Atque codicis L a lectio est haee:

Idericai ui*⁴ιemυωιν l έιπαᷣνμᷣ otcati iνιαωυπν, codd. deter.: uiμανυκια ⁵ειμαωννισι c,

dν⁹ιιιιμοο αἀHꝰευν%νεμ ‿ενααιι(schol. νεα⁵ινρν*.

Jam vero versum antistrophae(615), cui prior horum, de quibus agitur, con- venire debet, respicientes: Kocerodnt dν ν εοει„ννν'α ςροπνσ olosctac, videmus pro ultima longa syllaba vocabuli"1dæœte requiri brevem, praeterea ultimam syllabam vo- cabuli 1eiννe cum vocabulo 1tofa metro non convenire.— Sequitur, ut scholiastarum interpretationibus et Trielinii mutationibus silentio, quod merent, praetermissis coniecturas virorum doctornm, quibus hune locum sanare conati sunt, recenseamus.— Dindorfius quidem, ut ab hoc exordiar, recepit Hermanni coniecturam:.?7dæν utνννπ εέεμαν ἀινσα, νυνν (ννσιιιοπ), i. e. Idaea pratensia praemia exspecto, mensium innumerabilis“. Quae vero sint praemia pratensia(!), equidem puto haud facile quemquam coniciendo inventurum fuisse, nisi Hermannus ipse addidisset:„intellege eversionem Troiae direptionemque.“ Sententia igitur nimis obscurn evadit et praeterea minus apta, cum calamitas chori minus appareat, si praemia vitae miserae se accepturum dicit; praemia enim, quae exspectamus, miserias tolerabiliores reddunt. IIla autem verba ννιυνν hðæƷeꝗ ισνοο si eum Hermanno interpretamur: „mensium innumerabilis“ i. e. per innumerabiles menses, nihil aliud significant, nisi quod antea dictum est verbis: ralαd ́o ob Tonos; tautologia igitur, quae vocatur, exsistit, et coniectura atque interpretatio iam eam ob causam probari non possunt; interpretationem ipsam vero non rectam esse, posten ad vocem dνοντπνιννοq videbimus.— Aliam Hermanni emendationem exhibet quarta eius editio Ai. Soph.: 1dœu ννμ ειαινν ονναμυν duνο.; quam emendationem probare videtur verbis:„Apertum est chorum de frigore et nivibus in prato tolerandis conqueri“ Sed primum zjlα nulla praeterea notione adiecta de nivibus et frigore intellegi posse exemplis probare debuit Hermannus; illo enim loco, quem laudat, Hom. II. XII 279, aliae voces xerναμεέμειαοε. vigeuev, quid sint 2ν⁴α hös satis indicant; praeterea magis consentaneum est, chorum non solum de frigore et nivibus, sed in universum de miseriis queri, quae in prato ad Troiam commoranti tolerandae erant. Eodem certe iure de aestu querentem chorum fecisset Sophocles.— Probabiliorem igitur ab hac parte coniecturam fecit Martinus(Sopb. Ai. ed. G. Wolff Lips. 1858 pag. 62 et pag. 142 sq.), qui chorum et de aestu et de frigore querentem facit scribens:„1deν τ 2afενορνᷣ ενέααμ̈ mKσν ιω, GQıQ,Om oMaznjuy. Sed praeterea quod, ut antea dixi, chorus in universum de misera, quam degit vita, de diuturnitate ingloriae militiae queritur, haec coniectura et altera Hermanni nimis longe a codicum lectione recedunt.— Bergkius autem hunc locum emendandum putavit hoc modo: f6x μννωυι‿ ᷑᷑eꝛιαένν mQ0νι εε(deinde cum Hermanno scribens) uνιέυν dνιιιοσσ, quae verba interpretatur: Im Idaeischen Lande weilend liege ich da Winter und Sommer d. h. das ganze Jahr hindurch, ununterbrochen und ohne Aufhören. Contra haec dici potest primum id, quod supra de vocabulis uννιν d,ινιινσσ diximus et postea dicemus; addendum est, hac emendatione recepta diuturnitatem temporis ad Troiam misere acti ter exprimi: rελαsς d†φ⁴ s xoνoc— zℳℳ⁴ιαιννmďσ εε— ⁴ 1 νονρ Gν ιηι oœ; non minus obstat emendationi, quod ric aestatis significatione apud Rhianum demum