25

ubi neminem illorum interpretum offendisse magis etiam mirandum est. Namque quam omnes recte inesse dixerunt sententiam: und an aelchem Tage geboren was füur Schiehsalen er begegnen wird, vel: was für ein Schicksal jeder haben wird, je, nachdem er an diesem oder an jenem Tage geboren ist, eam inesse nullo modo posse iudico nisi bis posito in eadem enunciatione pronomine interrogativo.(Vide Kruegeri gramm. gr.§. 51, 17, 5 et 10.) Itaque pro z π emendes velim 26 vel vε, quod quam facile a librariis mutari po tuerit non est quod dicam. 5b A

Nonne igitur similiter ab eisdem etiam 1 120 peccatum atque una tanium literula mutata(Vel. öx) restituendum esse mecum senties? Quocum conferas I 32 extr. Gxoοειειιν Ʒ 2 nvròg zoiuaos Ti Teleuri 4mogijqera, VIII 67 init. Taãρασι Hæoaduneou r5ν ναν⁴οσν⁵ dπο 1er, VIII 130 extr. duα d uα αυ‿ᷣταeπσνοσντιον ννπ Isεd ετ‿σαι τ Maoòoviou nornucra, V 87 2100 Lx⁴σ, aτεον d& elnj 6 Swug GAννο. ¹)

§. 2. Tu vero, nimirum grammaticae gnarus ac peritus, haud scio an levitatem mihi et procliviorem ad artem criticam factitandam animum crimini daturus atque adeo ad ea me relegaturus sis, quae eidem illi quos nominavi commentariorum Herodoti compositores allata exemplorum multitudine affirmant; saepe apud hunc scriptorem in obliquis quae vo- cantur interrogandi enunciatis inveniri pronomen relativum. Ita enim post Kruegerum Steinius docuit ad I. 56, Abichtius ad II 121, VI 124 eic. A quibus Struve l. I. p. 32 non dissentit: pro vero relativo interrogativum j poni nequit; in interrogatione vero pendenle et interrogativum et relativum locum habet. Sed liceat mihi, id quod divus Augustinus (epist. ad Hieron. 19, 1) sibi licere putabat, alios ita legere ut, quantalibet et auctoritate et doctrina praepollent, non ideo verum putem quod ipsi ita senserunt. Ouamquam enim neque illorum me iudicium praeteriit, neque quid grammatices graecae scriptores, velut Matthiae(II§. 485), Rost(123 b adn. 2), Kuehner(§. 837 adn. 3), Krueger, Baeumlein, ²) alii de pronominum in obliquis interrogationibus usu doceant ignoro, tamen tantum abest ut apud Herodotum I. l. r«i relativum ferri posse concedam, ut re omni ex parte examinata ac perpensa persuasum habeam non posse non legi*(vel 6 ½ interrogativum.— Neque vero contendere et asseverare, probare me atque evincere gportehn

1) Nuodus autem in locis, vIl 163 ᷣ⁴αe drd...„αραoν οσQρρ— 72 ud᷑nr F. rariepau: et vInI 168 raνεοσντνεοννe l odro 0 ο⁵μόνμ⁴οω 1 e†εεεα, quam libri exhibent scripturam etiam invilis libris vel in rß vel in u mutandam esse iam Struve quaest. de dial. Her. spec I. p. 32 recte monuit. Equidem cum Kruegero up praeferendum censeo. Vide quae infra dicuntur§ 9.

2) ls vero latissimos legis fines circumscribens dicil(Griech. Sehher§ 692): In der indirekten Frage stehen öoruc, Irig, ori, or⁶αοσςσ, Orolog, omou, 6r'ey, öxdrs, oxc u. s. w., aber ebensow ohl auch die direkten Fragewörter und die einfachen Relativa.(12) 4