20

necessaria non est cf. Kuehner ausführliche griechische Grammatik II. Th., p. 175, 1 et 2 et exempla ibi allata.

Cap. 90, 1(2) codices habent od dν& 1υe„ rerοαrοοσαων ναάἀιοασ Ʒναυντοι Ʒνeg 1 10 ½ eldei*α τποοεσοστνεε— 06&19 1e dnεαστεα⁵οων σeν εςσ τν⁴ uκεdααναα*ναά τiν dεdylν T00⁴οενννo,— 011 16 1⁵doy(sc. haec omnia perficere studebant) dοαννες τοmςσ τει τοαν 1odς*α οꝓασν το⁸ςσ dοοννας τ⁴⁶τωεοον πμοςα lα μεαρασσα⁵νμέμνουσ. Participio drsg etc. explicare Thuc. vult, cur oligarchi rebus inceptis perficiendis etiam plus operae dederint quam antea. Ex 60υres pendent accusativi ougς εᷣ πο⁸ςσ et a* σρσσν οες dοτο‿οντας, ad quorum utrumque participium ²eετα⁴ραα.οναμνο pertinet. Ergo sensus est: videbant et plebem et ex suis eos, qui prius fidi esse videbantur, animos mutare. Sed hoc mihi in sententiarum conexum quadrare non videtur, nam constat magnum optimatium numerum animos mutasse et plebis partibus favere coepisse, minime autem statuere possumns plebem ipsam a pristina sententia decessisse, immo plebeios— etiamsi dissimulabant aliquamdiu id quod sentiebant— eosdem semper animos a nobilitatis causa alienos gessisse manifestum est. Itaque ut lectio in sensum totius loci conveniens restituatur, equidem re particulam post roνłς οαoug delendam et verba 1ν*‿σ molloug etc. sic intellegenda esse censeo: videbant plurimos optimatium etiam eos, qui prius videbantur fidi, sententiam mutare. Conferas in cap. 89 paragraphum 1, ubi narrat Thuc. lega- tos oligarchorum Samo rediisse Athenas iisque nuntiatis, quae referri Alcibiades iusserat, animos eorum oligarchorum confirmasse qui a pristina causa deciscebant. Verba sunt: ανιμινοωνσσ*νκαάα rO6εοον rοd πeοια⁵οςο mτ ν μreεεαdνιαν i ddινναρνς α 1⁶sευσ eν dnadayrᷣᷣ— ⁴ν dij ⁴να⁴ον εmππμιμεοιασν.

Cap. 92, 9 f. α d μϋν ꝓοσην☛όηνν- dyigero zole onliraig Aoloraoxoe zal ol 6κν6οι(τε πααιm e aut 1 d⅜ε⁷) eXleααιο Ut melius et sensus loci nostri et ea, quae de eo dicturus sum, intellegantur, paucis res capite 92 descriptas exponere mihi liceat. Cum senatus quadringentorum consilium habuisset, Theramenes princeps eorum, qui rebus novis studebant et tyrannidem quadringentorum delere cupiebant, cum praetore amico in Piraeum descendit simulans animos militum seditiosorum sese tranquillaturum et sedaturum esse, cum revera unum idemque quod milites illi sentiret. Eodem tempore etiam Aristarchus equitesque(rπσαα) in Piraeum sese contulerunt, qui toto animo penitusque dediti erant partibus oligarchorum. Theramenes cum in portum advenisset, nihil antiquius habuit quam ut maxima voce clamaret, milites verbis castigaret, denique iracundi instar sese gereret. Hoc Thucydides nobis narrat in paragr. nona capitis 92, et hoc narrare nobis debuit, quia nos ad milites seditiosos venisse Theramenem legentes in summam audiendi exspectationem adducti sumus, quomodo sese exhibuerit Ther. laqueisque se expediverit, quos ipse sibi suspicionis removendae causa posuerat. Postquam hac de re nos edocuit Thuc. verbis d—- Oeoaxeεng etc. doytgero roig dnliraig, pergit d ν doi- raοασρ να ol ναυνε⁶ο ερ‿ mtꝰM(aut ᷣ̃᷑ deνε) 6xaειιαά̈ον(alii codices ⁴αφmσειι et Vall. vertit„revera“, alii et B r†⁵ρ½ᷣ᷑ mαιeενια). Atque primo oculorum obtutu permira nobis simplicitate haec verba esse videntur risumque nostrum movere possunt legentium nihil aliud nisi quod luce clarius sit, quod per se intellegatur, Aristarchum et equites fuisse iratos, quamquam exspec- tamus, ut grave aliquid et singulare nobis a scriptore referatur. Vehementissima enim ira Ari- starchum et equites affectos fuisse, qui, ut supra iam dixi, causae oligarchorum toto pectore dediti addictique erant, ita est apertum et manifestum, ut non egeat mentione. Itaque aliquam- diu censebam verba d d' Aoεοαασαρν— Sxaleεαem esse delenda tanquam glossema vel addita-