— 9—

Sed satis mihi videor emendationem probasse, quae tum minime a codicum lectione recedat, tum sententiam sanam et toti loco convenientem exhibeat.

dν σ&⁴ο. Huius vocabuli interpretatio cohaeret cum emendatione et interpre- tatione versus, de quo egimus. Multi enim pro νιέον scribentes πκαυυ hoc cum dννοιιιμωτ coniungunt et interpretantur: mensium innummerabilis i. e. per innummerabiles menses. Ad hanc coniunctionem et interpretationem defendendam viri illi duos locos contulerunt Sophoclis: El. 232 G⁴ιιmά⁶6 Gνν(HAεναι˙οα et Trach. 247 xoονυ 1αιμέεηοιιμν o|☛½1 ιυιιιον.

Sed meo indicio haec exempla non quadrant in hunc de quo agimus locum; nam Electra ipsa lacrimas innumerabiles profundit et tempns ex innumerabilibus diebus com- positum esse dici potest; inter chorum autem et menses talis ratio non intercedit. Praeterea illa interpretatione tantologiam evadere supra dixi. Accedit, quod antea vidimus, illud urεαν ad sententiam plenam efficiendam aptissimum esse vel potius requiri; itaque non contra codicum omnium auctoritatem mutandum est. Aliter fortasse res se haberet, si Gνοιι per se explicari non posset. Id autem fieri posse concedunt omnes, qui in emendando versu proximo aut ά⁴ααυωνν retinent, aut ννν non recipiunt. Sed minime recte interpretatur Wolffius: in zahllosen Scharen; nam non apte chorus quindecim hominum dicere potest, se per innumerabiles turbas per prata vagari; deinde ad miseriam vitae, quam conqueritur, nihil faciunt innumerabiles turbae, immo hanc rem respicientes dicere possumus: Solamen miseris socios habuisse malorum. Significat autem ⁴ννιοω, ut dνα̈νινιν non solum id, quod numerari non potest, sed etiam, quod re vera non nume- ratur, vel non dignum indicatur, quod numeretur, vel numero aliquo habeatur. cf. Eurip. Jon. 851, Hel. 1698. Similis exstat scholiastae interpretatio:&ν ον⁵εκνι³⁴ι ασε⁹⁴ςντπαη̈☚αννέμνο⁸. 00&0 L6»„0ν deεεoνιμεμνοο drι. Accedit vero alia causa, qua illam interpretationem probare cogimur. Opponuntur enim aperte a poeta verba rεοιρααννοο det et dννιοινιιο ditu: Salamis semper illustris, celebris est, fama atque gloria eius per omnes homines vulgata est, at chorus neglegitur, nullo numero habetur, nullum honorem, nullum praemium diuturnae militiae reportat, praecipue postquam Aiax tantam ignominiam sibi contraxit; spectat igitur illud ανιιε praesertim ad tempus futurum, quo chorus post ignobilem, iniucundam habitationem inter oves etiam neglectum et contemptum se fore dicit ob Aiacis insaniam et ignominiam, ut similiter εοιάοQννο Salamis praedicatur a choro praesagiente celebritatem, postea demum partam.

86,at, quod libri manuscripti fere omnes praebent,(unus ex deterioribus habet uνυυιιι quomodo etiam Triclinius correxit, ut metrum quadraret,) corruptum est. Tres autem huius vocabuli in scholiis exstant interpretationes, quarum priore euννυονμαι iungitur cum 1euιμαι et explicatur: ᷣO₁_ↄʒds*ις ενεονπιι sed verbis interpositis nimis separantur suνιισ et 4⁸εμέινι quam ut iungi possint. Altera coniunctione scholiastarum &Bv1& ad oον refertur et explicatur: 2 ε&ννιινιοιυιένιςmχ☚α mέιμαεν sive 1mεααις εο 016% sis tεαιιαοαα‧&aοοα. 96. 46 10G;ðc! ISℳνα. Sed neque sννων neque euνουιας ullo alio loco hac legitur significatione nimis quaesita; quae eadem ad hune locum non apta est, cum haud facile quisquam dicat, se conteri tempore aequabiliter partito, sed