24

rij ꝙueυςσ τοωιτν(rod œrd 1ν 16yo Svòs al rop uœrd 1» Sä) ouderédae sotxe„ε⁷ν, d*ν 1 2* 4 eig rd 510» 0Od0ν Qę eçG14„p.&̃ 10 8„ eDl ⁶ι τν εν.

2) Tum unum quod sit neque fieri neque mutari vult. Sic Cicero, Acad. I. l.: neque id esse mutabile,— neque natum unquam et sempiternum. Cf. Arist.[?] de 43 Xenoph. Gorg. et Mel. c. 3 A0εeνατ⁶ †2ρυν ꝙιενα, e 14 Ʒoτι,„ενέμαςα⁄σσ, 0o Ayν nl 0 S εονꝗ dvdyx„do*τι εςᷣ dαοεαυν τ εε eμ⁶ποĩ ιxνεασασασαι qτ εν⁴³μνεμο ϑᷣ ονναισν ς ο6εέιεοον. odrs„d⁴ο ⁴μο, ô(ag' dναμαο⁴⁶ον—πτηνοστηνευυν τεέ̈νακνιαιϑνηναι μμά‿⁴ον☛m rεανναέναασι(raurd„do dnuνa 10„S 21 2* 7 4„ 1 2 7,. 2 7 7. 2„„„ 700½* d ⁴οιςσ υmμά οσεeν οο ια) obr ⅜eν εε eνοινον το νονμαοαον νεέκνεαοιαν e„αoο„iνννοιτο 8 dοσσιέινειασαπτιεοο το 1oννοeςτεο ½&s&Adτονο 10 ⁴εεετμον& XlOOO 10 Oεεταιαν˖ X⁹Ky wo⁴ανloν 8„ 7— 7 8 43 2 K 2„ 1 C/„1 5* 10 XEIOG x 100ν*0εμειμιιν⁶σννιαωασ, 10 O0& 0» 5(10 0 E Odæ Karsten) 6„νᷣ ν ενέμσαασάσαι, τεο αιμ-

.„— 7 vτον didοονμάεννςοοννεϑ ũτd slyal 10„ 9ε6ν.— Plut. ap. Euseb. praep. ev. I, 8. Bevoqαeνα — 0öre peνεᷣιν ντει σςιe dαοοletνπιμαια, ν⅔ εναι εꝓνέάα σ πάde ⁴ισοον st„dο ⁶ꝓ οιυο τοννι

6, 54 ꝙrioiν, dναeνκαον ττν τοντοωι ο⁷ lα 10 1⁴ dε νκχα eν„ν̈νοιτο, 000“ 3y 10 ½ d 11ο5⁶σασι ⁴, oure d*r 1οων ιαι bντοοσ„ένοιτνıἀ 1¹.

3) Hoc unum quod sit deum esse existimat, quia et potentissimum et optimum sit; atque unus est deus, non complures dei, quippe qui nec pari perfectione nec impari esse possint. Ita Cicero l. l.: et id esse deum. Cf. Arist. I. l. d dνi% εατσιν½ 6 ϑεςσ dmνιἀνπμον ναἀατιιτον, α

7„ gr ατποσν ττοοοσυνQOuηmν etvæt. e&l„do ddνο ν i πetoug elev, Odx d ι νQι⁴ειασιτον ναά εέματιοεον — 7—— auτν εlα ππωαν xαorog„do dν εας αν τονιρνν s⁶μοιοο e ττοs el*j. 0το„ο ϑε ral Ʒεoν ϑυνασνιν elvui, oœrely, dadd 2υ οᷣστεονσσ, d dera[οτιοτον elva: Karsten]. *—* dorε α μμm τεεειαιαν, zx 10000T0 Odx Slrlαᷣr mιπιςν 114810» O0» ταυνν, s1 4» 8e» 2 1⁴ε̈ν 2 7„* 0 2 2„ 8 ¹„„„** 7,»„ AAdνεαιυν*νιρεtετουςα τα ε τν, odn d elvatr sodς εᷣνανα αoο ϑεeνμυ⁷,—0⁶στικνισσσιι 10 2„ ₰ 7 2„ d drον, Ok y Xelν ϑειςν ρέασσν§deiν elvaαν mνᷣαιστ³ονν ½⁶ 100% P⁵τε ½εντν,/õ⁰9¾Wre eOoy 7 2» c,„ 2*„„— 27„ 9 ¼.„ 5, 9„2„ 5 &ly τον ον. GOr' elrreo l- rs al 0lον‿ντον εε εε, 8r&αμα̈νοων*d α ⁵ν εκσ 000 8„⁴ο ouds „„ A2⸗. 2 8„„„„ 9 7„ mdvrν dευνυασσι υe αν s5οσαο οd»vο d dνανσ πιέανωνν ντν Srh ⅜α slνα mμανο— .. 2* 2——, 8/ 6 Simplicius in Phys. l. I. fol. 6. a.: r„αο dv zoıro zal&ν☛ ⁷τ⁶ν ⁶ϑι⁶ν εlε νευν ˖ ⁵eνοραἀdeν, 0„ 7 α μάν detwruα ex r0u Tdταυννàρ⁴τεατον εdνα ππωναινν ⁴ο †2φσν öνταον, d40G(Gνωμ̈ο cod.) dydpν derdoxsty Tα τ τραάσιασειννννp ¼⁶ dε παee ꝙνσ⁵⁴ἀιςστον να ιοσοων*⁴ϑεs.

4) Deum porro, qui potentissimus et optimus sit, totum videre, audire, sentire, intelli- gere vult. Quod Cicero his, de quibus quaeritur, verbis significat: mente adiuncta omne— deum esse. Quae sententia versu, quem plerique Xenophanis esse iudicant, expli- catur: 00409 0, 021og ds vos?, oölog d*ν deouer ſap. Sext. Emp. adv. Math. IX. 144.] Et similiter Diogenes Laertius(IX. 19.) Xenophanem tradit docuisse: ö10„ d⁴ο l 6oν d-oοενν,*νυ)—*αμέ̈εoοοα d'αmQσάem!⁷σ(sc. r0„ 986). Item de Xenophane Simplicius l. l.:*α πderc ds vOs—νσαυ υνυτ⁶ν, Ttyν Aa ddeẽssεᷣ πeνοιο vdoν oevl dera a0α⁴alvea.

5) Quum deus idem semper sit per se sua lege omnino rata et immutabili et aequabili vivens, Xenophanes deum cum sphaera comparans, cui est aequabilitas summa, quasi conglo- bata figura eum sive σm.αœΠωιαοοεε⁶ν esse dixit. Cf. Cicero, Acad. I. l.: esse deum— conglo- bata figura. Arist. I. I. Fyœ d' byra dO4O elvi πἀ.(sc. 10„ 966„), dOdν e l dæoοde*ν, rd re dlas lοσινσανεις ε&exora dvrj.&l„dο 1μ,mOœrei“ dy al αεεςαα dνσνoqdd usor dεον dr, ömeo dduνvrov. rdern d' duοονν Ʒνα ⁶αꝙσσαοο⁹ε‿ε⁶ elyi, d„do zf ue» s d, 009 T0ν0O» SIvi, mπωάἀ ν†.