8

Bekker et Dindorf öra summa iniuria scripsit.*) nam hoc concedimus, sententiam aliter con- formare potuisse Demosthenem ut particula öri causalis vel particula el conditionalis locum suum haberet; sed voluit sensum esse: admiratione affectus sum eo tempore, quo mirum in modum indecore Aeschines sese gessit**). Conferas latinum illud„laudo, gratias ago, gratulor cum“ et similia, veluti Plaut. Most I, 149 cor dolet quom scio et Aulul I, 2, 28 discrucior animi quom ab domo abeundumst Pl. Rud 1183 quom te dii amant, voluptatist mihi(Lübbert, Syntax von quom p. 101 et Madvig, lat. Sprachlehre p. 326).

Breviter mentionem faciam locutionis illius notissimae oxν e ubi vocabula sort öre in unam notionem coaluerunt et quasi quodammodo obriguerunt. Loci omnes, quos afferam, ita comparati sunt, ut significatio vera et propria particulae örs facillime agnoscatur. I, 25, 4, II, 39, 1 II, 81, 3; III, 43, 4 et 45, 3.—

Alter locus cuius de integritate dubitari potest exstat VIII, 86, 3 sSsivaα„αο(roo erda- 100101G) de(ok TIe10νν ⁶⁴) l.αερ⁵αον σ—eφσ⁵ doοντινν roνꝶνο oα‿α(roς πνε⁴α⁵ς αeν n6» πα α⁴⁶ον να) cf. cum hoc loco III, 34, 1 16 ε½ μἀ,μοπαα ατν, Jre 1) deuvrεοᷣα IIe4O Giο Ʒ0)& 1* Arru Sylpvero. Quo collato fieri potest ut in hanc sententiam inclines, ut scribas&loειιαα⁴; at duplicem fuisse causam puto, cur Thucydides ipse aoristum praetulerit non modo quod exprimere voluit, simulatque*&lο⁵ον⁷σ fieri coepisset quadringentis illis tyran- nis statim 7rσαασαοονα licuisse— ita ut sensus esset: jam initio invasionis illius— sed etiam quod verborum*ρέν doονν, quae excipiunt verbum eloeεραα⁴ον, rationem habuit***r).

Similis locus est in oratione Demosthenis de corona§ 141 xα* εlmπαον(dν) rrs ενιeςσ 8„ r diuce, örs 10 G1 Oy SIdO»y rouονε τ⁶ν μα‿αρςρν ονον oον ετμοαeνᷣματος πηπνσ.. Hic 1 ?det» et 16 etnery unum fere idemque est; simulatque alterum esse coepit, alterum iam erat. Si imperfectum pro elde» extaret, facile— nam impf. magis pro absoluto tempore est— notio durandi in hunc locum inferretur. Atque alienum erat ab ingenio linguae Graecae diversos modos eiusdem temporis adhibere ad discrimen illud notandum absoluti et relativi ut ita dicam temporis, id quod Latini fecerunt. Cf. E. Hoffmann, Construct. der lat. Zeitpartikeln.

In eadem oratione§ 114 elo öre d donlda uriμα εd*αά πἀνν XaOdεάοο &oτερσσοντο.

In eadem oratione§ 135 00O5» öre ro⁴τονυνιμι‿ντοσ 16 ˙εειν αemℳQ‿αεν αοτ⁶σ⁷ SOuν — 16re al 71006G1„» elyiν ⅜έερey etiam hic 1d ⁴οσσ et 1d deνέοp*α unum fere idem- que est; simulatque alterum coepit esse, alterum iam erat. Ceterum hoc loco recte mihi Bekkerus contra codicis auctoritatem adτν ex aliis codicibus restituisse videtur cf. Xen. an. II, 6, 3 gmel dà uercyvévreg Tro% 0 2†οο Q⁶ mεεμα Ʒνςσ ετον dνιοοοεσνανν αμινον νεεεομνν 2 T09ο, odxert elerat.

Idem, quod de loco antecedenti, est statuendum de§ 136 öre ⁴e II6 αωνα idονπιος Sreαονννᷣ τ Buεderio dre 2„ο ⁴αν τ‿ν II,ϑG‿- Odx dnex&ονσαα etiam hie 10 αμmQεαιιν oet 10 u dnoxdOei eodem tempore acciderunt.

*) In novissima edit. Bekker drze recepit.

**) Idem voluit Demosth. quum in eadem oratione§ 114 dixit 219“ dre rag doltodag Aidrεεος os aal adεν Xapid=οs, drepavodbvro dicere potuit:„coronam acceperunt, quia scuta dederunt“, sed eodem iure licebat ei quod sentiebat his verbis reddere: acceperunt eo tempore coronam, quo dederunt. de aoristi tempore cferas quae ad Thucyd. VIII, 76, 4 dixi.

***) Invasio enim in id temporis spatium incidit, cum trecenti dominabantur.