17

constat. Sed etiam his locis naturam et vim imperfecti facile agnoscas, si exempla singula accuratius examines.

II, 18, 1 e ε&εασσέειοντο, παάοεοæκευαeε⁵ντο i. e. consederant et aliquamdiu commorabantur.

I, 103, 1 ς otκεαι εdνναυν dνeεςεεαν— Su60.

II, 68, 5 ⁴o odx dbrro&e?y O0dvree(7000G AAoyreg? cferas VIII, 62, 3) de- IG⁵οσασ

II, 33, 2„æd* ιαοασςεννe— dig oOd« 5dαυeνν(1οοmOόσιασοασι εοσιτινι ταμοααι) dπντεο.

III, 103, 1 de odx Sd0ανeκτιο έεν— dr‿*ſεαmρ

VIII, 62, 3 ³ odre— oObre 710005GA40» Sdivaro àAs“— donrleuoag hic animadvertas participium„⁶G% 1Ac, quo sensus fit: saepius aggrediebantur, sed quotienscunque conabantur, apparebat illos non posse. Ergo hoc loco pro aoristo accipi imperfectum necesse non est, quod idem de ceteris locis, ubi oò dουνυααρ α legitur, statui potest, in quibus facillime eundem, quem modo exposui, sensum invenire licet.

Plusquamperfectum in enuntiatis ab dg incipientibus.

Plusquamperfectum in enuntiationibus temporalibus raro inveni, id quod aliter fieri non potest, nam a Graecis hanc verbi formam conformatam quidem esse, sed apud eos minus gratam et acceptam fuisse notum est. Ubi plusquamperfectum occurrit, apparet hoc tem- pus a scriptore adhibitum non esse ad notandum aliquid prius tempore praeterito perfectum esse quam alterum— nam si hoc diserte exprimi Graeci voluerunt, particula smεπμεαια usi sunt— immo ubique plusquamperfectum est tempus, ut ita dicam, absolutum, plusquamperfectum, quod vocatur logicum, et tempore praeterito aliquid perfectum fuisse significat idemque indicat statum quendam ex actione illa perfecta profectum ortumque.

II, 59, 1 ³o i zs pi i⁵ιιν érér*το ½α»οος εꝓπαιαιαα—„1104G„ro d„⁴duxg. re ré*ενεεν prius accidisse quam 16 ααισσασαι emꝓς„νναeᷣς nemo certe erit qui contendat. Ergo hac de causa Thucydides plusquamperfectum non posuit, sed voluit nobis ante oculos proponere imaginem formamque agrorum vastatorum foedissimam.

III, 26, 3 et 27, 1 ubi in enunt. temp. praeter plusquamperfectum etiam imperfectum legitur 26, 3 e d' 0& dro?c d⁵νs al eedsdoinee d †τo— dneενε⁴α‿ σσ 27, 1 e al re vijeg τ⁷ςσ οeι ν υ νας˙ αρτοo enelelolne— dyayrxdCovrat uε⁵αt'st hic certe nihil attinet, utrum prius r6&ntleimezy acciderit necne, sed scriptor in mente habebat describere conditionem Mytilenaeorum miserrimam, qui inopia frumenti laborabant.&.αα⁴‿εdoinet idem fere est quod„⁴eεανςσ ε!XO 05 lrouv.

III, 23, 1 ol ds dεοανoνee 16ν IAarαν½ ν οz me 0 ro r duε ⁸εεν xεσν να τον ππηιοον επειεκεᷣσπσινναν‿—-8“ Spúlaoο etc.(cf. Classen ad h. l.) ex verbis& τοντρ ad quae accuratius definienda enuntiatum temporale adicitur, satis elucet, plusquamperfectis Thuc. significare noluisse aliquid prius quam alterum esse perfectum, sed statum solum indicare qui ex actione praeterito tempore perfecta profectus est. Gνεεεεννεςν idem est quod dνυν σασχσάet Sre&,εασάmσ Fdem quod νσιοι—§σσσσ

III, 69, 2 65⁴doro„do ol Aaxε⁴ασ⁶‿νυμοι αἀςι τνσμdeεοςον ενμσαοννηνακασν,ον τ vœxντνν nTousxασσσες ẽs Kérνdœe ledgi. plsqu. fere idem valet quod odν xO, νπι*ιρωι ⁷πασmκ

Ex his, quae de particula disputavi, apparet illam esse usurpatam, ubi senteniarum structura non astricta sed soluta est, ubi non respicitur logica ut ita dicam ratio, quae inter utramque enuntiationem et primariam et secundariam intercedat.

3