ex Horat. Carminibus:

Hac arte Pollux et vagus Hercules

Innixus arces attigit igneas ¹); ex Ciceronis scriptis: Abiit ad deos Hercules: nunquam abiisset, nisi quum inter homines esset, eam sibi viam munivisset 2). Et: Herculem hominum fama beneficiorum memor in consilio coelestium collocavit); e Diodoro Sic.:

THHaxx- 6oXoetrat dvra Oy Jsvésvv ⁵ν aauτ ανν ρ⁶σασ Qm⁴νσν vrosvx eAOS Xab veTSc KövO Kn!*8,vOu E⁴OGO&, WA rd TEvO Tv Xycy edeεοαα̈νυ II ³Oxvaiaς)“ Et alio loco: ori xααρe ν uv Tfy ry Snpicy Solnce Hoazx ⁵).

Eadem fere in Bacchum sive Liberum cadunt, quem esse e muliere mortali, sicut Herculem natum, ab ipso Jove apud Homerum accepimus 6). Eum e gente ad gentem migrasse vitisque cultum homines docuisse, repulsam initio ubique tulisse, Homerus?), Sophocles ³), Apollodorus?), Ovidius ³⁰) et complures alii sunt auctores, quum tamen postea, ab Atheniensibus saltem, tam religiose coleretur, ut quidquid possent eorum in- genia procreare egregii, ad celebranda atque illustranda ejus sacra conferretur ¹¹). Haud secus est apud posteros, velut Horatium, qui Augusti illustrans apotheosim, his eum ver- sibus coluit: Hac te merentem Bacche pater, tuae vexere tigres indocili jugum collo trahentes ¹ ²2). Quibus verbis poëta quid aliud dicit, quam Bacchum hac arte, id est, justitia et constantia, viribus ita esse auctum, ut ferae ab ipso domarentur bestiae, ideo- que vires naturae ei essent obnoxiae, sive deum ipsum esse factum. Miror a Conrado

¹) Hor. 0d. III, 3 9. ²) Cicero Tusc. l, 14, 32, IV, 22, 15. ²) Cicero off. III, 5. 4) Diodor Sic. l, 2, 25. 3) Idem I, 24, 25 Clemens Alexaudr. Protrept. II, 26. ⁵) Il. XIV, 225. ⁷) Il. VI, 130. Od. XV, 325. ⁴) Sopbocles Antig. 941. *) Apoll. III, V, 1. 1⁰) Ov. Met. XI, 69.. 11) Preller I. l. Band l S. 421. 1²) Hor. Od. III, 3, 3. 3*