— IX—

pro 11ςσ ae ys postulatur, choro dicente„quomodo etiam nunc bene loquaris, postquam pacem fecisti?“ Etiam apud Sophoclem secundo 7ε remoto correcti sunt Philoct. v. 439, ubi Schneidewinus et Dindorfius roiou dε ονποωσι mνπτνν Oôuνᷣσσεσνας eOeig pro υον*νε roörov emendaverunt, et Oed. Col. 977, ubi non una ex causa falsam lectionem xdg 7 dy in οσ τ‿ Q"p ex Fritzschii conjectura mutaverunt, quam jure Elmslei lectioni Tdg dν praetulerunt.

Ex locis, quos Klotzius ex poetis dehrompsi⸗ unus restat, Eurip. Alc. v. 378

2 dyα, κάν mσωòõ dneotνννενοb quum Monkius ο υmυηνἀ conjiciens, rectum invenisse non vidontur; hoc loco for- tasse omnis mutatio supervacanea est, quum oν‿ ⁴όάeφνν ratio loquendi usitata sit, (Dem. Lept. 28) in qua illud„ε vix auditur.

In soluta oratione etiam facilius„ε falso interponi potuit. Itaque sine dubio rejicien- dum est ap. Lys. adv. Phil.§ 29, p. 198„* priore loco l uν ỹQ 1.1, ubi sententia ob- stat, meliusque legitur eiν νι mυννεεε, el 11) π rıni teisrovt Tij P* Tmꝙ drτιιυισ quam ut Bekkerus vult, ei ⁶μπν m⁊ς* ννi apud Platonem vero de republ. III, 389 Stallbaumius cum cod. Flor. a, x εdννντπενις ⁷% b,&ni ye præfert lectioni&dv νε 6' g, quam ceteri exhibent codices praeter Amb. Ang., ubi ed“ e legitur, quum duplex„e importunum sit. Itaque Klotzium frustra contra Elmsleium et alios editores duplex„e defendisse apparet, quum poetarum versus ab eo prolati omnes uno, qui aliter est constitutus, excepto, et multi quidem ex aliis quoque gravibus causis correcti sint, neque scriptorum locis, qui jam per se ad res, quae ad poeticam scripturam pertinent, demonstranda minus apti sunt. plus efficiatur. 3

Sed altera difficultas accedit, de qua mihi videtur judicandum esse. Singularis enim v. 10601 exempla sunt rarissima; nam praeterquam quod legati significatione nomina- tivus in inscriplione Laconica apud Cyriacum p. 35 exstat, accusativo Theophylactus, Pro- copius, Georgius Acropolites, Byzantini ita usi sunt. At in Hymn. Hom. in Mercur. v. 431.

rod de ατα π1σι% ᷣZu☛ æ ς ρωνόωνἀͥασνν μμαᷣ ος et apud Platonem in Leg. IX, 855 D et XI, 924 C., œx*τπέον ad aetatem significan- dam pro zuτα τ mπαοεμοσεiæv exstare apparet. Hac voce legatum non significari Ammoni quoque verbis(p. 120) comprobatur:„IToενοeiς oi εßevrai TT0059 0 0004ore Lererα το„αο Ʒενιιν τπνεαασειναςσ oαQναρνσ⁶σσ.

Substantivum e autem apud Atticos„senis“ nunquam„legati“ signiſicationem habet; qua voce Aristophanes ipse utitur in Av. v. 255„"x„⁴ Ʒαςα Ʒοιιμσ τπιπαιαμ νασσσ et Thesm. 153 0409, 060v. Qui contrariam sententiam defendunt, uno Aeschyl. Suppl. versu 727 nituntur ioονπασ,eνο ν νοεέ τιςσ τ( G̃ u6Xot nam illud proverbium ex ad-