16

wir bei Diodor ¹): roo ‧AXSEA4„ob i ieey eloa,evrOc sic o vecy at roy ee aravo- vavoc, ö bEy SO S5G Ayhp 2a so« i rxiay Osdd, are„Iatos“ sIr=,„ et, zA raöth apaà od e e e ee.“ d' doagcy„SJOHai“ t,„ arsp, zat ro Nol⁵⁴* vsrXHda& dc. à* er o ie i anda-e Tis Tic a'y.“ ro 5“ 12α 00,6vrO e ee 10 d„cv To yo e de eee rsravoꝓ uor ie e nonr, d y Avstns 3210 a* 5 d156vat Töy de ri airn, 5 5 ASSaνεροςα 5OXay„rd LOv, Iy,„G datuoy, 6ꝓ να Hο τν OivG, ei xdvra« on rse e heeeooe uet roo ee, riye⸗ 22XeAhDMο.“ d Sone veSnee„S hsn“: 0Od0éva fàp y na,e, re e .00XSDCa Tsvwhat rey, rode o e et äavra dereeaνi τμιaαᷣᷣ dsxuipia * F020-a Thc n rod e eneeee e ereoe de rae eee aodaren at a rsoy artruroy aAdrby Terovsvat, zat stà radr Eesehan i ayroe aiunoo. 5 d' AC2a„ edelc dn roe 22 HGnSvO«, zal roy dsdv us ralboεαιαιν ναενμααο ιυmας, av dey eis riy Alfonrov.

8* 60

S⸗

S.

Bei Plutarch²): Eret ½ tssekOCv riy Egnoy Frsy eic roy r6roy, 5 HEy SOc†ꝓ a5? 5 „AHHyOc, dr³ 15 9205 Taipsw, ς dο ⁵ο, OcsIsn d' Srisro, u is a n anssu⸗ 10 TO c S„Ovev. 20„ 1it ½ 05 Ooo ekeayro« d a iyat ara dnre adrc sraßa- 16y 5rOvHãvro obc inno Svec ei Ayrac ei reuévos elra spt Tir ane, ei d⁴νε ννι 3i50' Aνρρμάν τεο t'eſä dar. IPxvro«c rod 905 zat roDro 5156val, zal Dihtnoy a-sety EenAec, -9„ dienv, 830,gekro r5y deb avaduaa Xauoe, zal TPiuaον ꝙαο˙ds Ʒνυννινποοσ. radta sε 1ννν νρμ νQνQο Mstorot IPA.ꝓροοοοσb0 u. s. w.

Bei Strabo ³): rotadta ds zal rà 2«: L6 Tàp h ſae e ispea εεεεναιο lνεeν Hb eic roy vechy hsrà ric Suwh0b- SrO!«, rods 8' äoc srsv55a—” 2ara, E2,9sy Ts Thr depu- arsiac: a*νερο⁴ αοεa πη⁴ννροαι ππυνννεAϑeε‿⁴⁴ι⁸οο, ooy kvosy siwal, 0D 0n=p v As.ot« at BParyi- 3alx ràꝓ àοεοεi, d& X6Gv, A!AA vshaet zal 016!,015 SOy, Gs zal a OQui*

zal 0avε*ον ε Ʒꝓρ οι vòce Kpovic, 05 O froo ia neoenoo roro erro Src eirsty Tdy ävdo, e ee en, ör eI Aldc«.

Bei Curtius¹)? Ac tum quidem regem propius adeuntem maximus natu e sacerdotibus filium appellat, hoc nomen illi parentem Jovem reddere affirmans. IIle se vero et accipere ait et agnoscere, humanae sortis oblitus. Consuluit deinde, an totius orbis imperium fatis sibi destinaret pater? Aeque in adulationem compositus, terrarum omnium rectorem fore ostendit. Post haec institit quaerere, an omnes parentis sui interfectores poenas dedissent? Sacerdos parentem ejus negat ullius scelere posse violari, Philippi autem omnes luisse supplicia: adjecit, invictum fore, donec excederet ad deos. Sacrificio deinde facto, dona et sacerdotibus et deo data sunt, permis- sumque amicis, ut ipsi quoque consulerent Jovem. Nihil amplius quaesierunt, quam, an auctor esset sibi divinis honoribus colendi suum regem? Hoc quoque acceptum fore Jovi vates respondet.

Bei Justin): Ingredientem templum statim antistites ut Hammonis filium salutant. IIle laetus dei adoptione hoc se patre censeri jubet. Rogat deinde: An omnes interfectores parentis sui sit ultus? Respondetur, patrem ejus nec posse interfici, nec mori: regis Philippi peractam

1) Diod. 17, 51.

2²) Plut. Alex. 27.

³) Strabo VII. p. 814.

4) Curt. IV, 32, 25. ⁵) Justin. XI, 11.