5

Leistungen des Choregen. Simili sensu aoaoe? est, quod est aapa rir denrhe Vel quae extra scaenam sive loquuntur sive canunt sive inter canendum loqunntur(cf. Poll. l. 1.). Item zapey-

2i nua proprio sensu est alterum encyclema(cf. Fritzsche ad Thesm. p. 96). Haec reputans non sine specie parepigraphae tum locum esse contendam, ubi in exemplari praeter ipsum con- textum adnotanda quaedam sunt, nempe quae non ad recitanda vel canenda verba, sed ad per- sonam agendam spectant. Fortasse ea ipsa verba spatio interiecto in manuscriptis, quae histri- ones in manibus habebant, vel a margine paululum revocata consignata erant. Hoc cum ex eo concludi potest, quod dixi saepenumero ipsius poetae verba a scholiasta parepigraphas nomi- nari, tum ex eo, quod in scholiis saepissime post verbum, apud quod histrioni gestus faciendus est, verba inveniuntur: zaoerνaeν et„o. Huii di loci sunt: Equ. 432 ad verba a„α§ dudraiaas: zol rotro aaHealygagi.„Kal rodro“ videlicet verba poetae sunt, apud quae histrioni gestus faciendus est. Similiter Equ. 493, 783, 883, 891, 959, Nub. 11 et saepius. Parepi- graphae, quae per„A instituuntur exstant Nub. 707 zaperiyouνν. zarawledels ydo ura. ibid. 1240 aapeaiyawij. e⁴⁵ν„⁴σeςσννκκ. Pax 2 zageztypagh. d d krepos erl. ibid. 256, 424, 879, 1118. Ac- curatius agam de scholiastae verbis ad Pacem v. 250, quae adnotantur ad vocem textus arεa: raira ds advra maneruygao, i6rr. 1u90» J6 ed,2oν edlas uesusa. Verba zabra advra aapeaixhagi hoc loco nullo pacto tantummodo ad xweia referri possunt sed etiam cum ad priores tum ad sequentes versus: 246 ad verba d Meyapa: aua ds radra Je„*ονσε IIG 2entos dzoο⁶α Sdder els riv deua

vr?. et ad versum 251: der ds orn, örr adau evraiao uẽv erisuor val eis Tiv Jueiar aεαννάν a‿a atrer; ad versum 252 cizd Os roPro d TIdaekos Heu eis rhr Suerav Sd*e.

Ea verba, quae parepigraphe sunt, signo quodam externo, ut supra dixi, ab aliis verbis discrepasse vel a margine fortasse paullulum revocata esse, quoque ex scholio ad Ranas 269 concludi potest. Scholiasta versus numerat et dicit: Herd dε ν υm ε‿ανον taνιννιενν εννυνννιιeνενs z auer ris 76ov. d urd mayemuypagis gaGt‿νεαινα ⁴s zal 4S7s 1d Sau‿ανν τπνaνεr. Idem iudicandum est de scholio ad Pacem 1103: 70 ds ³mον⁶* raperird ν eloihecer ⁴2ον Oναᷣmον⁶eiou.

Restat, ut in hac de parigraphe quaestione locum tractem, qui ad versum Comici cor- rigendum aliquid valere mihi videtur. Pacis versus 255— 257 ab Dindorfio in quinta poetarum scaenicorum editione ita leguntur:

IIO. zat rar Kvdoudus. K. xi Ke ualels. IO. 2Aaricer aiuν⁴ goznxas dpyò; ourodt dot 26,vog. TE ds Joiuug. K. olHotnot rddas d diamora.

Sic Dindorfius verba constituit, qui praeterea Hermanno auctore verba ds Sνυνει Try- gaeo dedit. Rav. et Ven. oror praebent, oruor ²oνo deteriores codices. Sed vox luo nusquam duplex in Comico nostro invenitur minimeque in textum recipi debebat. Rav. et Ven. simplex 0 or rectissime praebent. Lemma scholii est ouroc dο 1⁶νε2οσς eb tum adnotatur; aνα pde d eimed dlodαmν æα τσσ ⁷⁶μeννο. Ac primum quidem quisque videt, prorsus ineptum et super- vacaneum esse, verba poetae odrodt dor aos etiam longius fösiusdno explicari, ut fit in scholio. Talia, quae ut ita dicam, quasi ad homi d non postulant. Ac- cedit vitiosa formula neouuor. Itaque ut paucis sententiam de hoc loco dicam, puto verba ourodi dor(alii codices editiones inter quas Aldina, id quod magis me firmat,„anp pro u erhibent)„o- Fraos ex margine, ubi loco parepigraphes adscripta erant, in textum Aristophanis irrepsisse et