— XXII—

solum talia verba persica pronuntiare et interrogare Surizag d lerer; inulile et plane supervacaneum esset, quum nemo ex iis, qui aderant, persicam linguam nosset, sed etiam magnae offensioni esset, Pseudartabam, qui graece se scire concedit v. 102 et 103, duabus linguis in paucis versibus uti; deinde legatus Pseudartabam adhortatus:

Ler dij ο‿ μκᷣεμοω,o auν σα‿α.ρρο το Oνασαιον antecedentia verba persica esse existimare non polest, quum aliter eum adhortari deberet, ut graece repeteret, quae antea persice dixisset.

Contra Muellerum vero aliosque, qui illos sonos esse sensu carentes, quibus Aristo- phanes barbaricam linguam imitetur, sentiunt, jam Hotibius recte monuerat,„non sensu cassa esse solere talia ejusmodi ridiculi causa excogitata dicta barbara. cf. 104 et Wielando laudatam Molerii comoediam.“

Itaque graeca illa verba sunt habenda, quae non solum consulto a poeta, ut barbarice sonent, depravata, sed etiam a librariis, qui ea non intelligebant, corrupta sunt. Aultamen fierl poterit, ut meliorem horum verborum interpretationem, quam adhuc inventa est, pro- feramus. Fritzschii enim et fere non differens Suvertii explicatio: 7 ½⁴οα τ‿ ⁴οaεεο- Er ⁴œmρκlα σάαα sive σαααρν(Suvert. d οοα μἀα doros.) est falsissima; nam haec verba, praeterquam quod omni joco neglecto neque cum eis, quae antecedunt, neque cum eis, quae sequuntur, conjuncta essent, ita explicari non possunt, ut illi volunt, quod σαισαeν „difficile“ non signiſicat. Hotibii vero explicatione s/νο dοτι μν εετμνοε dνᷣσνννετοννα σασαιοα „ego vero nuper coepi pice denuo inducere putria seu labefacta“ hic versus connexu et joco indigeret et eo ineptior esset, quod Pseudartabas diceret, se ipsum res Persarum olim concussas restituisse, a qua re multum aberat. Equidem hunc versum, cuius lectionem Meinekius aliique, quantum fieri potuit, bene constitueruut:

„iεαα εέσ draxigoörai droα attice ita fere sonaturum esse puto:

— vij roy Eoni eEioE drœrxeroal αlάαοο.

Vertendus erit latine:„per Mercurium in eo est, ut putria Atheniensibus persuadeam“ et vernacula lingua:„Bei Hermes, ich bin im Begriff(den Athenern) Lügen(faule Fische) vorzumachen.“ Quae sententia est aptissima; quum Pseudartabas a legato interrogatus, ut dicat, cur a rege missus sit, v. 98, 99.

ćyε Oi aotdsue drra datreνε qοσν

AiEorr AO ναεοσσν ‿ evdarda sicut omnibus, quae dicit, Athenienses irridet, hoc quoque loco risus movendi causa se ad Athenienses fallendos adesse affirmet.

Verba vero a traditis verbis, primo v. iaorauc excepto, non multum differunt. Quod in laoraudy alii exclamationem aliquam inesse jonicam putant, equidem eis deum invocari ratus, Mercurium introduxi; qui propter nominis similitudinem et sententiam hic aptissimus