qοlετιιdς 1αι 2οπνιντ⁶οιν aut etiam τας ρροσαοιαας.” Apud quem septem locis τπ †νυιαιυναη 2art,, olas nomen invenit, cum de tribunis plebis dicit. ¹)

Atque compluribus locis Dionysius affirmat, patricios iis comitiis exclusos fuisse. Tamen B.²) eum testem reiicit, ut qui suis ipsius verbis repugnans duobus locis patricios quoque in illis suffragia tulisse dicat. Sed iniuria eius auctoritatem prorsus respuere videtur. Loci autem sunt hi:

Dionys. VII, 59 narrat, tribunos plebis in Coriolanum comitia tributa vocasse, iναα 2⁴α 01 Mεντνς τμόυνqłH2e5οσν με³αονέμαιαιιο,, QwꝛtK ν ρεεααεν υ oισιμτνναιινιινα⁶συ ⁵εα TGOαν απυάνO,bðhOΤᴵO_rxcεοιιέ⁶νονν εls τs ε&ᷣνἀεας εαααςι ⁴⁶ ονν μmιο ποπεiνισι εν 19sq„ρωρν. 100%11 οε τει m2εα ⁶ιμιη μαάνινεε e 2νιππ νƷ△̈ν⁴ιενιοοιμις 2αννσέηι μντνυeν arrerε̈ꝓννην άd ods.

XI, 45: à ται ᷣςσ Oᷣ⁵ασ ττ⁹τέισον, οιειυνυεέννταασαας ρεεειτας ενν³⁶αωεαε oν ροτιο 2dl ενντνέες rO⁴iοον τυοννάα̈ σmν Ey d ταα 1O2ιντι⁴ασισν εέιαανοσια μενοσ*νο 1.α³ 71010 100„ A⁵ν εαετονς νιες μειοι⁶ν½τ νσνν ιιοτιτν.

Sed mea quidem sententia scriptor non videtur dicere velle, patricios interfuisse conciliis, sed tantum hoc, rationem conciliorum plebis talem fuisse, ut non id quod patricii, sed quod plebs vellet, ibi scisceretur, centuriatorum comitiorum, ut patricii plebeios, quamvis numero iis inferiores essent, suffragiis vincerent. Quod Dionysium dicere voluisse, nisi forte ei incredibilem socordiam crimini damus, maxime inde concludimus, quod proxime ante ea verba(XI, 45) leguntur haec: oix dε.ιοονοιεεε(Sc. 0l αασσιση²) ο⁷ 6ν εννέκινιμπν³τεςεέε τυιές μιτ*ιιςιέαιν, 060" 4⁸ 1. ν TQ qulεειιαs erειο⁶ιιεια 70 G 2 1ε 71078 9 dε⁵αον 96 ‚R M·M„Oα⁴εςοðπσε⁸, AAℳ απος 116„ν σ 2216ε νυαοοεςι ⁵dεαα, nimirum quod plebs sola eas leges accipiebat.— Praeterea quattuor aliis locis patricios exclusos fuisse Dionysius dicit.

Itaque duobus illis locis scriptorem non suis ipsius verbis repugnavisse, sed tantum minus diligenter locutum esse iudicandum est.

Ceterum omnes scriptores et Graecos et Latinos cura et diligentia Dio superat, qui ut „αμαο et M Gobs ita rrnnolas et ◻ν6ο nomina accurate secreverit neque unquam de conciliis a tribunis vocatis exrενοιας vel anzl is inε εtεx⁷s, semper Gυιmνο appellatione usus sit, cuius generis exempla B.¹) invenit septem. Uno quidem loco 4) scriptor tribunum 1+ ν eunln olæy vocantem facit, sed ibi contionem dicit.

Sed cum de appellatione conciliorum plebis a tribunis vocatorum scriptores omnes praeter Dionem cura usi non sint, de rogationibus magistratuum patriciorum nusquam concilii(⁶υκνιεοωꝙ), semper comitiorum[erwl οσας etc. nomen B. invenit. Et apud Dionem quidem quinque exempla collegit, quibus sxærkotas nomen exstat.

Tertio capite B. de discernendis plebisciti et legis nominibus agit.— Atque ei sententiae, qua concilia plebis universum populum comprehenderint, repugnant praescriptiones legum sollemnes in tabulis publicis incisae hae:„Tribuni plebis plebem rogaverunt plebesque iure scivit;“ et:„Consules populum iure rogaverunt populusque iure scivit.“⁵) Deinde definitiones hae:

¹) B. p. 37.

2²) p. 36 sd.

3) p. 38, 39.

4) Dio Cass. XXXVIII, 16. 5) cfr. B. p. 40.