0 3

Olo

— 1 4—

8

— —

Exemplum habemus in Philocteta inter trimetros vs. 757 sqq.:

7 7— u] εᷣ ⁴οινησσσω τ2 ο008 7„ 9„ 1 7 7 t xeι αα ανmπ ν᷑νν πmπ⁶πνωσ ιο 60 EEer!.9.

quae verba mirum in modum interpretes torserunt. Sunt Philoctetae excusantis se de morbo apud Neoptolemum rogan- tisque eundem adulescentem, ut ne metu taedioque illius mali permotus aufugiat. Primum autem, quia haec verba superioribus

Vs. 747 sqq.:

T00G ευφ τπ¶μιαοων ei i ⁶ι, Tε᷑νκνννννν‧ ⁴οασ 7— 7„/ 7

Sioo Tεοσν τα᷑ᷣao eig dνον τπμοοα 1r⁴.ευσ⁶m⁶ι mτιαοrν u, eio Siouv.

repugnarent, illa fuerunt qui spuria esse censerent. Ego vero sic statuentium levitatem admiror. Depinguntur Philoctetae mores ii qui ab Horatio vocantur inaequales. Modo reges at- que tetrarchas omnia magna loquitur, modo sit mihi mensa tripes et concha salis puri. Atqui hoc aliqua ex parte senti- ens ipse vir fortis, cum agitatus furore animus remittit paulu- lum, comparando impetus illos cum temptationibus atque acces- sionibus furentium excusat ea quae antea prae nimio dolore prope insanus dixerat nec sibi conscius videtur esse(ut fit in eius modi hominibus) quantam in se admittat inconstantiam. Nec male sic Sophocles aut contra naturam, nam senioribus propria est affectuum inaequalitas: nisi Tu nos, optime Senior, perpetua, qua uti soles, hilaritate animi contrarium doceres, aliud quidem sentiente admirabili Tuo cive Goethio.— Ergo omnia perperam intellexit amicus, qui multus nuper fuit in hoc genere movendae probandaeque suspicionis, nec quicquam nisi de iterato illo œ ora quod profert non errasse vide-