21

erit nomen Archelaidis; conf. Critiae epigramma in Alcibiadem p. 11, 10(de quo p. 15 dixi): O6, ydo 1υνσ mm 1O&1' ε—ααόσεσεαν Ʒεενεν, Növ d' εν αωυιμνεεν νεiαεαι od& dnοαετοοσσ.

p. 107, 10 cum scholiasta diphthongos αι et ot non longas esse i. e. duas moras habere sequente vocali dixisset, ita pergit v. 10 orar 1το⁶σ να m*νμαασνο αρmνον ονασα ναοσνον; in quibus et neutrum Hιν et vox zo⁶νο male repetita offensionem movent; legendum autem videtur: 70⁰0G Syc*⁶αμμςσισν ενοασ τοdeνν(ad unam moram dimidiam habent). Idem fere ex Choerobosco Dict. p. 400, 8 Hoerschelmannum de Dion. Thrac. interpr. p. 50 conjecisse postea vidi: 6 dαα m*1μμουν IOGνον εένοωασασν.— v. 14 dn ιι ϑνꝓνον pro„vuο“˙ typothetae errori tribuerem, nisi idem apud Gaisfordium(156) exstaret.— v. 18 post vocem egeiy voc.*xl inserendum videtur. Etiam v. 21 verba x*ν eςσ„1νε υα‿αν εν uerdu 7100! TdA,% qovsεεdεν satis inepte dicta essent, nisi legendum videretur 7d νμ⁴σω(— rOiuεεb la*εο) ut v. 23 0loy S„? rodi T*ʃεε Innduros.

p. 107, 29 seq. in verbis 701ε ε rο⁴ 1⁷νι᷑O¶:Hl*νντο ½οπ.% Xoνοσ τm ο πνν xvr? Soανέας μπαααιηιιαάνσαιςινιν,„ νν» 61ιꝓ⁵‿⁶⁴εάα ν 16„60 ν deεεde rοιαοισα(6, 20)*α* 1 6οlοος, 6 d M⁴Maι⁶⁶σοοοο εdeyey drd wœrd ueGiν, corruptelam, quam W. asterisco ante ‿ posito indicavit, Caesar ita tollere studuit, ut ld' mutaret in séorty. Cum autem grammaticus docere velit apud Homerum correptam diphthongum ot maxime in pedibus creticis inveniri, ut in versu Theocriteo 60 ν⁵m⁴εεde zollαõrdα(pes 8l⁶εᷣ᷑ τ— O) vel apud Homerum dvoα ο, vel p. 7, 3 6d α, pro*⁴ν scriptum fuisse udaεαα existimo. p. 108, 1 verba d m α⁶ι⁶έιςος Sleyey dord wœrd uyteyoty quae hoc loco plane sensu carent, ad v. 28 vocem Alyurrly pertinere

veri simillimum est, quae, cum scholiasta falso dactylum statuat(Syumre)), ex Heliodori sententia

per synizesin trisyllaba(Alyonrl) numeretur; cf. etiam p. 112, 26.— lis quae sequuntur euoto- xera etQĩQdg rl. correptam vocali sequente longam syllabam praeter creticum(107, 31) etiam in palimbacchio inveniri demonstratur, ut apud Tyrtaeum ⁸(99 vel apud Homerum zyν 0og(p. 7, 1).

p. 108, 5 seq. Initium hujus scholii ανςσ ndæeira 8„ Gυααμνεε τd., quo mutam cum liquida, nisi ejusdem vocis sint, communem syllabam non efficere ostenditur, ad w. p. 8, 10 demum spectat.— v. 21 verba Ot'ν dycy„do ex dittographia orta delenda sunt, legendum videtur: 1eέ dt dvcywi 10 dag zu* Tiouyg.— v. 29 verba slra α bτ τ ν ς„odανε okovet Sαe'σας 10 IrT diduderat, 10 exrsxk uœd irck, dν ³ον, ε., quibus scholiasta litteras r et r reduplicationem admittere demonstrat, ex Choerobosco Dict. 553, 28 corrigi poterant: 10*τ I1 duνπμεαοεεεωια, 10 ενννμαά ναo πππιακα. cf. Hoerschelm. de Dion. Thr. p. 48.

p. 109, 12 postquam grammaticus ostendit, cur muta cum liquida tam facile syllabam com- munem reddant, v. 12 ita pergit: d⁵ο ε αe(ναι ο τιεεεντα, dre 165 ⁶ο τυνν d⁵αωtευν,„α α‿˙εε „eεοσα dτπτἀ ονιεν, τιειοων εέμeντισυν mπνεο 1ννsιeνουωιοαν; dicit igitur duas mutas non communem sed longam syllabam reddere, quoniam duae pares, etiam si debiliores sint ceteris consonis, plus valeant, quam impares. Ex quo pro librorum 16 αινιιασια, quod sensu caret, ziεεrat(efficiunt) scribendum esse apparet; eadem enim sententia v. 16 repetitur: 0d τπτιοι⁵στσσο⁹eντνσνν ν υινα*ρμν ο dᷣνσνπαη: cf. ea quae cod. Darmst. praebet: dουο ε ωναασα 1παονοινν πμιινοων„⁴ἀο dövcrrat l³l.— Quod v. 19 Pauwius conjecit 4εας, pro libb. MM32 αα, falsum est, quia grammaticus per ineptam imaginem ab aegroto sumptam hoc dicit: duae mutae, utpote debiliores, ad movendum plus temporis conficiunt.

p. 110, 5(Gaisf. p. 14) Nota critica ad vocem αρ apud W. mendo laborat: lα⁴᷑ M(Da); 1ααν ˙8 Tu.

p. 110, 12 verba Gαυνορν vᷣũ HXυο⁴αςρς ννεέ ταντd ρφσμν(M Da Tu) nimirum spectant ad p. 8, 19— 22: Aid' νo væl KOr*„ ν 1οꝛς Xsiονοε ππενεενε: dæi,εμν εμέν αetοe SnAunue,