus anni praeter hiemem hic commemorari potuerit. Id quidem ipsa v. aut ex plicatione siguificatum credebam. Nam cum paulo ante Livius dixisset: remotam in perpetuum et ablegatam ab urbe et ab republica iuventutem, iam pergere poterat: nulli tempori anni, ne hiemi quidem cedere; sed ut hiemem potissimum, per quam tum primum sub pellibus habebantur, militi- bus, qui antea per paucos menses aestivos bellassent, maiorem partem anni agros suos coluissent, ingratam esse intelligeretur, sententia inversa et hiemem primum commemoravit et ne— quidem addidit. Eadem sententia saepius in hac oratione legitur, cf.§. 11: quos hieme saltem in domos— reduci oporteat, et aliquo tempore anni parentes— invisere, c. 6, 2; 5; 10, 8 all., et particulam aut eo quo dixi modo intelligi posse negari vix potest, cf. 1, 18, 5: nec denique patrum aut civi- um; 32, 20, 7: ne fremitum quidem aut murmur all. Quod Tu quamvis facili et speciosa con- iectura legendum putas, ne hieme quidem aut, nescio an propterea aliquam offensionem habeat, quod ita Livius dixisset: ne hieme quidem hiemi iuventutem cessisse. In sequentibus, quamquam haud raro Livius ac saepius repetivit, cf. praeter locos a me allatos 22, 48, 4; 41, 32, 4; tamen non inter- cedo, quominus aut domos, quod etiam vir doctus in ed. Curionis suasit, legatur, rarius enim per particulam ac ad negativam sententiam alia(de singulis verbis non dubitatur) adiungitur; nisi nec domos potius est scribendum, cf. ad 22, 60, 12; 40, 25, 6.

Etiam aliis locis leniores hoc genus coniecturas, quas in prima potissimum decade maxime proban- das esse iure Mauritius Haupt statuit, aut ipse fecisti aut commendasti, meque reprehendis quod Kreyssi- gium, qui multa hoc modo emendaverit, neque secutus sim neque in praefatione laudaverim. Sed quod commemorationem viri praestantissimi requiris, cum aliis locis tum in praefatione editionis Teubnerianae optime eum de Livio meruisse praedicavi, illo autem quo Tu eum nominari voluisti loco minus aptum vide- batur, quod interpretes, quos potissimum secutus essem, uon criticos commemorare statueram; et Kreys- sigius ipse adeo se non neglectum putabat, ut usque ad finem vitae mihi amicissimus fuerit. In conie- cturis autem, quas ab eo factas dicis, nescio an idem Tibi quod Niebuhrio Histor. Rom. III. p. 95 acciderit, ut Kreyssigio tribueres, quod, si viveret, sibi potius quam autoribus adsignari deprecaturus foret. Nam et 3, 44, 8 ut Tu vis et Kreyssigium fecisse dicis a F. Gronovio verba distincta sunt, et utra ratio prae- ferenda sit, dubium esse potest; et locum a Te ad 2, 50, 11 ex Aurelio Vict. c. 14 allatum Kreyssigius in Epistola ad Goellerum data p. 485 Perizonio(Animadverss. hist. p. 195 ed. Harless) acceptum se referre professus est. Quod autem 4, 3, 7: et perinde hoc valet, plebeiusne consul fiat, tamquam servum aut libertinum aliquis consulem futurum dicat, ab eo emendatum dicis, iam in edit. Lugdunensi a. 1553 ita editum esse Drakenb. testatur, in prioribus edd., Tarvis. Ascc. Ald. Frobb. Mog. all. plebeius ne est scriptum, quod F. Gronov., Bekker all. probaverunt. Cum codicum, qui h. l. plebe- ius ne aut plebeius nec, aut plebeius non habent, quae recte Drak. non potuisse scribi sentit, nisi librarii in exemplaribus quibus utebantur seiunctam particulam legissent, perexigua in tali re sit autori- tas, sententiarum potius ratio est spectanda. Atque Canuleius cum questus esset propter rogationes de conubio et de consulatu promulgatas a patriciis fere vim sibi illatam esse, ut iniuria plebei consulatum denegari probet, primum§. 7 vv. si populo— sum mi honoris quid a plebeis petatur accuratius definit, deinde vv. stare— futurum dicat quid patricii sibi opponant, tum§. 8 haec quae patricii proferunt ut refellat, quam indigna sint plebe exponit. Qui sententiarum ordo, si vv. plebeiusne etc. ita, ut Tibi placet, explicantur: wenn man äussert,„soll nicht ein Plebeier Consul werden könnent“, ist das etc. vide ne perturbetur, cum et plebis sententia patriciorum conviciis immisceatur, et id quod orator vv. ec quid etc. reiecturus est praecipiatur. Deinde cum particula ne non praedicato subiungatur, aut Canulc jus aut plebes, cuius Tu interrogationem esse putas, hoc significare videri possit, se indignari aut admi- rari, vel, si vis, nolle plebeium consulem fieri, cf. Hand. Turs. IV. p. 81 sq. Quare, si est interrogatio,