12
jam investigabo. Nonnullis enim locis, qui apud Homerum leguntur, omnino optativus indicativi praeteriti partibus fungi posse videtur, quare Gerth. p. 8. haec profert:»Homer gebraucht den Optativ mit æer neben dem Indicativ praeteriti mit«ev, ohne dass ein wesentlicher Unterschied zu bemerken ist.« Cui quidem minime assentior, sed discrimen, quod inter utramque rationem intercedat, plerumque, quamvis saepe subtile sit, cerni et explicari posse dico. E 388. xl νν τέμν μωνιν αe—ev ⁶⁰⁷¹MNS dros 01⁵‿ ⁴ο
eI A μπυι 8αοιιαα‿⁴α‿μ£+4⁹ MHgiεοα, 5
Eousg SErjpyelAen.
Apparet Dionem dicentem de Are, deo potentissimo ab Aloidis hominibus paene oppresso, certa indicativi ratione optime abstinere, ut omnino ab homine deum perdi posse neget. Cum tamen E 311 idem de Aenea in Diomedem multo fortiorem adversarium pugnante legitur, ironice dictum videtur esse, nisi falso optativum huc mavis irrepsisse, quam rem Lehrsius in libro de Aristarchi studiis p. 440, ubi de textus Homerici corruptione disputavit, his verbis adumbravit:»Confusion vielfach im Einzelnen, namentlich wogegen kein Gedächtnis schützte, hinübersingen derselben Verse an ähnliche und doch nicht gleiche Stellen.-
5 184. odx dν το6 ϑεοππςισοπσιειμαν νsuνες ouds as TiAsuαeον σχε νω⁴εμνο ⁴d άeε⁷. Actio yαosνειν modo confecta est, α⁵ενα contra Eurymachus a se prohiberi posse sperat, cum calumnians, convicians, minans efficere studeat, ne Telemachus vatis verbis fidem habeat. B 80. l Hε.ν ³ια τιν F⁵˙εαεο%αμν ςdo ιςαmρνν Weνdς ν σσςν καάσ νσρσέονμμεμᷣα μ‿λƷοων Nestor incertum profert iudicium, optativum adhibens, ne inurbane loquens, nulli nisi Agamemnoni a deis verum somnium mitti, eos, qui audiunt, offendat. 7 489. Sorloiuꝙ επααςονιοοσ ⁸ρ ϑεusεν ας verba ad Ulixis respiciunt consolationem:»oõ re usyæ œνesis exνεοσισν Cur cautione quadam usus sit Achilles, cum qualis sors sibi esset praeferenda diceret, facile intellegitur. y 232. 0*ν ⁴ ν sy ys xœd e ,pε̈ ο μο̈υ⁶ας
&ν⁴eο τπταςο ν, u) Sioros oduνςα sν z. x. 1.
01Xς'ς τν ⁸νιεμ⁴μεμνα ααα νοστσιιμοινπα⁴μας ε⁴ε⁴ϑα, 7)&4%&nοαε⁶ςιασι ⁵ας⁵ςσ το⁸.
Indicativus hoc loco a nemine nisi ab anima Agamemnonis, qui re vera domi a suis periit, pronuntiari potest, non autem Agamemnonem sed Minervam verba facere apparet. P 41 verbis zœi εν το mwάꝰMddto we parenthesis ratione positis Hector admonet, quantam adhuc calamitatem Paris, Helena rapta, patriae intulerit, sed
* 2
xal 10 Ouotuν ⁷ dTo 10, T' Susrto ut drroνꝙ—ð‿σ.) sperat fore, ut ille 11 ⁷) 7 00,


