20 beant, deinde v. 23 Saib. et M post euοεοσerα ³ addant zæꝛ, quod prorsus necessarium est, hoc scholium ita reddendum fuisse puto:„dο νμανς τ¶ σνς 1ει τον G„ν τeς συια‿εᷣας ........ ⁴τ*ς τ⁴ ³μάdς ςμνοέςσασς νααάανν⁵σρσι⁵σ....... 23 Euoloxerct ds ναα ε⁷,0r·l. p. 105, 3 a verbis z6 dè iνα ενυ παιν α. quae falso huic lemmati ab utroque editore adscripta sunt, schol. 15 incipere debuit.

p. 105, 13 seq. scholiasta loquitur de versu Sotadeo, cujus schema hoc esse docet: ——*—8——— 8——

Plut. II p. 11 A als odx dννννντꝙτοωιυιααά‿αεν τ⁰m ᷓzuldvroo ⁴ϑεκ☚ς(W. 105, 7)

tertia igitur sede per anaclasin pro pede ionico dipodia trochaica ponitur; in versu p. 5, 21 duplex solutio invenitur:

— C——eU=——

Tlyο ουν△ ταιαάιαν 10αοG cjSεε' sαœανοοσασ

Quo igitur in scholio Caesar interpretis verbis recte perspectis emendavit v. 21, 22 10„Aer' 20“; praeterea v. 20 potius scribendum est: zαα ε⁴σ τμοωιςσ πμμαμννινιααι‿⁴αμαeο„ν Gεμιν Ʒεσάαάις.

p. 106, 7.—8 offendunt verba ⁰νι αο oνεααdος ν Inε2do 10 Aa Sxrerανιωνĩ Soxi. piεεα οmꝙντυσυν. In quibus, cum Caesar ultima verba plyeraꝛν οd 2υν*) ex p. 103, 11, ubi communem syllabam non esse, sed reddi ostenderetur, huc irrepsisse injuria putet, pro voce Aoxe- lldos, quae ferri non potest, Aoxzélxos scribendum esse apparet. Spectant enim illae voces Aoxtdos et IIve4doo, in quibus 1w syllaba communis reddi dicitur, ad p. 6, 4 10xAε⅓ς et 6, 11 IIyvelεoο; nam ut voce Aoxelcidog in versu uti posset, poeta non syllabam corripere, sed metrum immutare coactus est: b. 6, 5 seq. Kal IIρ ⁶ενκ dè Srxuν dειον sis Aoxælaloa pO⁴ρωQ&ʒsyeiuudy, 10„ xeAsurα‿νον εαανυον ⁴ςν dν&leyelou La‿εμιmμρνονν εmπμοενασεμν, G10 ö„Oοα ⁸εεν ⁸νανεε⁴ey, d*⁵μυοωοπν 02„%ꝙ æσ³⁴. Nimirum haec verba, quae in S M Da Tu inveniuntur, non ejusdem sunt scholiastae, qui v. 13— 15 recte docet: IIimνεαοο„⁴αο ννκννƷ αϑ⁵ àεπμεμαον exreruαeον*eντ ⁷τι α, o 10᷑ιο dε] 10010, ueεεε⁵αα˙εν(dν) aig 16 ⁸ Sαlemflibb. Sαeςάαα), sed alius cujusdam male docti interpretis syllabam la in vocibus Aox½εlαsς et IIyveddow corripi posse rati; id quod eo minus mireris, cum in Tu et M p. 6, 11 TIyvε.οα legatur. Accedit quod etiam apud Draconem Stratonic. p. 121, 11(Herm.) idem error invenitur: 164ςG, 20 α ιαφορσς.

p. 106, 10— 12 verba 106 de d.αυσννον τωνενις ενααχεm Q²m Ʒοοε, 2.*αυσνꝙꝓμέαοσν, d o-εαᷣvet 10 döyiov, quemadmodum apud utrumque editorem leguntur, sensu carent; ne Caesar quidem quidquam profecit scribendo zαπννm pro ν⁹*, qui praeterea verbum νσνν male repetitum esse ratus scholiastam scripsisse suspicatur α⁶σν(obscurum), quod quid hoc loco sibi velit nescio. Immo res multo simplicius se habere videtur: verba 10 dε dνοσeτο lemmatis instar sunt, et pro ædν vj ordine mutato scribamus z/⁷⁴ ανπm 2⁰ dε d*ααιꝙνηνν ννς εν τ* αἀν dαωμαeνςeν æαιν,% nαœᷣ*er τ ddουνœov.„Quidam vocem νά̈αν eadem notione usurpant, quam habet vocabulum dduνναov.“ Hoc autem scholiasta ideo adnotavit, quod varia notione hanc vocem usur- pari scivit, ut ex Hesychio videmus verbum.ρ̈ααρον ita explicante: 2ααόν, dννν, 646 ½00». Ea autem significatio, quam scholiasta hoc loco voci dναοσνον subdit, apta videretur, si Parthenium id dixisse putaremus: in elegia, id est in metro dactylico, nomen Archelaidis ⁶υνσαισο erit,(i. e. non quadrat). Tamen haec significatio vocabuli ³eνμασνν sensui potius illius versus, quam veri- loquio vocis ipsius convenire videtur. De voce autem αμααν*ε, praeter Hesychii glossas, in voca- bulariis nihil invenitur; fortasse cogitare licet de verbo dνάσα(kαυνιεe, duννν, duανναμαιςε) quod est„pungere, sollicitare, curare esse“, quae quidem notio huic loco bene convenit: nam mihi curae