14

roœνπνν, malteri dodνσx zoarumd attribuuntur; qua de re cſ. Welcker. Tr. Gr. p. 1290 et 1292. Sed novimus homines Graecos, ante Alexandri Magni tempora, in diversissimis litte- rarum generibus occupatos, ut Hippiam, de quo cſ. Plat. Hipp. min. p. 368. C., Critiam, qui utraque excelluit oratione variaque opera condidit, Polyidum sophistam, si quidem cuius Iphigeniam citat Aristoteles idem est qui clarissimis dithyramborum seriptoribus adnumeratur (qua de re cf. Welcker. Tr. Gr. p. 1043. Ulrici. Gesch. d. hellen. Dichtkunst. II p. 610.), Ionem, quem licet duplex patria quodam modo excuset, inter poetas primum censemus qui artos illos limites aperte transgressus sit. Etiam Cleophon tragicus scripsit teste Aristotele (de Soph. Bl. 15, 5) Mandrobulum, quod poema qualecunque fuit ad tragicam certe artem non referendum est; sic Nicochares poeta comicus, composuit, Ayddde quod carmen fabulis eius accensendum esse negat Meinekius Hist. crit. p. 256; neque Dicaeogenis tragici Cypria, quae Aristoteles(Poet. XVI.) citat, tragoediam fuisse valde probabile est. cf. Ritter. ad l. c.

p. 199. Sed haec quidem incerta sane sunt minimeque indubia. Sophistas autem et rhetores,

onas distributae, qua de caussa ab allis deνοus: sio etiam tragoedia, antea strenue is a pristina severitate ad huius quandam viam patefecit ipsum illud genus ex—uo rma quidem et specie diversum, re vera

94 dramatis suffectam esse certo testimonio scimus?).

tissimum vitae rationem tragoedias suas conformaret h quales deberent esse: fieri non potuit quin idem cum, tione ab cothurni gravitate delaberetur et ad comoedi ret. Aliae quoque eius fabulae, ut Helena, Electrh torum auribus ao'studiis indulgens, omnia direxerit dita opera ad insperatam rerum conversionem comp

etsi nos non censemus vabonatura tragoedide prorsus- tamen valde pnobamus qjuod

sed potius comoediae esse

. allo distare ab Menandri comoedia facile apparet)“ Utautem uripides saepe invitus ad womoediam delabitur quum satis ridi- g„ t aaXIBsnMfitun410 ih fianht ftoeri 7 anß herritlite.nun nlobnntion bugie

1) loxnie 1 dn). tuIwentnqeibh annp Ahir n ³) De Alcestide vide quae eum in rem acute disputavit Glnmius, de Eu Gr. Tragg. II p. 635. et Firnhaberus: Ueber das

p. 164 sqd.).

hn* 12e

rip. Alcest. p. 52 sqd. c. Welcker. Komische in der Tragoedie(Zeitsehr. f.AW. 1840. 69 16*] 6 789* 1 143 † par⸗« 1 71 duh u 6

**) Notum est A. Guil. Schlegelii de ea indicium, de quo cf. Pflugk. praef. ad hane fab. p. 10, qui Euripidem