G

—

2- 16

nec nisi longo intervallo celeriter redit““, in quo celeritas aliena est, nec eς sequente aoristo, cum in prioribus verbis de tem- pore agatur, temporis significationem non habere potest. Quae adeo sunt obscura et contorta, ut ne Oedipo quidem apparitura fuisse putaverim. Deinde postquam a vero ille aberravit, non mirum est, haud successisse aliorum coeptis, ut Wunderi et Hartungi, quorum etsi uterque Bothii coniecturam ioois ample- Xxus erat, tamen alter, ut est vir probus ac modestus, retra- ctata ea quam antea habuerat opinione, destitit ab opere totam- que rem desperavit, alter, ea qua adsolet confidentia usus, de dativo T.⁴eνοοισι ut instrumentali vel modali casu cum νuν con- iuncto, de eodem vocabulo ut non quod solitum est„errores““ sed quod tamen contrarium est„certa tempora morbi recur- rentis“ significanti, de ε νι νν ut idem quod„per inter- valla“ valenti securus, cumulat in fine disputationis errorem temeritate coniectandi, ut 6οσ εανκννειη a Sophocle scriptum fuisse contendat. Ne sibi constat quidem, nam vertit ita:„Ad- „venit semper vagans post intervalla malum, simulac desae- „Viit.“ Nec tamen quae ad tuendam volgatam scripturam instituta sunt videntur illis probabiliora. Petentes enim a mutata distinctione verborum auxilium alii virgulam ante 10%, alii ante mI.Gνοοςα posuerunt. Inter illos Ellendtius dν τνον—„ post aliquod tempus“c, νε—πνοσ„ Vvagis impelibus venit i. e. re- dit“, 10mς̈ oεεeeνπιιηι„pariter ut desaeviit i. e. paribus in- tervallis“ interpretatur; inter hos post Neuium Schneidewinus mera monstra nuntiat ita„accessit enim hic morbus nunc longo „demum intervallo, fortasse ut errationum suarum libidine ex- „pleta““, in qua non consecutione sed contortione verborum faceti sermonis aliquid, quod Philoctetes sibi invito exprimat. visus est deprehendere.— Denique, post honestam hanc sed

admodum infelicem veri reperiendi experientiam, duce Hartungo