— VIII—.

V. 93. quoque ita corruptus est. Nam in verbis, quae leguntur:

exxονυνειιέ ⁸ 6αēꝝν œdag rövν„. G5ν το ιεοσ jam Elmsleius offendens, secundo loco in ze mutavit.

Nos vero in duplici re haeremus; primum Elmsleium secuti in 7& bis posito, deinde vero contra ejus sententiam in voce εeσ‿ες, quae non legati sed senis significationem habet.

Elmsleius de priore quaestione loquens exempla affert. quibus prius illud„ defenditur Plut. v. 180. 5 Tuνμοσιον νι mυχνννσει εμ⁵ιμο—σ Ʒ³ Platon Comic. ap. Ath. p. 5 ₰‿ x νο α— nœidεlε*ε G 16ν 00G0 dnel.G, ubi pe verbo additum ad viin optativi firmandam et efferendam, latine„utinam““ germanice „doch“ verti potest. Quod ad secundum 7½ attinet Elmsleius dicit, ibi bene repeti„e, ubi propriam vim utrobique servet; ipseque duo exempla affert: Av. v. 171

vr) r5 Afioνσον ed s uiεα αντανꝓν Eccles. 180 vi I A⁴†ßωοντ edò ε rœuτaeνν εeνd*. alios locos correxit Elmsleius, ubi„e repetitum est, aliis viris doctis assentientibus. Eq. sane v. 1158 eiye u*ᷣ—£φορσασν νε cod. Venet. Elmsleius correxit ei e ν mφ2ꝓ,cfmοeευα νε ν Meinekius eidou †οοmν 9⁵; Av. 584 619· 6 An6111 iτοο ˙ 1ι σ R et V. Bekkerus iarıος falso correxit, Elmsleius dνν α νημν iaτνσ*υν e Meinekius 19 Anon irοο π wGe* recepit.

Iloc loco Elmsleius alterum 7e in ⁊⁶ mutavit.

Klotzius ubi de eadem re postea in Jahnii Annal. 1849, p. 203 agit, Blaydesii Aristophanis editionis censuram faciens, hunc Britannum vehementer vituperat, quod inscien- lia eorum, quae philologi germanici exquisiverint. Elmslei conjecturam receperit. Qua in disputatione Blaydesio eisque germanicis philologis, qui auribus, ut ait, sunt capti, xe in uno enuntiato repeli posse, exponit. Vix vero eum illos nunc ita viluperaturum esse puto. postquam etiam Fritzschius, Bergkius, Meinekius, Muellerus, Ribbeckius, viri Ari- stophanis emendatione insignes, Elmslei et Blaydesii partes secuti, illud„ο repetitum reje- unt et hunc locum ex Elmslei conjectura scripserunt.

Exempla vero Aristophanea, quae Klotzius ad confirmandam sententiam suam profert. omnia correcta sunt. Ex quibus Av. v. 584, de quo jam supra diximus, plane omittendus est, quum secundum„e falsa conjeclura illatum sit; Nub. v. 689 et Vesp. 1507 facili con- jectura Meinekius ceterique editores ε omittunt σσ ν pro ς ꝓ ꝛ˙et 060( A⁄ο pro 000* Aν⁵ scribentes; at non solum hac lege, sed etiam sententia Ach. v. 307 *dAν ααν⁴ό 1εꝓνισασ eέ⁷

cer

70G 0“ 1