— 14—
Multa, quae de hisce puerorum institutis adhue disseri possent, in- tacta relinquens, gradum faeio ad Seminaria clericalia, ea videlicet, in quae Theologiae Candidati post emensum Academiae currieulum admittun. tur, quo practicis porro praccipuè perpoliantur disciplinis. Atque hie oe- currendum est opinioni tam falsac quam pervulgatae: Seminaria haec eo duntaxat fine esse erecta, ut juvenes in iis manualem aliquam adhue adi. piscantur sacra docendi tractandique facultatem. Toto coelo particularis hic scopus ab universo Seminariorum fine distat. Pars illa est, longe ex- cellentius totum. In eo enim istud primò est situm, ut juniores Cleriei morihus adeo integris atque sanctis imbuantur, ut vitae ipsorum apprime congruat illud Salvatoris: ⸗Luceat lux vestra coram hominibus&e.-(Matth. 5, 16).— Explicatius primum hunc finem sequentia enuntiant S. Ambrosii verba Epist. I. 3. ep. 20:„Sobriam a turbis gravitatem, ac seriosam vi- tam, et singulare pondus conversationis, dignitas sibi vendicat sacerdota- lis. Quomodo enim potest in exemplum observari a populo, qui nihil ha- het diseretum a populo, nihil dispar in moribus a multitudine? Quid enim in te miretur, si omnia tua facta bona, in semet ipso recognoscat existere? Si nil in te aspiciat, quod ultra se inveniat; si ea, quae in se erubescit, in te, quem reverendum arbitratur, offendat?-— Cum Ambro- sio divus concordat Chrysostomus„IIeo¹ Itocorpas- 1. III. c. IVV.: H 7de leeoea reAXeirat ey Ert Tig g, rdε ον 8 8 iopeei Exec rO⁴†μμ⁴ᷣ τ— 8¹0 xon T0„ ee,bseov; doree sy aurotg soτᷣτα Toig ovνοε* ueraν 76 dIp- dεον εeπενουν oνντοσ e 2α.½ ½—.
Deinde alumni in Seminarium admissi omni quo possunt conata in sacra proficere satagant scientia, districtè enim divinae id exigunt paginae: „Labia sacerdotis custodient scientiam et legem requirent eo ore ejus- (Malach. 2, 7). Neque opus est, ut animadvertam, et profanis literis tan
tam esse navandam operam, quantam temporis distribulio permittit. Di-
etwas Gedeihliches um ſich her wirken kann.— Bickell und Hüpfeld: Ueber die Reform der proteſtantiſchen Kirchenverfaſſung. Marburg 1831.


