9

Ptolemaeum Philadelphum, Ptolemaei Lagi filium, Aegypti regem, incensum dulcedine litterarum, Alexandriae insignem bibliothecam condidisse ii, quos diximus, scriptores tra- diderunt; nec graecos eum congessisse libros satis arbitratum a Chaldaeis quoque et Judaeis, Persis, Assyriis, Romanis aliisque gentibus libros petivisse eosque graece conversos in biblio- theca reponi jussisse. Itaque quum intellexisset ex Demetrio Phalereo, quem litterarum lau- dibus illustrem bibliothecae praefecerat, exstare apud Judaeos volumina prophetarum, in quibus de deo, de mundi opificio, aliaque reconditac sapientiae monumenta continerentur, scripsisse eum Hierosolymam ad Judaeos, ut illa transmitterent. Lectis regiis litteris, libros aureis characteribus descriptos ad regem eos curavisse. Quum vero illi traditi he- braeo idiomate, cujus imperitus esset, conscripti essent, petivisse eum interpretes, qui ex Hebraeo in graecum sermonem libros istos converterent. Missos igitur esse ex Ju- daea viros septuaginta duo hebraeas et graecas litteras accurate doctos; hos sacram scripturam in Pharo insula graece interpretatos esse Olymp. CXXVII, anno Philadelphi regis decimo sexto; hanc esse interpretationem, quam LXX a numero illorum, qui ei operam dederint, dicamus, esti viri septuaginta duo ei praefuisse verisimile sit; ex singulis enim tribubus sex delectos fuisse, sed, ut ait Augustinus, interpretatio ista ut LXX vocaretur, obtinuisse consuetudinem. Demetrium autem Phalereum, Alexandrinae biblio- thecae praefectum, totum negotium interpretationis curasse ejusque impulsu regem Pto- lemaeum illud suscepisse. Atque haec testatur Aristaeus, cujus auctoritate et testimonio nisos Rusebius, Josephus et christiani scriptores fere omnes candem rem se prodidisse fatentur. Euseb. Praep. evang. VIII. 2. ogνꝙQᷣαα(ita Demetrium Phalereum ad Pto- lemaeum regem locutum esse dicit Aristaeus) dé ο ᷣ τἀ τν Jouν⁵ααeeν vνα ueruνρααν dεέα aal rijc ο σο M[lUHG 1εονιντνππς elva i το νν οdν, elnen(rex), ori οοντο ανσσσ νυνπνπασ v„à dοrerarai doοœ τἀ ðw,mb0 CK˙y)“ TOeiav. 0 n uντοσ ei/ey Ouανάεiς Togòeiœ Toοœαναντοσ yâο idioος αά τννoᷣloudaia Toνντα, αάοεαἀmοð Aiyνmπιμπαο ⸗- Tν pOααννμαν 9εσέι, ανινο œ †ωοωQOw idiav εονανν droαανα̈eοντα Ʒ μνμυαασνπ Ʒυιαιοσ‿ dνα Ʒστσιν eOo roοπαο. Msroα— e εέ&ςαασσα ι 8aαακινκνοοε, eine αα⁵σ υᷣρ☚ τπνοσοmυ o⁴ςμινμνμεα τ Ioα⁵αeoν, noo a raget- -uyo eleicαν daßn. 429 d uαεοαeƷννιι qτιld, 1ν*τμμον εένε νεναεν endο να el vũs vν Iouοασισ ⁸ερ εεον μeꝗέ³αναφρςα ννσν.— Idem litteris custodivit epistolam De- metri Phalerei ad Ptolemaeum, Aegypti regem, de eadem re scriptam, de qua infra accuratius agetur. Hoc loco sufficiat, nonnisi ea verba, quae spectant rem, de qua agitur, transcribere ex Euseb. Praep. evang. VIII. 3. Ioogrãxνro dou, 6ασ³, εεεν τνν Gοιαιισιέντσ eic nν Guμπα⁵νινυ ꝙτι 9 G11ꝓQ☚ 6ιεεαιονν, 67G Sισυνναάν ενν—

2