25

disposito p. m., disposita s.. 11. detrahentur 16. maltumque tot numina 13.*suffusus. 29. actam p. m., arctam m. rec. 18. heres 18. Auanta 30. me anni or. ¹)*tum quoque En. 103 33. secernat tempus hic 20. rimperitus R p.. 34. ipse me diei reddam 31. huic nunc 24. incidentium*) 35. carcere om. ²) 32. subuoluptari quae nisi quae ruinam aliqua nobis

26.*deuita illa quae nos

37., quem admodnm inuicem men- necessarisque cohaerebit ⁵) 27. pari essunt casus*) sibus) 33. alienus tam 31. blandius al tempestas(al del.. S.) 38. sibi et 36. imagine re tecum 32. corruant pag. 336, 3. aluum, corr. alium pag. 337, 2.*aspexeris 33. pernicies est et ei(ex eo) dili- maturesimus 4, atmiraris gentius ⁹)

4.*expectat ⁴) 8. illi p. m., illis s. n. 36. perniciosius ¹⁰)

6. supprema 10. hortet p. m., horret S. m. pag. 338, 1. necessitas inicit¹¹) hae

7.*quidquid 11. speriat(i del.). Se quoque ⁹) 3. lieet

8. spectat trans. p.. 13. spargit(t del. 7n. S.) ut etiam 9. recede

¹) addidit Haase. Prave. Animus enim humanus omne tempus complectitur et futurum et prae- teritum. Cf. sequentia: nullum saeculum magnis ingeniis clusum est, nallum non cogitationi pervium tempuas. Dial. XII, 11, 7: Animus est dis cognatus et omni mundo omnique aevo par. nam cogitatio eius circa omne caelum et in omne praeteritum futurumque tempus immittitur. Mutandum erat ante in anni, ut est apud Schweigh. et Fickert.

²) Recte, ut videtur. Nam grave et terrenum substantivorum vice funguntur.

³) i. e. novem mensibus(Haase: decem). Sequentia: in quem(locum) videmur emitti iam idonei spi- ritum trahere sic intellegenda sunt: in quem, ut videtur, emittimur, cum iam idonei sumus spiritum trahere. Sed totius loci sententiae aptius est: in quem videmur eniti iam idonei etc.

*) alia origo nos ewpectat. Gertz l. c. pag. 26: alia regio nos expectat, haud scio an recte.

³) Locus neque lIani neque recentiorum(Bartsch. I. l. pag. 283, Madv. Advv. II. pag. 503) cura totus emendatus. Vide quomodo ferri possint: Huic nanc qudue ku, quantam potes, submove voluptatique, nisi quae necessariis(que del. Bartsch, cf. Jan. l. l. pag. 26.) cohaerebit, alienus ete. Dies ille supremus quasi persona est verecundia digna, quae aliquando veniet, ut animum educat ex contubernio ventris. Itaque animum decet venturo illi viam facere i. e. impedimenta removere, ut venire possit.

²) Non fefellit Madv.(l. l. pag. 503), quae sit h. l. sententia, cum Senecam ad hanc formam seripsisse dicat: Quidni non timeat, qui morti sperat se superfuturum, si is quoque, qui animum tanuliu iudicat manere, quamdiu retinetur corporis vinculo, solutum statim spargi, id agit, ut etiam post mortem utilis esse possit? Sed faciliore via ad idem perveniemus, si scripserimus: qui non mori sperat, si is quoque etc. De sen- tentia cf. ep. 32, 5, de structura mori sperat Ter. Eun. III, 3, 14: sperat a me avellere. Cic. de Republ. I, 17, 26: speremus tamen nostrum nomen volitare et vagari latissime. Adde ep. 90, 5(minatur) abire se regno.

*) Haase e Pinc. coni.: incendium dico, ruinam, alia, quae nobis incidunt. Cf.§. 2. Dial VI, 22, 3: Adice incendia, ruinas, naufragium. Clem. I, 26, 5. Benef. V, 18, 2.

³) Fueratne: Rari incessunt casus?

*) Unde scribendum videtur: subita eg homine pernicies est et eo diligentius. Quae sequuntur, interpunge cum Schweigh.: Erras, si istorum, libi qui occurrunt, vultibus credis.

¹⁰) Recipienda est Jani coni.: perniciosus(l. l. pag. 26).

¹) e. coni. Lips.: inigit i. e. adigit. An hoc ipsum adigit recipiendum est?

.