explicatum. Sed alteram h. l. ut paulo commodiorem locuti- onem poeta praetulit, sive ob aliam causam sive ob exilem sonum vocis io, ut numerosiore visa cum iocg clausula. At hoc dubitari possit, sitne omnino Graecum 1⁸ Ixerν pro ioow ⁴ivα Nolum est, ei ixæeir, quod Herodotus maxime frequentat, esse„abundare“,„bene se habere“, cum genetivo rei qua quis abundet et bene se habeat coniunctum, ut in illo dνοε Ʒωον udrτν et izoyreg. Idem autem omisso genetivo ri 6 ⁴ιεέόαωσ 20 ναοισ i. e.„florente reip. statu“ dicit, quem locum(1,30) Wyitenbachius non debebat sollicitare. Qui usus ad alia quoque adverbia traductus est, ut apud eundem oi Aloxeeg TGν ν ruννν τππτioντe dueivc Tvν 1iOευόꝙτε νπμοιυασασσά oνν οονς, sc. éxeivn, de regione Aeolensium quae coeli temperie non ae- quabat lonum terram. Neque a tragico sermone hoc esse ali- enum, Euripidea ostendunt. Ut in Electra(749), cum clamore Aegisthi e longinquo audito illa evocata ac procurrens e domo Chorum rogat

— 7—— 2—„» qi³‿α, Ti Zorud; H⁴ς eνινο πωάονέν

i. e.,Quid est, amicae? quomodo de certamine nobiscum agitur?** et in Heraclidis(213), exposita ab Iolao, ut Demophontis au- xilium Heraclidis conciliaret, affinitate, haec verba lolai

8 1„ 1K S 2— Tνονςα μένννηηνααι ςε τ⁷⁰ε, fnu⁴ο⁹σν

i. e.„genere quidem ita(ut modo dixi) te habes ad illos, De- „mophon““; denique in oratione Alcestes(30 1) mortem pro Admelo obiturae illud

„πτοον †ᷣꝝ vE reονοσα πςοσ⁶οωσσmσ —— 1*— ₰ 85.

vMνς μινvααοσ τσαιτ dαναιν μ iν,

2M.0 G000 ATde ennee uεν.

8 ₰ 28.— 2.