8

6

ut versus expleretur οor εt d εHαeora addita esse. Quare non dubito, quin ab Aristophane scriptum fuerit:.

mat xat Kudoνι‿. KY. ri 2*εᷣ νιαακ. IIO. 2Aauder Gauνd.

dorywas dgyds. K1

6 dtuuus, oluot rdnag.

Si scholiasta dicit zapeziypaph. äua ydg ec eimedv didcden aur 26„6rdon, haec verba sine dubio ad Polemi orationem Aaucer wasod vel potius ad aorwas doys pertinent, quae quidem ex- plicationem poscebant. Vestigium, ex quo concludi potest, rem ita sese habere et ita ab Ari- stophane scriptum esse, ex mea quidem sententia relinquitur in scholio codicis Ravennatis ad verba ds dανus; adnotatur enim duri o S9μι quod quid sibi velit intellegi non possit, si certum substantivum antecesserit. Sero vidi, iam Cobetum in Mnemos. II 90 hunc versum ita scribere voluisse

dé Opauus sor. olnor rdaas d tdmora, causis vero quibus motus fuerit non indicatis.

Jam ut redeam unde exiit quaestio mea de parepigraphe, ad scholii verba quae initio Acharnensium fabulae exstant, dsaνοε,οσνai ragexiypagat, ex eis quae disputavi, apparere puto, scholiastam versus numerare exceptis eis, qui parepigraphe vel loco parepigraphes adscripti sunt. Dubium esse non potest, quin scholiasta, qui in transitu et quasi praeteriens versus numeravit, signo quodam externo admotus fuerit, qua appareret illos ipos versus(v. 114 sequ.) parepigraphes munere fungi.—

(Ach. 13. 11. a** Zrepov J⁶0, Jrie dat Mö6T wors Ae& ες elοννι ενενos Bouidrio.

In scholiis dupliciter hi versus explicantur. Verba azl Nx‿ο idem valere censet scho- liasta ac derd rdu MäsTor. Jv ds olros paε‿οs*iαννο⁶ νayavrios. Post Moschum igitur Dexi- theus prodit, qui priorem vincit. Hanc explicationem Muellerus in adnotatione ad h. I. firmari putat ordine nominum poetarum: attendas velim, inquit, chiasmum; nam cptimum poetam Aeschylum sequitur malus ac frigidus Theognis, malum citharoedum Moschum Dexitheus, poeta lyricus gratissimus. Hoc argumentum non ita multum valere puto, quod post hos poetas etiam quintus Chaeris appellatur. Praeterea Muellerus ipse adnotat:... Dexitheus, de quo aliunde nihil constat; quamquam paullo ante dicit: poeta lyricus gratissimus. Scholiasta quoque eum modo optimum modo languidissimum poetam nominat, aοιατον*εεαιαιρεμ⁶⁶s eb oi ds ur⁶ν aurdu alpai gadt.

Si Dexitheus languidus erat poeta, verba Dicaeopolidis aa*' εeeo„⁴αυσν ironice intelle- genda sunt et tum chiasmus in verbis nullus est. Puto in verbis azl Ncro et Boideion mutuam inesse rationem; quae nisi esset, ut recte Ribbeckius observat, nemo auditorum quidquam in verbis sensus intellegere potuit. Itaque ad alteram transgrediamur licet interpretationem ver- suum. Alter scholiasta interpretatur verha arl Däg. öre d uufdas dddον dngaue adogon; quae verba vulgo ita accipi r, quasi in agonibus citharoedarum vietor vitulum acceperit. Sed hoc sensu verba nullo pacto accipi possunt et dudum Weleckerus hanc sententiam refellit (Nachtr. z. Aeschyl. Trilogie p. 241): ein Einfall des Aristophanes Ach. 13, welcher anspielend auf die Bedeutung von Boeotisch mit dem„νος B. ein Kalb in scherzhafter Erdichtung ver- bindet, veranlasst einen Grammatiker uns das Kalb als Preis der Kitharoeden aufzutischen. Hoc sensu verba scholiastae intellegenda esse ego quoque nego. Sed videndum, num alio modo