— XII—

graecitatis forma ad rοε⁄oy explicandum adscripta hoc verbum expulit, ipsa vero posltea in fuey correpta est.

Permultis vero locis verba explicatoris in versuum ordinem recepta corruptelarum oc- casionem dederunt. Ita v. 37 d⁴οmάχιας cod. Rav. pro drννοις reliquorum codicum, v. 85 Gncoug pro àlνςᷣ 196 G6„0æι pro oi αο F—N11 r„oues pro zonoug omnium fere eriti- corum sententia in versum irrepserunt. Similiter, ut jam diximus, v. 392 in codicibus legitur:

dg dxif b dycν obros oun elcoeEeru,

quod praepositione eig in èg mutata falsissime Muellerus Plat. p. 421 exemplo, quod ita affert, od uοι ⸗ᷣοꝶet οꝶσάσεε eρμν eiGοεινα εάα, defendit et Ribbeckius tacite recepit. Nam loco illo Platonis non solum optimi codices ôε&νεαι αι exhibent, sed explicator quoque hoc exemplis probat dicens„uεsunrat Os ατν Tdrον εντιαοσνοοονασι ο εεeντοι m&οι doet r00G%σές ³([άνμυη oνιαι‿σσαι zl εν Nöuu εντν mꝛ„α d⸗νανα νοσσςσια σσσe˙ν o νu 0⁴.ν1εσ εασα„ quare illo loco Stallbaumius et Hermannus òeεσν⁴εœ receperunt, quod Bekkerus quoque in adnotatione defendit. Itaque quum eicoενεσεαᷣαν in hoc proverbio non exstet neque ejus sententia apta sit, cum Cobeto et Meinekio ,0T! dOeerνι,“ v. lc-eνες αι oab aliquo explicatore addito, corruptum esse censeo.(Cogitaveram oux svdòeeroi quod mi- nore mutatione restitui potest, legendum esse; nam hoc verbo ita fere utuntur Graeci: ut exemplum afferam Herod. 7, 236 16„νυρσ το, Ar. Eq. 632 αλκασσ ε.e᷑μεωνα Thucy. 3, 31 10„1σ ⁴μον εμνεένννᷣεα sed dubia est haec conjectura quod Platonis exemplo odxt dsεerar confirmatur.) Muellerus et Meinekius v. 570 droaruyg et Muellerus, Bergkius, Ross- bachio et Westphalio consentientibus v. 950 xl otτο 1⁄α⁵αυ omittentes, a ceteris jure non sunt probati. At. v. 997 omnes critici cod. Rav. lectionem μ⁴αo explicationem esse rati muta- verunt et Meinekius quidem cum Aldina editione 59ov, Brunckius 60„ν, Bergkius 6εo scripsit. Versu 1147 verba 10„ ue*lεν verbis ον ευννάαάφρν expulsa esse optimo jure Elmsleius, Dobraeus, Muellerus, Ribbeckius ceteris dissentientibus existimaverunt, quum omnium consensu v. 1195 oOiuwxrö dy et v. 1210 xO⁷ νν uαeν ejicerentur.

In ceteris quoque comoediis hoc accidit. Nam quum Eq. v. 781 codices exhibeant lectionem év Maoœα⁵αννι, omnes editores omiserunt, quod additum est a posteriore le- clore, qui nesciebat dativo loci notionem ab Aristophane significari posse, quod posterio- ribus temporibus non fiebat.

De eadem re Wolfg. Helurgius egit in Jahni Annal. 1861 p. 537, qui Vesp. v. 496 ijoôvgud ti alia verba fortasse v. οο τρουυον et Pac. v. 530 6οας qad zavνrng explicationis causa adseriptum fortasse 60G0ey expulisse putat.

Jam satis sit de his, quum innumerabilia hujus rei exempla ex Aristophane et omni- bus poelis et scriploribus proferri possint.